The Last Goddess

Chapter Twenty Two

CHAPTER 22: DOWNFALL OF WIDRA

_____________________________________________

WADIE POV

Nandito ako sa aking Palasyo at nandito rin Ang aking Mahal na Asawa na nakaupo sa trono.

Ang Widra na aming pinamumunuan at Ang tahanan ng lahat ng mga Engkantadong salamangkero.

"Ang ganda ng ihip ng hangin ngayon, Hindi ba mahal Kong asawa?" Tanong ko sa kaniya ng nakangiti at siya naman din nakangiti habang hawak hawak Ang aking kamay.

"Mas maganda pa Ang mahal Kong asawa kaysa sa araw" Sabi niya naman na ikinangiti ko. Kahit Kailan talaga, napakalakas mambola ng aking asawa.

"Mahal na Reyna at Mahal na Hari, May dala po akong balita" saad naman ng aming pinagkakatiwalaan sabay bigay palang sa aking dalawa.

"Ano Ang iyong dalang balita, Wie?" Tanong ko naman sa kaniya at tumingin siya sa akin na may ngiti sa mga labi niya.

"Nakarating na po sa Imorania Ang pinakamatalinong Wizarai sa buong Widra. At ngayong araw Ay pupunta siya rito para bumisita sa inyo kamahalan" sambit niya naman sa amin ng nakangiti. Magandang balita nag iyon at tiyak akong madami na namang pag-uusapang kalokohan itong aking asawa at si Willo.

"Salamat sa iyong magandang balita, Ikaw ay makakaalis na" sambit naman ng aking Mahal na asawa na siyang ikinaalis ng aming alipin sabay noon Ay Ang pagbubukas ng pinto para sa hinahangaan ng lahat.

Ang pinakamatalinong Wizarai...

"Magandang araw po sa inyo mahal na reynang Wadie at haring Zeo. Ano at Kay saya ng inyong mga ngiti? Ako ba ay gusto niyong hagkan sa mga lumipas na taon?" sabi niya naman na ikinatawa ko Dahil Ang aking Mahal na asawa Ay parang batang nakita Ang kaniyang matagal Nang kalaro dahil nagyayakapan sila ng mahigpit.

"Gustong gusto ko na talaga na nakitang muli Ang aking kaibigan" sambit naman ni Zeo sa Anita habang inaalis niya Yung kamay ng aking asawa Dahil sa higpit ng pagkakayakap. Or a silang bumalik sa pagkabata.

"Abay ano ang pinakain no dito Wadie at lumalambot sa akin? Hoyyy May asawa na ako, nung Hindi pa ako nag-asawa Hindi mo ako ginaganyan. Pwee" Sabi niya naman Kaya naman nakatanggap siya ng sapak mula kay Zeo kaya napahagikhik na naman ako.

"Kapal no naman talaga ehh no?" Sambit naman ng aking asawa na ikinatawa ko. Para talaga silang bumalik sa pagiging bata.

"Willo bumalik ka na nga. Hayyss Dahil tuloy sa session mo nabuwag Ang samahan Nang mga Royalè. Alam mo ba yun huh?" Tanong ko sa kaniya sabay sapak din sa kaniya habang naluluha. Masaya talaga ako na bumalik na siya. Ang panggulo sa grupo.

"Wadie alam ko naman yun at nabalitaan ko yun. Isa pa Hindi mo na kailangan na salamin ako. Ilang sapak ba Ang matatanggap ko ngayong araw Dahil sa inyong mag-asawa? Zeo Kamusta naman ang pagsasama niyong mag-asawa? Lalo na sa Maldita mong Asawa?" Tanong ni Willo kay Zeo, ngumiti naman sa kaniya Si Zeo na parang baliw. Kaya naman sinapak ko naman si Zeo kung ano ano ang pinag-iisip ehh..

"Aray naman" sambit niya naman at hinawakan Ang ulo niya.

"Willo, Wala kang dapat aalahanin. At isa pa Ikaw na Ang nagsabi na karapat-dapat ako sa kaniya dahil sa Angking galing at kayamanan ko" sabi niya at tumawa, balik na naman sila sa nakaraan na Hindi nila malilimutan. Kung paano nila ako ginawang katatawanan para Lang masagot ko siya ng Oo.

"Naalala mo pa pala iyon. Tapos Ito ring so Wadie akala mo Hindi niya gusto si Zeo. Nagapapakipot lang pala hahha. Tapos Sabi niya kahit mamatay pa siya Hindi ka niya daw sasabihin ng oo Dahil sa gusto niyang tumanda mag-isa. Hahahaha" tawa nilang dalawa. Ayoko talaga sa part na yun. Nakakainis sila pinagkaisahan nila ako ng panahong yun. Baliw talaga silang dalawa.

"Sinabi mo pa Willo, kung Hindi lang talaga mabait nakoo talaga" sambit niya na naman na ikinaliit ng mga mata ko at inikot Ang kaniyang tainga.

"Anong mabait? Napilitan Lang talaga ako na sagutin ka, Asa ka namang patay na patay ako sayo" Sabi ko naman sa kaniya at si Willo naman ay tumatawa tawa at nakahawak sa kaniyang tiyan.

"Oh kita niyo na? Galing ko talaga. Aalis na daw sa posisyon niya si Kupido, papalit ako. Hahahaha" saad niya naman na ikinataas ko ng  kilay. Talaga Lang at si Kupido pa..

Hmm... nakaisip din ako ng pambabato Sayo Willo. Tatawa ako ng tatawa talaga...

"Kamusta naman Si Pañara?" Tanong ko kay Willo, patay ka sa akin ngayon ikaw na naman ang pagtatawanan ko. Si Pañara Ang pinakamailap sa aming mga Royalè sa mga babae dahil Kaya niya Ang sarili niya kahit Walang Tulong ng iba.

Hun nga lang umibig siya sa making tao, maling mali kahit na Mahal pa nila Ang isa't isa. Ito naman si Willo, ginawa Ang lahat para mapaibig niya Ang nasaktan na puso ni Pañara kahit na alam niyang imposible.

Ngayon, pinatunayan niya na mas malakas siya kahit Sino pa Ang makakalaban niya.

"Ayus lang naman kami. Sanay na rin ako sa mga pinaggagawa niya sa akin. Masaya naman kasi kami sa pagsasama namin kasama Ang tumayong anak namin na di Prinsesa Mara ng Imorania-mofalia. Sa katunayan pinagbigyan niya na ako sa matagal ko Nang hiling at malapit na siyang manganak" sabi niya sa akin na may ngiti sa kaniyang mga labi. Kawawa talaga siya Nang umakyat siya ng ligaw Kay Pañara palagi siyang iniiwasan, kung Hindi naman iniiwasan Ay napapadala niya ng maraming libro.

"Ngayon palang kayo magkakaanak?" Gulat na Tanong ni Zeo habang Yung mukha at parang matatawa o Hindi ehh.. Malalaki na Ang Anak ng mga Royalè at siya na Lang Ang ngayon palang magkakaanak. Kawawa talaga to.

"Oo" nahihiya niyang sabi. Sabi ko na nga ba, matinik talaga itong si Pañara. Alam niya kung sino Ang lalaking karapat dapat ng Dahil sa kaniyang mga pinanggagawa.

"Ganun ka parin palagi ka nalang kawawa kay Pañara. Hahhaha Ang Hina mo talaga pagdating kay Pañara, Willo Hahha" tawa ni Zeo. Kawawa Ang Willo, pagatatawanan ka namin ngayon.

"Bakit huh kung Wala ako wala kayo--" Bigla namang dumating si Pañara na Sama na sama Ang tingin niya kay Willo..patay ka Willo.

"Willo" sigaw ni Pañara kay Willo habang papalapit ma papalapit sa kaniya na Ganun parin Ang mga tingin.

"Pañara? Bakit ka nandito Diba dapat nasa balani ka ngayon?" Gulat na Tanong niya Kay Pañara. Ang balani Ay lugar kung saan lumalaki at nabubuo Ang isang katulad namin. Hindi katulad ng mga mortal na ipinanganganak at ibinubuntis ng mga babae.

"Hindi ka man lang nagpaalam sa akin, mabuti nalang at dumating si Patina. Kung Hindi lang talaga ako matalino Hindi kita makikita. Kung saan Saan ka naman pumupunta" sabi niya sa asawa niya habang Yung tenga no Willo ay namumula na sa kurot ni Pañara. Brutal.

"Willo takbo ka na at nandyan na si Pañara, hahhaha" tawa naming mag-asawa, nakakatawa talaga tong silang dalawa parang mga bata parin. Sabagay Ngayon palang naging Ang matagal ng pinaghirapan no Willo.

"Pasensya na uuwi muna kami" pagpapaalam ni Willo sa amin at nag Teleportia na kasama Ang kaniyang asawa. Ilang minuto Ang nakalipas ng bumukas Ang pintuan.

"Willo, patay ka na naman kay Pañara ngayon" natatawa kong saad at May boses akong narinig, pamilyar na boses.

"Kayo Ang patay sa akin Ngayon dahil Sisiguraduhin Kong Walang matitira sa inyong Wizarai" malalim na saad ng isang lalaki na ikinalingon ko. Hindi maari, Hindi maari na nagbalik na siya. 

"Heidi?" Nagbabakasaling siya nga iyon Dahil nag-iba na siya, nag-iba na Ang kilala Kong Heidi.

Napahawak naman ako ng mahigpit sa asawa ko ganun din siya. Dahil parang May alam na kami sa mga nangyayari.

"Ako nga ito Wadie. Mabuti naman ay Hindi mo ako nakalimutan. Ngayon handa ka na bang mamatay kasama Ang pinakamamahal mong asawa?" Tanong niya sa akin habang may ngisi sa kaniyang mga labi. Hindi ko alam Pero nanginginig ako, nangiginig ako sa takot para sa kaniya.

Bigla namang nagpalabas ng espada si Zeo at pumunta sa harapan habang hawak hawak Ang kamay ko sa likuran.

"Subukan mo Lang talaga Heidi Dahil Hindi na kita pagbibigyan, Hindi na ako magadadalawang isip na palaging ka" malamig na tugon ni Zeo. Nakakatakot si Heidi. Ibang iba na siya. Ang kaniyang mga mata na mapupungay Ngayon ay napalitan na ng mata ng puno ng galit.

Nagpalabas rin siya ng kaniyang espada at ngumisi sa aking asawa. "Tingnan nalang natin" sabi niya at iniwasiwas iyon.

Naglaban naman Ang dalawa, espada sa espada. Talim sa talim. Nangangamba ako para sa aking asawa Dahil si Heidi ay nag-iba na.

"Wadie iligtas mo na Ang mga Wizarai, gumawa ka ng makakabuti para sa iyong mamayan. Kailangan ng mga Wizarai na mabuhay" Cassiopeia. Alam Kong siya iyon. Ang makapangyarihan na Reyna ng kalangitan.

"Ang mga Wizarai. Kahit sila Lang Ang iligtas mo Dahil masyado Nang mapanganib si Heidi para sa inyong lahat Dahil uubusin nila kayo" sambit niya naman. Tama. Kailangan na may mabuhay sa aming mga Wizarai.

"Sa kapangyarihan na aking minamalas, digging Ang hiling na iligtas Ang mga Wizarai na walang kamalay malay sa mga pangyayari--" hindi ko na natapos Ang sasabihin ko Nang maramdaman ko na napaloob ako sa isang ilusyon. Ganun din Ang asawa kong nahihirapan na at maraming galos.

Napakapangyarihan ng ilusyon, at mas malakas na ngayon si Heidi. Kung Mas malakas Ang isang Ilusian Ay mas nakakatakot at mas nakakaba Ang kaniyang gagawin ilusyon.

Gusto Kong malaman kung bakit niya ito ginagawa. Nagtratrabaho siya para sa traydor.

"Mamatay na kayong dalawa at Salamat sa pasakit na binigay niyo sa akin Dahil mas naging malakas at makapangyarihan ako ngayon. Dahil sa inyong kagagawan. Kayo Ang papatay sa mga sarili niyo" malademonyo niyang sabi at pinalakas pa Ang kapangyarihan niya.

Ito na ata ang wakas namin. Bakit ba siya nagkakaganyan dahil ba sa Hindi ko pagsagot sa kaniya at ang pinili ko Ay si Zeo? Yun ba Ang dahilan?

"Heidi, Anong dadahilaan mo-o?" Biglaan kung tanong sa kaniya. Gusto Kong malaman Ang dahilan niya bago ako mamatay. Gusto Kong malaman Bakit nag isang Heidi na minahal ko noon Ay Kaya akong patayin.

"Gusto Kong iparamdam sa inyo Ang sakit na naramdaman ko. Mabuti nga at magkasama pa kayong mamatay pero ako? Walang sinuman Ang kasama ko sa oras ng aking kalungkutan. Sa oras na mas pinili mo siya, sa oras na durog na durog ako, sa oras na malapit na akong magpakamatay. Ngayon sabihin mo sa akin kung Bakit ko to ginagawa? Dahil sa inyong dalawa to, ipinaramdam niyo Ang pag-unti unting paggiging bato ng puso ko at pagkamatay nito" saad niya at May tumulong luha sa kaliwa niyang mata.

Alam Kong may natitira pang pagmamahal sa puso niya Pero nakontrol na Ito ng mga masasamang alaala ng nakaraan.

"Ngayon papatayin ko na kayo bilang ganti sa aking mga pasakit" sambit niya naman sa amin at May sumilay sa kaniyang labi na ngisi.

Itinaas niya Ang kaniyang kamay na mas lalong nagpabaon sa amin sa ilusyon.

Katapusan na.

_____________________________________________

HEIDI POV

"Sinabi ko na sa iyo Heidi May paggagamitan pa ako sa kanilang dalawa. Wag na wag mo silang papatayin" naririnig ko na naman Ang boses na siyang nagpapasunod sa akin. Ang boses na iyon. Hindi siya Ang traydor na dyosa at Dyos. Iba..

"Wag mo Nang iisipin kung malalaman to ng Mahal ng Dyosa. Ako na Ang bahala sa lahat" sambit niya naman sa akin Kaya napatakip ako ng tainga.

"Sino ka ba talaga? Bakit mo ako ginaganito?" Tanong ko sa kaniya pero isang halakhak Lang Ang aking narinig. Sino ba talaga siya?

"Wala ka sa posisyon para malaman kung sino ako, Heidi" sambit niya naman at tumawa ng sobrang lakas. Wala Ang kaniyang pisikal na ano rito pero Bakit ganun. Ang puso ko Ang sakit..

"Tama na Ayoko na, ayaw ko na" sigaw ko Dahil parang dinudurog niya Ang puso ko. Mas masakit pa sa ginawa ng babae na minahal ko. Ibang iba Ang sakit.

"Tama. Tapos ka na kaya papatayin na kita. Salamat" saad niya naman at tuluyan kung narandaman Ang espadang tumatagos sa aking puso. Hangin Ang tumatagos. Na siyang ikinadugo.

Ang sakit sakit......