29
CLARISSE’S POV
Kanina pa ako pabalik-balik sa tapat ng Opisina, hindi mapakali at aligaga. Ramdam ko na ang pag pamamawis ng aking kamay at lamig na hindi ko maipaliwanag na kaba at nerbyos na dumapo na lang sa dibdib ko. Maya-maya rin ako napapa- silip sa pintuan, inaabangan kong sino ang lalabas sa pintuan na iyon.
Sa bawat segundong dumaan lalo lamang bumibigat ang aking pag hingga na hindi ko maipaliwanag. Para na akong bulate na hindi mapakali lamang lalo’t mahigit mag trenta minuto na si Travis sa loob ng Opisina na iyon.
Opo, mahigit trenta minutos na siya sa Office.
Simula no’ng dumating si Travis, wala na akong narinig na salita mula sakanya hanggang pumasok na siya sa silid na iyon na hindi na ako tinangka pang tapunan ng tingin.
Hindi na ako sumama pa kay Travis sa loob
