Chapter 22
Isa sa pinaka-ayaw ko sa mundo ay ang ROTC.
Noong nasa grade twelve ako, naalala ko kung ang lahat ng sakit na naranasan. Halos hindi ko magalaw ang mga braso ko sa buong school year.
Tandang-tanda ko pa kung paano kami dapat umupo nang tuwid, pati na rin sa pagtayo.
Kaya isinusumpa ko sa sarili na hindi na talaga ako makikialam sa ROTC o kahit ano pang may kaugnay sa pagsusundalo.
Pero ngayon...daig ko pa lahat ng general at captain na nasa gobyerno sa tuwid ng pagkakaupo ko.
Kaharap ko si Joy na pinipigilan ang tawa. Nasa hapag-kainan kami at nasa gitna ang Tita niya.
Sobrang taas ng dining table nila. Pati ang mga pagkain na sine-serve ng mga naka-unipormeng maid ay parang mamahalin.
Para tuloy akong nasa mundo ng anime. May napakalaking chandelier naman sa gitna. Nak
