Chapter 69
Chinie’s POV She cried while sitting on the floor like a lost child. I pulled her closer to my lap dahil hindi ko kinakaya na nakikita si Mia ng ganito. She’s too young to handle all this stress. For me, she’s more than just an employee. She’s been encouraging me lalo na noong baguhan pa ang coffee shop at napagsasabihan ko siya sa lahat and all she’d do mostly is listen. Ngayong kailangan niya naman ng makakapitan, ipaparamdam ko sa kanyang andito rin ako. Kami ng pamilya Ilang minuto rin siyang umiyak sakin bago ko naramdaman na tumahimik ito at pagsilip ko, nakatulog pala na may basang luha pa sa mga pisngi kaya pinunasan ko na. Hinila ko rin siya pahiga at kinumutan saka tahimik na lumabas ng kwarto niya. Pagkalingon ko sa gilid, naabutan ko si Joy na mukhang nakinig rin sa usap
- Writer
