The Last Goddess

Chapter Twenty Five

CHAPTER 25: WELCOME TO ALIPINA VIE

_____________________________________________

LHADY POV

(Real)

Ang pangalan na iyon, narinig ko na yun minsan sa mga panaginip ko. Sino ka ba talaga Mira? Sino ka ba talaga at Bakit Ang pangalan mo ay nakikita ko kahit saan sa madilim na parte ng panaginip ko?

Anong connect nating dalawa sa isa't isa?

"Ayos na ba sila, Rena? O kailangan pa nila ng maraming lakas para gumising?" Narinig Kong tanong ng isang babae sa nagngangalang  Rena, she mention it on the phrase. Masakit Ang ulo ko.

"Ayos lang sila at ilang sandali pa Lang at nagigising na rin sila. Sa tingin mo ba Saan sila nangagaling at Ganyan Ang kasuotan nila?" sagot ng nagngangalang Rena sa isang babae. Hindi ko magalaw Yung mga paa ko at pati na rin Ang kamay ko para suportahan Ang pag-upo ko.

"Hindi ko alam at Hindi ako sigurado kung saan sila galing, Mabuti pa, maghintay nalang tayo sa labas" saad niya at narinig ko Ang papaalis na yapak ni Rena. Sino sila? Inimulat ko Ang aking mga mata kasabay ng pagkagulat ko.

Nagising ako sa do pamilyar na lugar at bahay...

Nagising ako na nakahiga sa malambot na Petals ng Bulaklak...

Pero it's so weird nang ilibot ko Ang aking mga mata. Nasa Isang kwarto ako at kung tama Ang hinala ko, nakapaloob ako sa Bahay na kubo Dahil sa ramdam na ramdam ko Ang lamig ng hangin.

It's so Weird, very very weird Dahil Hindi naman kubo Ang mga bahay sa malalamig na lugar. Hindi nila kakayanin Ang lamig kapag nasa Kino lang sila and guess what Walang heater ito.

Lumingon na naman ako sa May Bintana Dahil sa ramdam ko Ang Sikat ng araw. Isang diktat nag talaga ng Araw Ang bumulaga sa akin.

Tumayo ako sa higaan at sumilip sa bintana. Maraming mga bahay na kubo na tabi tabi at May kabataang masaya habang naglalaro. Ang kanilang ngiti na para bang Walang problema. Kay gandang titigan Ang kanilang mga ngiti.

Pero I wonder why kung bakit sikat na sikat Ang araw rito knowing that Cold Places, Sun is never be seen unless when the time of summer is come. 

Pero Hindi pa oras at panahon ng summer rito sa Greenland. Bakit ang weird naman ng pangyayari?

"May kamukha Ang babae na yun" narinig Kong sabi ng isang babae sa labas habang nakaturo sa akin. Ano raw? May kamukha? Wait what? Is this a Filipino community in Greenland?

Kunot noo akong lumabas habang Hindi makapaniwala that the sun is directly hitting me.

May Mga bata naman na umaalis kung saan sila. Weird isn't them?

"Ammm... why are we here?" Tanong ko sa kanila Pero Walang sagot galing sa kanila. Puro tinginan Lang sila sa isa't isa. What the? Hanggang dito ba Ang weird parin ng nangyayari?

"Paumanhin Pero Hindi namin kayo masasagot. Paumanhin talaga dahil hindi namin maintindihan Ang iyong sinasabi" saad niya. What the heck? Is this place Greenland? The heck! Looks like I'm here in one of province of Philippines.

Napataas ako ng kilay Pero naiintindihan ko naman Ang gusto niyang sabihin.

"Wag mo nalang intindihin Ang sinabi ko kanina, parang isang salita lang yun sa amin sa pagbabati ng mga nilalang na nakikita namin" sabi ko at ngumiti sa kaniya. Sana maniwala sila sa palusot ko, Dahil baka nga talaga alam nila iyon. It's a Greenland, for Pete's sake.

"Ganun ba, ikinagagalak Kong makita Kita. Ano nga pala Ang pangalan mo at nakita ko kayong dalawa na Walang malay sa kung saan" saad niya naman sa akin na ikinanuot ko ng noo. Ano bang nangyari? Let me think of it. Wait, we feel dizzy when we we're heading up in this place, I think so.

Ngumiti all sa kaniya. "Mira" biglang saad ng aking bibig. That name, Bakit lumabas sa bibig ko yun? It should be Lhady Xhaxie, what the heck! Ang sasabihin ko naman talaga is Lhady Xhaxie not Mira.

"Kay gandang pangalan, Mira. Pasensiya na at nauna Ang aking pagtatanong ng pangalan bago Ang pagsasabi kung Nasaan kayo ngayon, Nandito mga pala kayo sa Alipina Vie. At ano nga pala si Desa" saad niya naman sa akin na may bahid ng paggalang sa kaniyang boses.

"Haxie! Haxie!" Sigaw ni Rain sa akin, patay ako ngayon. What a nice timing. Ang lakas pa Nang boses. Kaya naman naglakad ako at tinaasan siya ng kilay.

Nang makalapit ako sa kaniya ay tinakpan ko Ang bibig niya at binulungan siya. What the heck Ang galing kasi ng timing niya.

"What the hell Rain! Used Mira instead of Haxie, we are here at weird place an unfamiliar place. By the way don't speak english if they here speak English only if I am with you and use another name instead Rain" I said, para Hindi maintindihan nila, kung ano man Ang sinabi ko sa kaniya.

"Ok, but I have to know why" saad niya naman sa akin Kaya naman malarial eyes nalang ako. I don't know why, I don't know..

Baka nga nasa panaginip pa kami ngayon. Tsk.

"I don't know, it's so weird. Just follow the flow, ok" sambit ko naman sa kaniya at tinapik Ang kaniyang balikat at ngumiti sa kaniya. I hope you are more likely to follow what I said.

"Oh nandito ka Lang pala Mira, akala ko kung saan ka na pumunta at Gising kana pala, kumain na kayo para naman makapaglakad lakad kayo rito at para magkaroon din kayo ng lakas" saad niya at ngumiti sa amin at naglakad na pabalik sa bahay kung saan ako nakahiga kanina lang. 

Pagkarating na kakadating namin roon ay pinaupo niya kami at hinanda niya na rin ang mga pagkain nila na ibang iba sa hitsura ng pagkain natin. Nerve! Tanong ko lang bumaliktad na ba Ang mundo? O nag-iba Ang mundo? They looked like Vegetarian.

Yung mga pagkain nila ay walang karne kundi mga prutas at Gulay na Hindi ko man Lang Nakita sa Pilipinas.

"Den, may itatanong lang ako sayo" sambit ko kay Rain, naintindihan niya naman ito.

Lumapit naman ako sa kaniya at binulungan siya. "Rain, what happen? Why the world sudden change? Tell me that this is not true and I am like dreaming. Tell me it's a dream or not?" saad ko sa kaniya, I'm really feel bad. May Nakita kasi ako sa bintana kanina ehhh, they can get whatever they want in just one snap. Just like a dream.

"I don't know the answer and all I can say is your not dreaming. All you see is thruth. But don't worry I can them what really is the reason. Ok?" sabi niya at ngumiti sa akin. He looks like convincing me that all of this will be going to ok.

Bumalik na ako sa pwesto ko at ngumiti kay Desa na nakatingin sa amin. 

"Kung maari po ba, Pwede niyo po bang ikwento Ang mga nandito sa lugar niyo? Hindi pa po kasi kami masyadong pamilyar sa lugar niyo" Tanong niya sa kanila na may Sensiradad Ang kaniyang mga mata sa pagtatanong.

"Kung ganon, Hindi niyo pala kayo pamilyar sa Lugar na to. Ito Ang lupain na Alipina Vie. Sa alipina vie, nakatira Ang mga mababang uri ng mga Diwata at Engkantada. Dito nakatira Ang mga mahihinang nilalang. Ang mga nakikita niyong mga nilalang Ay may kapangyarihan pero mahihina. Katulad ko, may kapangyarihan ako Pero mahinang Ito at Hindi nagagamit sa mga labanan. May ibang mga taga-rito na nagmula sa mataas na angkan Pero naging alipin sila dahil natalo Ang mga angkan nila. Ang iba naman ay ipinanganak ng alipin dahil sa nakasaad na Ito at yun and binabayaran ng mga utang, minsan may mga taga rito na Ang hangman nila ay mga alisin na talaga" paliwanag ni Rena na nakakapasok Lang na may dalang pagkain, nabasa ko na ang libro na to in history subject namin. Ito Ang pagkakakilanlan ng mga tao rito. Bakit naman naconnect to rito?

"May Tanong lang po ako, bakit po iba Ang inyong wika. Diba parte Ito ng Greenland?" Out of nowhere kung tanong. Patay na ako? Bakit ko ba kasi yun tinanong? Curiosity can kill me naman talaga pala. Paktay!!!!

"Grinlad? Hindi ito isang parte ng Sinasabi mong lugar. Dyan ba kayo nangagaling?" Tanong naman ni Desa na nagpatigil sa kaniya sa pagkain. Ano raw? Talaga bang nababaliw na sila?

"Pasensiya na po, Akala po kasi namin parte pa ito Nang aming pinagmulan" sabi ni Rain. Salamat talaga at Nandito siya, kung Hindi I'm dead. Yeah I'm dead wrong because sa mga pinagsasabi ng bibig ko. 

"Paano naman kayong makikilalang mga alipin?" Tanong ko sa kanila, baka kasi connect na naman to sa history para alam ko na ang gagawin, that's an advantage. It is just like drama, acting on the old generation with this crazy World.

"Nakikilala kaming mga alipin dahil walang kaming mga apelyido. Kapag sinabi mo kasing mga malaya at mga Imoranian Ay may mga apelyido sila. Minsan pa nga sa mga Imoranian Ay apelyido nila ay nakukuha sa kanilang mga kapangyarihan" sambit ni Desa. Mabuti nalang at Hindi connected Ang isang pahayag nato sa history. Pero ano ba talaga Yung Imoranian, ibang lagi ba yun o mga Royalties Dahil lugar na to?

"Nakakapag-aral ba kayo rito?" Tanong ko sa kanila, Bigla namang nagbago Ang ekspresyon nila. Lungkot Ang makikita mo sa kanila. And I guess tama Ang iniisip ko.

"Hindi. Walang karapatan Ang isang alipin na makapag-aral simula ng mamamatay Ang dyos ng mga immortal at Ang asawa nito" pahayag ni Rena sa amin. Kawawa naman sila. Pero this one is connected in history.

This the story of slaves in world war 1 and world war 2. Lalo na sa Spanish-era sa pilipinas. And I feel them as a sisters.

Mga gahaman talaga Ang mga mayayaman.

"Pwede niyo po bang sabihin sa amin Ang nangyari sa Mahal na Dyos ng mga Immortal?" Tanong ko sa kanila Dahil sa gusto ko lang malaman. May umuudyok kasi sa akin na magtanong pa ng magtanong.

"Pasensiya na Mira Pero kasalanan Ang magbahagi ng kwento ng pamilya ng mga Imoranian. Sagrado at mga dugong bughaw Lang Ang Dapat na nakaalam" sambit naman ni Desa. Kung Ganun pala, May tinatago Ang mga mataas na antas sa kanila.

Ano Kaya Ang sekreto nila at kailangan pang itago Ito sa kanilang mamamayan at tanggalan ng karapatang makapag-aral.

"Kung mararapatin niyo po ba, kung maitatanong namin Saan po ba kayo nangagaling at Mukhang Wala kayong Alam sa mga nangyayari sa inyong paligid?" Tanong ni Rena sa amin na siyang ikinalingon ko Kay Rain. Ano, saan ba? Ano ba Ang gagawin ko? Ano Ang sasabihin ko?

"Ga---" pinutol ni Rain Ang sasabihin ko sana Dahil siya na Ang sumagot.

"Galing po Kami sa malayong ibayo ng Imorania at Ang kaharian po iyon ay pinagbabawalan po kaming alamin Ang nangyayari sa labas ng aming kaharian" saad niya naman Kaya napahinga ako ng malalim sa sinabi niya. He is my real Knight.

"Ganun po ba? At Bakit naman po kayo Walang malay sa isang sulok ng Portalia?" Tanong niya Sa amin na napalunok nalang ako sa tanong niya. Talaga bang wierdo sila?

"Nag-alsa kami Pero agaran naman kaming ipinatapon sa kaharian namin kaya nga kami nandito at nangangalap ng mga impormasyon" sambit naman ni Rain. Mabuti naman at nakasagot siya sa mga Tanong nila Pero Ang weirdo nila kung makipag-usap sa isa't isa.

"Sa lahat ng mga taga Alipina Vie pinapahayag ng Akademya na nakapaloob sa Kaharian ng Limang Elemento na magbubukas muli Ang kanilang pintuan sa sinumang gustong sumubok na makapag-aral sa Akademya. Ang siyang magagaling sa lahat Ang siyang magtatagumpay. Mag-ayos at maghanda para sa pagpapakita ng Reynang Cassiopeia sa Bundok nag Tatiańa" Saad naman ng kung saan at napangiti naman si Desa at si Rena sabay takbo palabas.

"Pupunta ba tayo?" Tanong niya Sa akin na nagpangisi sa akin.

"Why not Rain. We are here to collect information right? And I have a kinda feeling of what I hear earlier. Exciting" sambit ko naman sa kaniya at umalis na rin...

Excitement is On my veins right now.