Nate POV
Bagsak ang balikat ko at hindi pa rin ako makaalis sa kinaroronan. Matagal nang wala si Leila pero nandoon pa rin ako at pawang hindi makakilos.
Para akong nababaliw na napatawa ng malakas.
Mahal mo ako pero iniwanan mo ako. Anong klaseng pagmamahal iyan Leila, pagmamahal bang matatawag ang ginagawa mong pananakit sa damdamin ko!
Sa kabila ng pagtawa ko ng malakas ay ang luhang dumadaloy sa pisngi ko. Gaya ng damdamin kong umaapaw para kay Leila ay ang sakit na dulot ng lantaran niyang hindi pagpili sa akin. Talo na naman ako ni Kuya. Kahit kailan ipinaparamdam palagi sa akin na pumapangalawa lang ako sa kanya.
Gumalaw ako at nagtungo sa kuwartong ginagamit namin ni Leila noon. Alam kong naroon ang mga gamit naming dala mula sa biyahe. Muling nanumbalik ang alaala sa nakaraa
