Levi's POV:
Kinabukasan nang makauwi kami ay hindi ako makatingin kay Milan. Talagang grabe ang mga titig niya sa akin. Titig na may mapang-asar na tingin. Hindi ako maka-imik dahil guilty ako. Kainis, siya lamang talaga ang nakakapag-paramdam sa akin nito.
Napabuntong-hininga naman ako at umikot muli sa kama. Kainis, hindi ako mapakali. Hindi ko na lamang siya papansinin. Sisiguraduhin ko munang hindi magtatama ang landas naming dalawa.
Bumangon na ako at nagtoothbrush pati naghilamos. Nagsuot din ako ng bra bago bumaba. Nang pumunta ako sa kusina ay naabutan ko si Milliene at Milan na nagmemeryenda. Ayos lang makasama ko rito si Milan, nandito naman si Milliene.
"Kain ka na, mahal ko. Ano ang gusto mong kainin?" nakangising tanong ni Milan at kumagat sa sandwich na hawak niya.
Napal
