AVERY’s POV
Matapos ang graduation, hindi ako nanatili para sa mga selebrasyon. Sa kabila ng tagumpay at ng mga bulaklak na bigay Sir ni Blythe, alam kong hindi pa tapos ang gulo hangga’t malapit lang kami sa isa’t-isa.
Bitbit ang aking diploma at ang kaunting ipon mula sa pagtatrabaho sa coffee shop, nagpasya akong lumayo. Hindi lang ito pagtakas kay Mariella o sa media, kundi isang paghahanap sa sarili na matagal ko nang isinantabi.
“Sigurado kana ba dito, ‘nak?” Nag aalalang tanong ni Tiya Sarah sa akin. Pilit akong tumango at ngumiti.
“Opo tiya, ayoko pong malaman ni ang tungkol sa anak namin,” hindi na ako nagsinungaling pa. Pero mas masaya dahil magkaka apo sila sa akin. Wala silang anak kaya parang tunay na anak.
“Mag iingat ka doon ha, anak? Tatawag ka sa amin. Mamimiss ka nam
