28
CLARISSE’S POV
Tahimik lamang akong nag lalakad sa hallway, napaka aga ng trenta minutos para sa alas nuwebe kong pasok. Balak kong tumambay muna saglit sa Cafeteria habang hindi pa naman nag sisimula ang klase.
Inayos ko na lang ang pag kakasabit na bag sa balikat ko, payapang nag lalakad na may naka- salubong naman ako na ilang mga estudyante at ilan naman doon naka tambay lang na naka tayo kasama ang kanilang kaibigan.
Hindi ko na pinansin pa ang ilang estudyante na maka salubong na maririnig mo na lang ang kanilang munting tawanan, asaran at nag ku-kwentuhan. Ganun naman talaga tuwing umaga ang routine na napuno lamang ng masayang ingay ang paligid habang hindi pa nag sisimula ang kanilang mga pasok.
Sa aking pag lalakad naman, hindi na kaagad ako naka ligtas sa maka hulugang p
