chapter 8
1706 Words
CHAPTER 8: spot.
ANNALYN POV
It's past nine in the evening and now I'm on my room. Nag aayos ako, napag isip-isip ko rin lang kasi na ilang buwan na rin kaming hindi nakakainóm ng barkadaha. Kaarawan ni Scarlet ang huli.
Hindi ko naman sila sinabihan about sa plano ko dahil kung sakali ay hindi ito matutuloy, dapat kasi pag nag plano kami ng inûman ay talagang surprise or wala sa plano, may sa balat ata sa pwét ang isa sa amin dahil hindi natutuloy kung planado.
Gusto ko silang yayain ng surpresa lamang, wala sa plano at talagang hindi sila makakatanggi dahil minsa-minsan lang naman.
At hindi naman talaga sila tatanggi yung mga yon pa. Sus.
Sa bar nalang siguro kami iinóm para hindi makalat, pag sa condominium pa kasi ni Iyah ay mag luluto pa kami, ma order ng kung ano-ano, kaya sa bar na lang.
Nag suot lamang ako ng crop top na kulay dark red na halos hindi mo mapapansin na kulay pula talaga ito dahil mas mapag kakamalan itong kulay itim, ang pang ibaba ko naman ay maikling skirt na umaabot lang ito ng wala pa sa kalahati ng aking hîta at kulay itim naman ito. Nag takong din ako pero two închés lang dahil baka mag reklamo na naman ang mga kaibigan ko.
Nag lagay din ako ng manipis lang na make up sa aking mukha, hindi rin ako gumamit ng lipstick dahil baka maging clown ako kinabukasan, walang mag aalis ng make up ko dahil siguradong hindi kami aalis sa bár hanggat hindi nila sinûsûka ang kanilang mga bitûka.
Nang matapos akong mag ayos ay pumili naman ako ng bag na dadalhin, maliit lang ito para sa aking cellphone.
Iiwan ko namam ang bag sa condominium ni iyah dahil baka mawala pa ito sa bár, burara pa man din ako.
Dahil kumpleto at hanada na ang lahat ay bumaba na ako.
Nakapag hapunan na din ako kanina pero kakaunti lang iyon, hindi rin iyon luto ni Saffron dahil ang kinain ko lamang ay ang natirang ulam kaninang tanghalian.
Unang gabi pa lang satingin ko ay mangangayayat ako dahil hindi ako pinapakain ng tama.
Kanina pang alas singko umalis sila mommy dahil baka malate daw sila sa flight, kasabay rin nilang umalis si ate pero sa ibang lugar naman ang punta nito at kung hindi ako nag kakamali ay sa Davao siya patungo.
Speaking of Saffron, simula nang mag usap sila kanina sa pool is don ko rin siya huling nakita. Mag papaalam sana ako pero mukang busy s'ya. I'm just gonna text him total binigay naman sakin ni mommy ang contact number n'ya para daw matawagan in case of some emergency or whatever I need him. Ganon.
Saka ko na ito kikilatisin, maybe sa linggo or kahit kilan dahil driver ko naman ito.
Hindi ko pa rin naman tapos basahin yung info ni Saffron na senend saki ni Iyah, pag katapos ko malaman na s'ya si Saffron then I stopped reading. Nakakatamad lang.
Bukas pa ang ilaw sa buong bahay, do I need to turn it off or not?
Naka hightech naman kami so when I say turn off the light whatever the place in this house, it will be off, maliban na lang sa mga kwarto dahil may sarili sila don na access kung sinong gagamit.
"Where do you think your going?" Tanong ng kung sinong ponc—si Saffton pala.
Napatigil naman ako sa pag lalakad dahil mukang kailangan ko pang mag paalam.
Well sa kanya ako binilin ni mommy kaya alam kong pag may nangyari sa akin na masama ay s'ya ang mananagot.
Pero di naman ako mapapáhamak dahil ako pa nga ang nag hahanap ng kapahámakan.
"Amm somewhere? Kasama ko naman mga kaibigan ko, no boys only girls and almost half of my life kaibigan ko na sila." Mahabang sagot ko dahil alam ko namang mag tayanong yaj kung sino ang kasama ko etc.
"I see, pero talagang ganyan ang suot mo." He said in manly voice, mukang marami na talagang nag bago sa kanay but in the same time is komportable pa rin ako sa kanya.
He's still my childhood friend.
"Yes, wala namang problema sa suot ko, beside damit pa rin ito and by the way wag mo na akong ihatid. I have a license and my own car kaya balik ka na ulit sa trabaho mo, ayaw na kitang maabala." After what I said ay tinalikuran ko na s'ya pra tunguhin ang pinto nang makaalis na ako.
Medyo advance ako sa pag sagot sa kanya dahil sa araw-araw na ginawa ng Panginoon ay yan na lang ang lagi nilang tanong if aalis ako o kung ano man, at paulit-ulit lang din naman ang sagot ko.
Totoo naman na lagi kong kasama sila Iyah at assignment din naman ang ginagawa namain yun nga lang ay, assignment sa agency.
"Who told you that you can go without my permission miss?" Muli naman akong napatigil sa pag lalakad at sa pangalawang pag kakataon ay nilingon ko ito.
"Me? My body and my heart told me, and my body gave permission of it." Sagot ko dito.
Nakita ko naman ang pag kairita sa kanyang muka na ikina kunot noo ko.
Umigting din ang oanga nito, abay umiigtingbpala panga nito. Sana all.
Is he upset? Or what?
"Realy, aalis ka ng ganyan ang suot?" He asked na para bang nauubusan na ito ng pasensya sa akin.
What did I do? Sumasagot naman ako ah...ng maayos.
"Yes!" I exclaimed.
"Kahit kita na yang pusod mo?" Tanong nitong muli, nanliliit mata naman akong napatingin dito.
Ano nanamang mali sa damit ko?
"Yes and nag linis naman ako ng pusod." I answered with full of respect.
"Even with that skirt na kaunting hangin lang ay makikita na ang kabuán mo?" Tanong nito. Nanglakait ba 'to? Saka bakit parang ang oa naman n'ya.
Aling kabuan eh kung hanginin ito ay tanging légs lang makikita nila, naka cycling ako.
"Yes and I sháved my légs before going out."
"Kahit kita na yang brá mo dahil sa nipis ng damit mo?" He said that made me shock.
Napatingin naman ako sa dîb-dîb ko dahil sa sinabi nito. Hindi naman kita kulay ng brá ko pero tala nga, hindi na ako tatanggi.
"Amm yup dahil bar naman ang puluntahan namin so ayon I want some fun saka di naman revealing." I answered again without a second thought.
Saka nasa VIP roon naman kami so walang makakakita sakin. Kukuhanin ko rin naman sa condo ni Iyah yung blazer ko na napaka baha kaya matatakluban din ito. Hanggang binti ko iyon.
"What!? Where are gonna fvcking going? And the héll you want some fvcking fun!? Are out of your mind pochi!?" Sigaw nito habang binabato ako ng mga tanong na may kasamang masasakit na salita.
He just did. I don't know why but I felt like someone just stáb me in my ribs. Hindi pa heart, ano s'ya gold..kaibigan ko lang pwedi sakin manákit.
Saka bakit n'ya naman ako sisigawan, di nga ako sinisigawan ni mommy maliban na lang kung tawag n'ya ako.
Si mommy and daddy yung gumawa sakin by my dad's spérm and my mom egg céll tapos si Lord binigyan ako ng kaluluwa that's why Im here tapos itong lalaking nasa harapan ko na wala namang ambag. sa. buhay. ko'y. sinigawa. ako?
Tang*na nito ah.
Pasalamat s'ya that I can't kîll him because he is my mom amigas son, saka he's innocent at walang alam sa underground namain kaya wala akong katapatan na hatulan s'ya ng kamatáyan but the freák him to shout me?
"No. You. Can't go. Dito ka lang sa bahay walang. Aalis." Madidiing saad nito
"Yes merong aalis and ako yun." Sagot ko habang dinuduro ako sarili.
"Hindi ka pupunta. That's my order.. don't test my patient Annlyn Gaid."
"Pupunta ako."
"Hindi ka pupunta"
"Pupunta ako."
"Hindi."
"Pupunta." Pag mamatigas ko dito.
"Hindi."
"Pupunta."
"Hindi."
"Hindi ako pupunta"
"Pupunta ka." He said that make me smile, mukang effective nga ang style ni Iyah.
"Owkee" i said, nanlaki ang mata nitong napatingin sa akin I think he realized what he said.
Nakita ko naman ang pang inhale nito tapos hinuga din pero parang may kasamang pag ka inîs yung hangin.
Mabilis nitong hinakbang ang kanyang paa papunta sa akin, hindi ako aatras, bakit naman ako matatákot sa kanya?
Tapos pag umatras ako i-cocorner n'ya ako?.. ay tumigil, hindi nila ako madadala sa pa ganyan-ganyan.
Saka bat s'ya lalapit? For what? Para pigilan ako, nope..di ako palatalo.
Pupunta ako, papatulugin ko na lang ulit s'ya.
Matapang akong tumingin sa mga mata nitong nang hehepnotismo.
Nang makalapit ito sa akin ay agad nitong ipinulupot ang kaniyang braso sa aking beywang at hinila ako.
Sumalubong naman sa aking iling ang kanyang amoy, infern mabango ito.
Naramdaman ko ang marahan nitong pag galaw sa aking beywang, pag katapos ay parang nakaramdam ang aking katawan ng pag ka-relax.
Napa hakay naman ako, mukang pati utak ko ay na relax..the fvck how did he do that?
Parang sa isang segundo lamang ay nawala ang aking pagiging hyper.
"Until now pochi.. it's always your spót." He said that make me confused.
My spót?
Naramdaman ko ang pag lutang ko sa ere kaya naman napatingin ako sa mukha nito.
Mukang binuhat n'ya ako. Wala na akong lakas na manglaban sa kanya dahil ang tanging nararamdaman ko lamang ay ang matulog sa kanyang bîsig.
"Hmmm my stubbórn pochi that have a spot for her weákness and I'm the only one who knew it." He said and chuckle in manly one.
Gwapo.
"Sleep now, ako na mag dadala sayo sa kwarto mo hmm?." Tumngo na lang ako sa kanya bilang sagot at ipinikit ang aking mata dahil hindi ko na kaya ang antok, para bang pagód na pagód ako.
Bago pa ako tuluyang lamunin ng dilim ay may isang bagay na malambot ang dumampi sa aking noo.
"Good night my baby pochi..."
Matapos nito ayon knock out na ako.
—
END OF THIS CHAPTER
✿Hi thank you for reading sana po nagustuhan nyo.Sorry for typo and wrong spell pls. Don't bash or judge my work this is just from my imagination, this is my first time to be a writer
- Writer
