The Last Goddess

Chapter Twenty Four

CHAPTER 24: ANOTHER WORLD OR JUST A PARADISE

_____________________________________________

LHADY POV

(Real)

Nakapag-usap usap naman na Kami ni Rain and it seems parang nakalimutan na namin Ang Hidwaan namin dalawa.

Para kaming bumalik Noong nasa high school pa kami, when we we're bestfriend and A lover Pero Hindi na pareho Ang lahat sa nakaraan.

"I guess parang maganda Ang naisip mo, Rain. Adventure would be happy para masulit natin Ang Ballston natin dito sa Greenland" bumalik na siguro Ang Sigla ko ngayon. Pero may parte parin sa isip ko na sumagi na parang may ibang presensiya dito. It's my change thingy.

"It's for you Haxie you know how much I want to see the smiles on your face" sabi niya Nang nakangiti. Unti unti na ring gumagaan at loob ko sa kaniya. Gumagawa siya ng ibang paraan para matanggap ko siya. Pero kahit na ganun, Alam Kong Hindi parin siya sa akin mahuhulog.

"Tayo na nga. Naeexcite ako" sabi ko at nauna na sa paglalakad.

May Mga bulaklak na tumutubo sa malalamig na lugar and they are survivors. Hmm..Sana naging bulaklak nalang na nakasurvive sa malaki niyang problema.

Sa paglalakad ko at sa pagtingin tingin sa paligid ay may nakita akong Cave, an Icy cave. Parang gusto ko itong puntahan dahil may liwanag akong nakikita sa bandang dulo.

Parang inaakit talaga ako sa ganda ng ice Formation ng Cave na yun.

Naramdaman ko naman na nakasunod siya sa akin. "Rain malayo pa ba tayo sa pupuntahan natin?" Tanong ko sa kaniya habang Ang mata ko Ay nakatingin sa gawi ng Icy cave. Ang ganda Ganda talaga. Eye catching Ang Cave na yun.

"Mga ilang metro nalang yun Haxie" sagot niya sa akin at ngumiti habang hawak Ang kamay ko.

Tumingin naman ako sa kaniya. "Ok lang ba na may Pupuntahan muna tayo, bago tayo pumunta sa pupuntahan natin?" Tanong ko sa kaniya, baka kasi maisip niya na ayaw Kong pumunta sa gusto niyang lugar na pupuntahan namin. Maganda kasiii... Ang galing galing ng formation ng Cave na yun.

"Ok, Saan mo ba gustong pumunta? May Nakita la bang Magandang lugar Dito sa Internet?" Tanong niya sa akin na Walang bahid na pagkadismaya. I wonder why? Bakit Kaya? Siya parin talaga Ang Rain na kilala ko, walang nagbago.

"Kanina kasi nung naglalakad ako I saw a beautiful icy Cave with a lovely Icw Formation. It's so Eye eye catching" sabi ko naman sa kaniya ng nakangiti. Ang saya saya ko na papayagan niya ako sa gusto kong puntahan na wala man Lang bag is na pagkadismaya.

"So, what are you waiting for? Let's go" sabi niya naman sa akin na nakangiti at hinawakan ko Ang kamay niya, papunta sa icy cave na yun. Ang saya saya sa pakiramdam. 

Ang Ganda nito, Ang Ganda ng opening ng cave. I click my phone at kinunan Ang Cave na yun, ang ganda ganda talaga.

Madami pa kaming mga picture ni Rain sa labas ng Cave that I save on my phone.

"Pasok Kaya tayo Haxie, you want to explore right?" Tanong niya naman sa akin na ikinangiti ko at naglakad na papuntang loob. Ang ganda.

"Sa tingin mo, may tao kaya rito?" Nag-eecho Kong tanong sa kaniya, Ang linis kasi parang maintain yung cleanliness. Mula sa sahig papunta sa itaas. Ang linis and I can see my reflection in Ices.

"I don't think so, but parang meron ngang tao rito dahil maintain Ang cleanliness ng cave na kagaya nito" sagot niya sa akin at hinawakan Ang Ice spikes. Kaya naman I take a picture on him. Ganun parin siya, walang pinagbago.

Tumingin tingin naman ako sa paligid na para bang parang isang kastilyo Ito na bumagsak. I remember Castle of Elsa in Frozen...

But I suddenly feel nervous about in this Cave.

"Rain, Pwede ba tayong matakot sa ganitong sitwasyon? Ehh kasi naman walang katao-tao Baka kasi may biglang umatake sa atin Dito" sabi ko sa kaniya, may side sa akin na gustong gusto Kong pumasok Dito pero may side na telling me na dapat akong maghanda sa pwedeng mangyari.

"Kung may Bigla mang sumulpot at aatakehin tayo, I'm here. Wag kang matakot, I'll protect you no matter what. I promise that Haxie" sabi niya na nagpangiti sa akin. Kaya Mahal na Mahal ko siya dahil mabait siya at handa siyang Protektahan ako but doon lang ata siya nagfail sa pagprotekta sa akin laban sa masasamang gawain ng mga magulang niya. Syempre naiintindihan ko naman yun na dapat niyang piliin Ang mga magulang niya dahil bata pa siya nun.

"Ok. Aasahan ko yan sayo" I said and smile on him, a genuine one. Hindi ko namalayang nandito na pala kami sa pinakadulo ng cave na may torch. May nakalagay pa sa pader na dapat gawin.

Sundin niyo lamang Ang ipinapagawa sa isang sulat para mabuksan Ang mahiwagang pintuan tubig sa isang paraisong Hindi mapapantayan Ang ganda.

It's a Latin Word, and I know how to read Latins. But this is Greenland and I don't think so na gumagamit pa sila ng Latins. Romans and Italians are oftenly use Latina for the Masses and songs but not in this kind of thingy.

And that's because of that Alam Kong matagal na Ang sulat na yan rito.. 

"Totoo ba yan?" Tanong ko sa kaniya, he is trying to believe in that note. Dahil sa binabasa niya na Ang pangalawang sulat sa pader.

"Ipikit mo Ang mata mo at tumalikod ka, may gagawin lang ako" sabi niya sa akin, ginawa ko naman ang sinabi niya cause may umuudyok talaga sa akin na sundin siya. I don't know Pero I've got a feeling na meron talagang mahiwaga dyan sa loob na yan.

Saglit pa Lang at May narinig akong pagkabukas ng isang pintuan. Yung para bang pintuan na ngayon palang nabuksan sa ilang taon.

"Now open your eyes and face me" utos niya at sumunod ako. Parang gusto ko ata ng sumigaw sa tuwa dahil sa Nakita ko, siya naman ay May ngiti sa mga labi. Just wow...

"This is a another world or a paradise?" Natatawa Kong tanong sa kaniya. For the first time makakita ako ng ganito kagandang tanawin. I never imagine na si Rain Ang unang lalaking magpaparamdam sa akin ng ganito. Na para bang I am completed.

Ang ganda ganda talaga, isang paraiso na Hindi ko makakalimutan mula sa simula palang.

"I don't know but pwede naman tayong pumasok daw sa loob sabi sa sulat. Gusto o bang pumasok? You looked like amaze" sabi niyang nakangiti sa akin habang ako naman ay patuloy sa pagclick ng mga pictures. Ang ganda.. I have my discovery...

"Really? Dapat ako ang mauna pumasok dyan" sabi ko at tumatawang pumasok sa loob. Para akong pumunta sa ibang lugar. Ang ganda, yan Lang talaga Ang masasabi mo ngayon pag Ikaw Ang nandito. Parang bumabalik lahat ng sigla ko.

"This is my best ever vacation" natatawa kong sigaw. The greenery land, the humming bird, the fresh air and the ambience. Lahat ay napakaganda. 

Ang daming punong nakapalibot sa paligid, at di mo aakalain na nasa loob lang ito ng Greenland. It's a hidden paradise.

"Your beautiful eyes telling your happy right now, I'm happy na makita kitang nakangiti ngayon" saad niya sa akin and flash his beautiful smile to me na siya namang ikinakuha ko sa kaniya ng picture. Ang ganda ganda talaga..

"Thank you Rain to stay on my side. You know how I'm happy right now, to reach my Dad's Dream to take adventures with the person who you love" nakangiting saad ko sa kaniya habang may di makapaniwalang saya na nararamdaman ako sa puso ko. I feel complete.

"You know that my only concern is you Haxie. I hurt you then let me heal your heart. It's my responsibility para Lang bumalik Ang dati mong sila kahit hindi na ganun kagaya dati" Sabi niya naman sa akin. Responsible na talaga siya, he is not a boy anymore but a man who keeps his promise to a girl.

"Your not a boy Anymore Rain, Congratulations. But you know how hard to change the world right now. Masasaktan Lang tayo kapag pinagpatuloy natin Ang lahat ng Ito Rain" sambit ko naman sa kaniya ng nakangiti. Alam Kong nasasaktan rin siya kagaya ko Pero kailangan na tanggapin namin Ang katotohanan.

"Can this time, Pwede ba akong pinili ng landas na gusto Kong tahakin?" Tanong niya naman sa akin. Kaya naman napangiti naman ako sa kaniya.

Nang may naramdaman akong panghihina. Naramdaman ako na may pwersang kinukuha Ang lakas ko. What the hell, patibong ba to?

"Rain can Yun feel it?" Nanghihina Kong tanong sa kaniya. My heads feel dizzy too. Anong nangyayari? s**t this...

"It's....." Hindi ko na narinig Ang sasabihin niya Nang biglang wala akong marinig at makita Pero feeling ko Ay gising pa ako.

What is happening?

Ano ba kasing nangyayari at bakit nagkakaganito ako. This is my first time to feel it.

Then there's a flash in my black sight, a name Mira.

_____________________________________________

UNKNOWN POV

Alam ng lalaking iyon Ang mga nangyayari Pero bakit pinagpatuloy niya Ang aking sinabi? Tunay nga siyang nagmamahal para sa hinirang at lahat gagawin niya para sa ikakabuti nito, pero masasaktan lang sila.

Naguguluhan pa sila sa nararamdaman nila, nilito pa sila kung ano Ang gusto nilang tahaking daan.

Pati na Ang hinirang, naguguluhan siya sa dalang gusto niyang tahakin ng Dahil sa isang sumpa na Hindi ko man Lang natanggal at napigilan.

Alam Kong susundin niya Ang puso niya Sa pagpili ng daan na tatahakin niya.

Pero Mukhang nakasulat na nga sa Propesiya Ang lahat ng mangyayari. At Alam Kong Alam rin ito ng Mahal na Prinsipe.

"Huwag kang pipili ng dalang Hindi mo Kayang tahakin. Kayanin mo Ang lahat ng mga balakid na darating sayo lalo na at nakapasok ka na sa mundong kung tatahakin ay Isang napakadelikadong Saan. Umasa ka na kahit Anong mangyari, Nandito ako para sayo. Ikaw Ang inaasahan namin. Paliwanagin mo Ang kaniyang kalooban Dahil kinokontrol na siya ng kadiliman, kinokontrol na siya"

Hindi ko dinalangin na Mawala Ang kadiliman.

Ang kadiliman ay kadiliman at Ang liwanag ay liwanag.

_____________________________________________

(Ibang katauhan Ito)

UNKNOWN POV

Nagtagumpay na ako sa pagbabagsak ng mga kahariang pumapalibot sa Limang Elemento. Hindi ko makikipakinabangan Ang Kahariang iyon. Ang Kolorias, Floweria at Widra. Hindi ko sila kakilanganin para magtagumpay ako.

Ngayon naman, Tingnan nalang natin Ang kaniyang pagbabalik. Maligayang pagbabalik, mahal na Prinsesa.

Hindi ka na sana bumalik, Dahil binebenta mo na Ang sarili mo sa kamatayan kung ganun.

Kung iniisip nila na nagtagumpay sila sa pagpapalaki sa iyo bilang palaban at ginagalang mabuhay ng Mga Dyos at Dyosa, nagkakamali silang lahat.

Binubuhay mo lang Ang matagal Nang nakahimlay na kadiliman ng bawat isa, Ikaw Ang may dahilan ng mga g**o rito sa Imorania kaya pagsisihan mong nabuhay ka pa.

Pero huwag kang mag-alala, Hindi pa ngayon Ang araw mo. Hahayaan kitang malaman Ang katotohanan na nakahimlay sa iyong damdamin at pagkatao.

Madami pang dadating para patayin ka at parusahan sa lahat ng ginawa mo.

Hahahahaha kung sinuswerte nga naman, nagtagumpay ako sa mga plano ko laban Kay Cassiopeia.

Nagtagumpay all sa aking mga dumping binitawan noon at ngayon mas lalo kitang papalituhin hanggang sa mabaliw la na at Ang tanging paraan Lang ay Ang pagpatay sa iyong sarili para matapos na Ang lahat.

Kawawa ka naman kung ganun, per huwag mo akong sisihin dahil Si Zeus at si Hera Ang may kasalanan sa lahat.

Ibinigay nila sa iyo Ang napakabigat na tungkulin sayo, ibinigay nila sa iyo Ang Kalahari ng kanilang kapangyarihan na pagbabayaran mo.

Kung Hindi Dahil sayo Hindi nangyari Ang lahat ng Ito. Hindi siya my king nabuhay para skyping Ang Imorania ng kadiliman. Ikaw Ang may kasalanan ng lahat....

Kaya naman paglalaruan kita hanggang sa Ikaw naman Ang Magsasakripisyo para sa iyong mamayanan.

Tingnan naman kung hanggang Saan Ang Kaya mong gawin para sa pagmamahal...

"Maligayang pagbabalik Mahal na Prinsesa, ikinagagak Kong makita Kita kasama Ang aking anak na lalaki na siyang naguguluhan sa pag-ibig mo. Bibiguin mo siya hanggang sa pumanig siya sa amin. Lahat kayo, walang lugar Ang pag-ibig sa mundong puno ng pasakit"