Kahahatid ko lang kay Fria sa sakayan at pinapanghina na naman ang katawn ko. Napapadalas na ang panghihina nang katawan tuwing umaga na para bang pagod na pagod ako pagkagising pa lang.
Di ko tuloy mapigilang maging emosyonal habang nag-aayos ng kama. Dati tanggap ko na anytime handa na akong umalis dahil si Fria lang naman ang rason ko kung bakit pinipilit kong mag-stay kahit sobrang sama na nang pakiramdam ko.
Mahina ang puso ko, at lalo pa itong na-trigger nang manganak ako kay Fria. Gayunpaman, kahit ba kaya naman akong tulungan ng pamilya ko, di na ako nagtatangka pang magsabi nang tungkol sa totoong sitwasyon ko, ang alam lang nila, pinili ko ang walang kwentang buhay ko ngayon dahil sa depression noong bumagsak ako sa board exams.
Mababaw at wala talaga akong silbi sa pamilya k
