“K-Kai…”
Nag-iwas ako ng tingin at mabilis na nagpahid ng luha. Nilapag ko ang selpon niya sa stantee at iniwan sila ro'n.
Dali-dali akong pumunta sa likod karinderya at naghilamos. Baka mahalata ng kapatid ko na umiyak ako. Siguradong magtatanong ‘yon.
“I-I'm sorry,” natigilan ako. Sumunod siya rito? “I didn't mean to make you cry. I know I offended you, and I was being an asshôle a while ago. Hindi ko man lang naisip ang mararamdaman mo, kaya sorry. I'm sorry, Kaisha.”
Huminga ako ng malalim at tumuwid ng tayo. “Kung aasarin mo lang din ako, pwede bang huwag ka na lang magpakita sa akin? O kung pwede dumistansya ka na lang. I would really appreciate that, Sky.”
“Do you hate me that much, Kai?”
Humarap ako sa kanya. “Do you really want me to answer that? Because honestly, I hate you
