Chapter 47

1554 Words

"Pakawalan mo na ako, Dolce. Maawa ka naman sa akin," aniya habang pilit na ginagalaw ang katawan. Nagbabakasakaling makakaalis siya ng ganoon lang. Malakas ko siyang tinawanan. Nagpunas pa ako ng pekeng luha apra ipakita sa kaniya na talaga namang nakakatawa ang mga lumalabas na salita sa tainga niya. "Pwede ba, Grace, ang plastic mo talaga. Can't you remember how you eyed me the first time we met? Nasaan ang tapang mo ngayon?" ani ko at hinili ang upuan na malapit sa kaniya at umupo doon paharap kay Grace. "You know, I'm really sad right now. Magkasama dapat kayo ni Papa ngayon e. Dapat katabi mo siya habang pinapanood niyo ang paghihirap ng isa't isa. At saka huwag kang hipokrito, Grace. Pera lang ni Papa ang nagbibigay ng dahilan sa 'yo para manatali ka sa tabi niya, pero kung wala

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD