The Last Goddess

Chapter Twenty One

CHAPTER 21: THE BIG CHANGE 

_____________________________________________

LHADY POV

(Real)

Walang nakakaalam kung nasaan ako ngayon maliban nalang Ang palaging sunod ng sunod sa akin na si Rain. Ewan ko ba at Hindi niya ako tinigilan ngayon. And it makes me fall in love again with him. It makes me love again.

Hindi siya sumusuko sa lahat ng mga pinanggagawa ko sa kaniya para Lang umalis na siya sa tabi ko Dahil alam Kong masasaktan lang kami sa huli kapag pinayagan namin Ang puso naming tumibok muli.

"Are you sure na pupunta talaga tayong Greenland? Ang lamig lamig Kaya dun at isa pa  baka Hindi mo kayanin. You know that I'm always concern unto you" reklamo niya Sa akin. Kung Hindi lang sana siya sumama edi walang reklamo. Gusto ko Nang tapusin Ang buhay ko sa lamig ng panahon ehh.

Magbabakasyon lang naman kasi ng ilang araw dun Hindi naman magsstay. Tskk.. but in that manners, nasisiyahan ano dahil may isa pang tao na minamahal Ako, na inaalagaan ako.

Ayaw ko na kasing yanigin buhay ni Jona na magandang maganda na Hindi niya ako kasama. Alam Kong magiging masaya din siya at masasanay na wala sa tabi ko sa ikli ng panahon. Hayy nako nahawaan na naman ako ng kadramahan ni Jona. But I miss her.

"Eh bakit ka kasi sumama?" Tanong ko naman sa kaniya coldly. Uunahan ko na siyang lumamig dito palang sa Airport. Para maggive up na siya. Pero Siguro magiging lonely ako kapag Nawala siya sa gabi ko. Again.

"Eh kasi naman kung May mangyari sayo na masama Hindi ko hahayaan yun. You know that I promise you na dit--" hindi ko na pinatapos Yung sasabihin niya. Indeed. I know kung ano Ang kasunod at Hindi ko kaya yun na marinig.

"Wag kang maingay dyan. Matulog ka nalang at dagdagan mo Ang jacket mo para di ka ginawin" sabi ko at pumikit nalang or makatulog rin sa biyahe. Nakasakay kami sa private plane Kaya Walang worries.

Nakaramdam ako ng parang, Ewan Hindi ko ma-explain. Kaya pumunta nalang ako sa salamin para Tingnan yun. Para kasing m, ewan ko iba Ang pakiramdam ko. Nag-iinit Ang katawan ko na parang nasusunog na Yung buhok ko..

Tumingin amo sa kung saan Saan Pero wala namang heater ako na nakita at wala namang apoy.

Kaya naman nagmadali akong kumuha ng salamin sa plane para tingnan kung ano ang nangyayari sa buhok ko Pero...

What the heck? Anong nangyari sa buhok ko? Why it turns white? Hindi naman ako nagpakulay. Sinong? Wahhh Hindi ako nagpakulay.. at Bakit ganito Ang buhok ko? Why it turns Ito white?

Nagulat naman ako ng may nagsalita. "Ma'am, sir. Nandito na po tayo" sabi ng pilot na parang ginaw na ginaw sa dami ng Jacket. Ahhh nakalimutan ko malamig naman pala talaga.

Teka wait, I see my reflection on the Mirror at black na black na Ang buhok ko. What? Anong nangyari? Asan na Yung puti?

Pero it's a good thing diba? It's a good thing na nagmamalik mata lang ako.

"Ok thank you for reminding" Sabi ko naman sa kaniya at tumayo na para umalis sa private plane ng may humawak sa kamay ko na ikinalingon ko sa kaniya. 

"Di ka ba magsusuot ng isang jacket pa?" Tanong niya sa akin. Ayoko talaga may kasabay na pakialamero. Tskk.. Para siyang si Dino. Wait what did I say Dino? Bakit ko ba Naalala Ang isang yun? I'm here to enjoy life..

"Hindi"  sagot ko sa kaniya at lumabas na. Pagkalabas ko Ay nagulat ako dahil Hindi ako nilalamig, pakiramdam ko Ay parang nasa isang room ako na may heater. What the heck?

Hindi ko na talaga alam Ang nangyayari sa akin why the things change. Why my feeling change? Manhid na ba ako? O magiging abnormal na ako dahil sa  over thinking ko nitong nakaraang araw?

"Saan tayo pupunta ngayon, Haxie?" Nagiginaw na Tanong ni Rain sa akin habang nakasunod lang siya sa akin na may dala dalang mga gamit namin.

"I want to adventure. Kung ayaw mong sumama, ok lang. Magstay la dun sa Vacation House namin magstay" sambit ko sa kaniya. Adventuring the cold and icy part of the world is my father's dream. Kaya naman Ngayon tutuparin ko para sa kaniya, titillating ko Ang kaniyang pangarap..

"Sasama nalang ako sayo Baka kung saan Saan ka pa mapadpad. You know that I love you" sabi niya at sumabay na sa akin sa paglalakad at hinawakan Niya Ang kamay ko habang naglalakad.

Para akong bumalik sa times na inlove na inlove pa Kami sa isa't isa at Walang malay sa mundo habang nagmamahalan. Pero parang ako lang ata yung walang malay.

"Haxie you know. I miss you, I miss your smile. Give me a second chance Haxie and I'll will do my best for you, please Haxie" malungkot niyang Paki-usap sa akin. I don't know kung papaano ko tatanggapin ulit Ang kagaya niya. Ayoko Nang masaktan. Alam Kong Mahal niya ako pero ayaw ko na. Ayaw na ayaw ko na.

"Give me a little time to think of it Rain" sabi ko sa kaniya and my eyes straight in the way habang naglalakad papunta sa Vacation House namin para ilagay Ang mga gamit namin.

Nang May Nakaramdam ako ng mainit sa batok ko na parang nasusunog sa init. Ang in it talaga. B*esit naman to akala ko ba malamig rito? Bakit napapaso ako? Tskk..

"Rain, Pwede mo bang tingnan kung ano ang nandyan sa batok ko?" Tanong ko sa kaniya. Ang init talaga. Hindi ko na kaya. Iniwan niya naman yung Mga bagahe at hinawi Ang buhok ko sa likod.

Ano Kayang nangyari sa batok ko?

"Haxie Ang Ganda ng tatoo mo sa batok. May tatoo ka pala, Kelan pa?" Namamangha niyang tugon. What ano? Tatoo? Wala akong pinatatoo sa batok ko. At papaano naman ako magpapatatoo kung makakasama yun sa blood.

Pero ano daw? Ano namang ipapalusot ko sa kaniya? Ni all nga di ko alam kung bakit May ganyan. Just think..

"Let me see the tattoo" sabi ko naman na Hindi pinaparamdam sa kaniya na tense ako ngayon dahil sa Hindi ko alam kung bakit yan nandyan at kung bakit Meron akong Ganyan.

Naramdaman ko naman Ang pag click niya ng cellphone at Oo nga meron nga. It's a one pair of wings. One of them is white and one is black at May nakasulat pa na sa kutob ko Ay latin.

"Ahhh ehhh nung kahihiwalay lang natin noon" palusot ko. Wala na talaga akong magagawa kung Hindi Ang magsinungaling sa kaniya. Ghadd Bakit ba kasi nagkaroon ng Ganun sa baton ko?

"Haxie bakit nung kahihiwalay pa natin ka nagpatatoo? Ayaw mo bang makita ko yan dati?" Tanong niya sa akin. Bakit ko ba kasi yun ginawa? Yun pa talaga Yung sinabi ko. Nakakachallenge talaga Ang magsinungaling. That's not my thing kasi, if you are a hater and maldita you have to tell the thruth.

"Napagkasunduan lang namin ni Jona Ang magpatatoo. I'm broken that time Kaya naman nagpatatoo ako, I want hurt" palusot ko sa kaniya at nagkunwaring my eyes is hurt. Because eyes is the reflection of your feeling.

Naramdaman ko naman Ang pag-akbay niya Sa akin. "Ok change topic na nga tayo" sabi niya sa akin. Mabuti nalang at naisip niyang mag change topic. Kundi lagot talaga ako neto.

"Magpapahinga muna tayo sa bagay ng ilang minuto, then mag-aadventure na tayo" sabi ko sa kaniya. Malapit na kami sa bahay Kaya naman madali lang kaming nakauwi. Pagkauwi na pagkauwi Ay pumunta akong CR. I want to sure the things that really change.

Pagharap ko sa salamin Ay Wala akong nakitang mukha ko. Kundi Ang Nakita ko Ay mukha Nang Hindi ko kilala.

"Ghashhhh" sambit ko Nang makita Ang babaeng yun. Ngumiti ito sa akin na para bang may gustong iparating.

She has a violet eyes, white hair with a different color highlights, and that girl really looks like a super model.

May pagkakapareha siya sa akin Pero that not me unlike what I see before nangyari Ang lahat. Ano Kayang gusto niyang iparating?

"Haxie, haxie" tawag ni Rain sa akin na nagpaalis sa kaniya sa salamin at napalitan ng aking imahe.

"Ano na naman ba yang pinagsisigaw mo dyan?" Tanong ko sa kaniya, siya talaga Ang breaker ng moment ko. I want to know about change Pero parang pinipigilan niya to.

Pero wala siyang alam Dito at Ang lahat ng to Ay Coincidence at imagination ko lang. Nababaliw na ano sa pagiging overthinking.

"Pupunta na ba tayo?" Tanong niya Sa akin. And in that time I see my normal reflection. Walang nagbago Pero maputla ako ngayon.

"Wait a minute" sigaw ko sa kaniya. Mabuti nalang. Lumabas na ako sa CR at nakita ko Ang Kumakain na Rain. May Nakita akong maliit na bagay sa likod ni Rain.

And it's looks like a pest or a flies.

Pinuntahan ko yun at parang may nakita akong maliit na nilalang. What is that? Is this is a sign na mababaliw na ako?

"Anong ginagawa mo diyan Haxie, akala ko pa naman ako ang pupuntahan mo" sabi niya sa akin habang kumakain. Hindi talaga, I saw it. Para siyang maliit na tao, no it's can't be.

"Ahh may nililinaw lang ako. Siguro nga hindi na malinaw Ang mga mata ko. I'm sorry" palusot ko sa kaniya at umupo kaharap niya. May heater pala dito? Alangan, Hindi nga ako nakakaramdam ng lamig ehh..

Umupo na ano sa harap niya at kumuha ng pagkain. "Pagkatapos mong kumain, magpahinga ka may Pupuntahan tayo. It's something a adventurous mystery place" sabi niya sa akin at May pa wink wink pa siya. Nagresearch kaya siya? It's good to hear.

"Ok" sabi ko sa kaniya. The changes gives me a reason na sabihing baliw na talaga ata ako. Na malaki Ang epekto ng pagkawala nila mommy and daddy. Pati na ni Dino.

Gusto Kong malaman kung Anong nangyayari sa akin. I want to know what is reason why the changes of mine suddenly show me.

Pinaparusahan na ba ako ng Myth because I am the Great Lhady Xhaxie Xue that is the greatest Myth hater na Hindi naninirahan because of hurt.

Ito na ba Ang time para bumalik ako bilang myth lover?

Kakayanin ko ba na lamunin Ang pride ko at traydorin Ang sarili ko?

_____________________________________________

UNKNOWN POV

Gagawin ko Ang lahat para Lang makabalik ka sa mundo na kinagisnan mo at bawiin Ang katotohanang inagaw sayo.

Ikaw Ang inaasahan ng lahat, at ikaw lang Ang makakapagligtas sa Imorania na ngayon nagiging delikadong lugar para sa lahat ng naninirahan rito sa Imorania.

Magiging gabay ako Sayo pabalik sa lupaing nakalimutan ng iyong isipan. Alam na alam ko na Ang puso mo ay Hindi Kailan man nakalimutan ng puso mo Ang Imorania.

Kahit ilang sumpa pa Ang gawin ng Traydor Hindi parin matatalo ng Kadiliman Ang Liwanag.

Ikaw na Ikaw lang Ang susi sa kapayapaan na hinahangad ng bawat Diwata, Engkantada, at Imoranian pati na ng mga Mofalian.

Gagawin ko Ang lahat bilang iyong gabay.

"Sa paghahanap ng lunas ng malungkot at sirang puso, Ito Ang magbibigay daan Sayo papunta sa lupaing matagal nang nakalimutan. Ang mga bituin sa kalangitan Ang gagabay sa yo sa iyong daan. Ang simoy ng hangin na siyang magbabantay sayo. Ang mga halatang magbibigay ginhawa Sayo at Ang lupang magproprotekta sa iyong paglalakbay. Ang iyong puso Ang nakakaalam ng lahat lahat. Mag-iingat la sa iyong traydor na kasama Dahil siya Ang magdadala Sayo tango sa paghihinagpis. Mag-iingat ka aking Prinsesa. Huwag ka Sanang magpadala sa emosyon at pasakit. Dahil maraming dadaang balakid para sayo"

Nakatingin ako sa kaniya mula kalangitan. Magiging masaya ka sana sa iyong paglalakbay.

Hindi mo bibiguin Ang propesiya na siyang nagsasabi ng hinaharap.

Tingnan mo nga naman, May dalisay na puso Ang Prinsipe para sa kaniya pero Hindi sila pwede para sa isa't isa.

Ang prinsipe Ang nakatadhanang gagawin problema ng bathala sa kaniya. At siya Ang mag-aayos nito.

Maging ako Ay mahihirapan ako sa hinaharap ko Pero ng Dahil siya Ang hinirang walang mahirap at madali sa kaniya.