Tamed by Cupid's Angel

Chapter 18

his eyes softened right away.

"Hey cheer up. Wag kang malungkot. Promise, I'll go next time." at ayun na naman ang pamatay niyang ngiti. Haaiist. Hindi na ako magtataka if I one day, I'd go obsessed over this man. Tumango nalang ako at ngumiti rin bago siya hinalikan sa pisngi. Parang boyfriend ko na talaga siya. 

"Bye Raph. See ya tomorrow."

"Bye Darra. Be careful when you drive." bilin pa niya. Awee. Of course, pakakasalan pa kita. Alright, I think that's enough for today. Bukas ulit. 

***

Raphael's POV

Adobong manok. It's what I'm currently learning how to cook right now with the help of Nanay Lucia. Naka-apron pa ako ng kulay puti. Malapit na kaming matapos at sana magustuhan ni Cassie 'to. Nasa itaas na kasi siya at tawagin ko raw kung tapos na. It's still 6:01pm but it'll be done in a few minutes. I had to before it reaches 7pm.

I hear footsteps. Si Cassie na siguro 'yan. I quickly turned with a grin pero hindi pala si Cassie.

"Anong ginagawa mo dito? Anong karapatan mo dito sa pamamahay ng girlfriend ko?" si Matt.

"Matt hijo, huwag mong pagsalitaan ng ganyan si Raphael. Tsaka dito siya nakatira hindi ba nasabi sa iyo ng alaga ko?" 

Base on his facial expression, I can tell that he doesn't know. Galit na ang mukha niya.

"Where's Cassandra? Oh probably upstairs. Pupuntahan ko siya." 

Matt's POV

Paalis na sana ako ng may naramdaman akong kamay na lumapat sa balikat ko para pumigil. 

"Teka lang. Wag kang magalit kay Cassie. Wala siyang kasalanan." 

Cassie? May nickname ang isang 'to sa girlfriend ko?? Lalo akong nakaramdam ng galit at hinarap siya. 

"Tama. Wala siyang kasalanan dahil siguro, nagpumilit kang manatili dito. Sino ka ba ha? Ano ka niya?"  pagduduro ko pa sa kanya.

"Hijo."

"Okay lang Nay Lucia. Mag-uusap lang kami." nginitian niya pa si Nay Lucia na mas lalong kinainis ko. Ayaw kasi sakin ni Nay Lucia. Ayaw niya sakin para sa alaga niya at ngayon, nginingitian niya ang isang 'to na parang siya na ang pinakamabait na tao sa mundo.

Bumaling ulit ang mukha niya sa akin.

"I'm Raphael Warren Davis. Her friend. The friend who helped her when she got broken because of you." 

Blanko lang ang mukha niya na parang normal lang ang lahat pero napakuyom ako. Lakas ng loob ng maangas na ito.

"Hindi ko 'yun sinadya." 

"Paanong hindi?"

"Dahil.." napatigil ako dahil hindi ko naisip ang sunod na sasabihin. 

"Sinadya mo." pirming pagkakasabi niya.

"Hindi!" medyo pasigaw na sabi ko at humakbang ng konti pero hindi natinag ang gago. 

"You don't deserve her." 

Apat na salita at napadako ang kamao ko sa mukha niya. Natumba siya sa sahig kasabay ang pagsigaw ni Nay Lucia kaya maya-maya pa ay naririnig ko ang pagbaba ni Cassandra ng hagdan at papunta dito samin.

"Matt!! Oh my gosh! Anong ginawa mo kay Raphael?!" sigaw niya sakin pero hindi ko muna siya pinansin at tinignan si Raphael sa sahig. Malakas ang pagkakasuntok ko pero bakit hindi man lang nasugatan ang lintik niyang mukha?

Dahan-dahan itong tumayo na parang wala lang at tumgin sakin.

"Fool." sambit niya ng nakangiti.

Cassandra's POV

Nagulat ako sa sinabi ni Raph at pagtingin ko kay Matt, mas lalong nagalit ang mukha niya at susugod sana ulit pero pumagitna na ako para pigilan siya.

"Matt stop! Ano ka ba?! Wala namang ginawa sa'yo si Raph ah!" pagtatanggol ko kay Raph. He snorted. 

"Anong wala Cass? Paano mo nalaman eh nasa itaas ka kanina? He mocked me and pissed me off just a while ago! Tsaka anong ginagawa ng lalaking iyan dito sa bahay mo??" 

Oo nga pala. Hindi ko pa nasabi sa kanya. I sighed. "He lives here for the mean time."

"What?! Wala bang tirahan 'yan?? O baka walang pera kaya nagpapalamon at nakikitira?? Ang kapal ng mukha-----" 

I slapped him. Basta nalang gusto ko siyang sampalin dahil sa mga salita niya kaya nagawa ko nga.  Natahimik ang buong kapaligiran.

"You slapped me because of that damn bastard huh? What the f**k Cassandra. Magsama kayong dalawa." sabay talikod niya at nagmadaling maglakad. Susunod na sana ako pero may humawak sa braso ko.

"Cassie. Let him be for now." si Raph.

"Oo nga anak. Palamigin mo muna ang ulo niya at baka lalo kayong mag away." 

Eventually I agreed. Tama naman sila.

"Let's go upstairs?" suhestiyon ni Raph at tumango naman ako agad. I checked the time. 6:37pm. Malapit na rin pala. Dumiretso kami sa kwarto ko at naupo sa kama.

"Cassie I'm sorry. It's all my fault." malungkot ang boses niya habang nakayuko at hindi ako sanay sa side niyang ito. 

"No Raph. Wala kang kasalanan. Hindi ko rin naman kasi nasabi sa kanyang andito ka nakatira.."

"Aalis nalang ako."

"No!" mabilis kong sabi kaya napatingin siya sakin. Parang nakaramdam bigla ako ng hiya dahil dun. "I mean.. yeah.. wag kang umalis. Paano nalang ang sekreto mo?" pero sekreto niya nga lang ba ang dahilan ko? Gusto ko lang rin naman kasing kasama siya dito.

"Are you sure?" he asked.

"Of course I am." 

He smiled and pulled me into a hug. Kumabog yung dibdib ko pero walang tunog yung sa kanya. Oo nga pala. He's a mannequin. I relaxed and hugged him back.

"It'll be alright Cassie. Magkakabati rin kayo. I'll try to help." 

"No, don't. Okay lang. Kilala ko si Matt Raph. Magagalit at magagalit pa rin siya sa'yo kaya wag na okay? We can handle this."

Makalipas ang ilang segundo, tsaka siya nagsalita at humiwalay sa pagkakayakap. "Okay."

Nakangiti na siya kaya bigla akong napatingin sa gilid ng labi niya. Unconsciously, my right hand went up to the side of his face. 

"Bakit hindi ka nasugatan? Teka, may masakit ba? Gagamutin ko." 

He smiled wider bago hinawakan ang kamay kong nakahawak sa mukha niya. Doon ko lang napagtantong ang lapit na pala namin. Ang gwapo niya naman talaga oh. His face is just flawless.

"Cassie. I'm a mannequin. My heart doesn't beat and I don't feel what humans like you normally feel. I don't get hurt." nakangiti siya pero nakakita ako ng kalungkutan sa mga mata niya kahit saglit lang 'yun. 

"Don't smile if you don't want to Raph. That is what we humans do when we feel sad." 

Dahil sa sinabi ko, his eyes brighten. "Sad? Really?"

"Yeah. Sabi ko sa'yo, tutulungan kita diba?"

Tumango siya. Nagkatitigan kami. Ang ganda pala ng mata niyang kulay light brown. 

"Uh Cass?"

"Hmm?"

"You can let go now. I'll be a mannequin soon." then came the realization. Masyado akong nalula sa mga mata niya kaya bumitaw ako at namula sa hiya,

"O..oo nga pala. Hehe. Sorry."

"Good night Cassie." he stood right at the corner of my room. 6:58pm.

"Good night Raph." 

7:00pm and he's a mannequin again.

***

Sabay kami ni Raphael ngayon matapos namin pumuntang boutique bago ang building kung saan ang photoshoot. Hindi rin ako kinontact ni Matt kahit sinubukan ko. Oh well, hayaan ko muna kahit ngayon lang. 

"Raphael! Hey!" bati agad ni Darra pagkapasok namin sa room. Tumakbo siya patungo kay Raph at yumakap ng mahigpit. "I missed you." and Raph being Raph, he hugged back. Napa-ismid ako ng may kalakasan.

"Got any problem Cassandra?"

"No, not at all."

Pero peron talaga. Bakit ba ang landi niya? Pssh. Ang dami naman diyan na pwede niyang landiin pero si Raph pa talaga. Si Raph na inosente, mabait, gentleman, gwapo.. aisshh! Oo nga naman. Bakit hindi siya? Parang every girl's dream na nga ata siya pero kasi, don't get me wrong. Matagal na kaming nagkatrabaho ni Darra at maraming nalilink sa kanya and take note, iba-iba ang boyfriend niya every now and then. Paano nalang kung masaktan niya si Raphael?

'Pero hindi nga siya nasasaktan diba?'  sabi ng konsensya ko. Oo nga raw pala pero kahit na. I'm just concerned because he's my friend. 

"Miss Cassandra? Hey, Miss Cass?" I snapped out of my thoughts. I really did spaced out.

"Uh, sorry. What was that again?" tanong ko sa isa kong assistant.

"Pinapatawag po kayo ni Madam Jenny doon sa set."

"Oh okay. Thanks." 

Pumunta na nga ako at andun na yung dalawa kasama ang iilan pang models na under ni Tita Jenny. Naupo ako katabi ni Raph.

"You spaced out." bulong ni Raph.

"I know. Parang tanga lang ako kanina noh?" bulong ko pabalik.

"Nah. Ang cute mo nun." he chuckled.

Magsasalita pa sana ako pero..

"Lovebirds sa likod! Mamaya na 'yan at makinig muna sa diyosang nagsasalita rito okay?" si Tita Jenny. Lovebirds raw.

"No they're not Tita Jen. She's Matt's girlfriend and Raph is.. well.." pagsingit ni Darra.

"Your  friend?" inosenteng tanong ni Raphael. Bigla akong natuwa sa kainosentihan niya ngayon dahil sa mukha ni Darra na tumango nalang kay Raph. 

Natawa ako kaya tiningnan niya ako ng masama. Don't care. 

Friendzoned. LOL. 

"Success ang project natin dahil nagustuhan lahat ng clients ang shoot at dahil diyan, since summer is near, we will also have a photoshoot in his private resort and of course.. A vacation for all of us!!" masayang anunsyo ni Tita Jenny na ikinatuwa naming lahat. 

A vacation for my stressful life. Dati sinasabi kong boring rin pero ngayon.. napasaglit ako kay Raph at ganun rin siya.

"Vacation raw Cassie. Ang saya nun!" masaya nga siya.

Before he came, my life had been quite boring but fortunately... not anymore. 

Cassandra's POV

Natapos na rin ang araw at oras na rin para umuwi. Syempre sa isang buong araw, parang buntot ni Raph si Darra. She's really into him.

"Raph, sabay na tayong umuwi." and no that wasn't me. Si Darra ulit na nakangiting aso kay Raph. 

"Sorry Darra pero sabay kami ngayon ni Cassie eh."

Napatingin si Darra sa direksyon ko kaya nginitian ko rin siya. Ops, yung ngiting ginagawa ni sakin syempre kaya naasar siya. 

"Bakit naman kayo sabay??" she asked.

"Kasi, nakatira siya sa bahay ko." ako na ang sumagot. She gasped. 

"What?!" 

"Let's go Raph." sabay hila ko na kay Raph palabas dahil for sure, marami pang sasabihin 'yung si Darra. 

Third Person's POV

Pagkarating ng dalawa sa bahay, nanood lang sila ng T.V. bago kumain ng hapunan at alas siyete na uli ng gabi. Mannequin na ulit si Raphael. 

The next day, Saturday. 

This time, naunang nagising si Cassandra. 

Cassandra's POV

Nagpa-alarm pa talaga ako para mauna akong magising kay Raph although he's not literally 'sleeping' like me, ganun na rin 'yun. 2 minutes before 7 am. Tumayo ako sa harapan niya.

1 more minute and I counted. Unti-unti na siyang naging tao.

"Good morning Raph!" he blinked a few times before smiling. I'd never get tired of that smile.

"Morning Cassie. You just stole my line. Ako dapat niyan eh." he pouted.

I shrugged. "Gusto ko eh. Now, go and take a bath. May lesson tayo ngayon." 

"Lesson?" 

Tumango ako. "Uh-uh. Lesson 101 by Cassandra Smith." bago pa siya magtanong, tinulak-tulak ko na siya patungo sa banyo pero medyo mahirap. Ang tangkad niya kayang tao. 

Tumawa naman siya sa inasta ko. "Okay sige na maliligo na ako Cassie." tsaka na siya tuluyang pumasok sa banyo. 

Ako naman, kinuha ko pa yung eyeglasses ko na ginagamit ko kapag nagbabasa minsan tapos yung notebook din. Eto kasi ginawa ko kagabi. Isang plan para ngayon at bukas. After a couple of minutes, lumabas na si Raph ng naka pambahay. Shorts at sleeveless na pang-itaas. Gwapo pa rin as usual.

"So, what do you want to do?" 

"Kakain muna tayo ng breakfast bago natin simulan ang lesson. O'rayt?" 

Kaya ayun nga. Sabay namin kumain ni Raph sina yaya at ang iba pang maids. Comfortable na nga sila samin di tulad before. Mabuti naman. 

"Tara sa terrace." sabi ko kay Raph matapos kumain. Sumunod naman siya sakin at umupo ako tas umupo rin siya opposite sa akin. Inayos ko ang eyeglasses ko tapos tumingin sa notebook at umayos ng upo. With poise para sosyal. 

"So Cassandra's Lesson 101. First part: Learn the three basic feelings. Happy, Sad, C13