Chapter 29: Forbidden Tree
“I'm s-sorry,” he stuttered.
Namumula ang pisngi at ang tenga niya, siguro sa hiya. For doing that thing. Kahit na inis na inis ako ay pinanatili kong kalmado ang kalooban ko. Nanatiling nakapako ang paningin ko sa kanya habang nakikita ang pamumula niya.
“I-It's okay, ehem,” tumikhim ako matapos ko iyong sabihin dahil may bumara sa lalamunan ko.
Narinig ko na naman ang malalalim niyang paghinga. Pareho kaming nakaupo rito sa may nakalabas na ugat ng punong kinauupuan namin. Ewan ko ba dahil parang ang gaan-gaan ng loob ko sa lugar na ito, lalo na kapag nakikita ko o nahahawakan ko ang punong ito.
“Pasensya na,” bigla ay nagpunas siya ng kanyang mukha. Pareho kaming nanlalata kahit na may hangin, at ramdam ko 'yong init na dumadampi sa braso ko.
“Okay lang,
