“DAMMIT! Are you okay, Ligaya Serenity!?”
Naramdaman ko ang paghila bigla sa akin Messiaj papalayo sa water dispenser dahil sa gulat ko, nabitawan ko na rin pala ang baso.
“I-I’m okay…”
Damn!
Napakalakas ng epekto sa akin ni Messiah! Simpleng pag bigkas niya pa lamang sa pangalan ko ay natataranta na ako.
Hindi ito pwede. Hindi pwedeng makaramdam ako ng ganito.
Napailing iling ako at pilit na hindi iyon inintindi.
“Are youu sure?” Pinaupo ako nito at sinuri ang paa kong nabasa ng tubig. Lumuhod ito sa harapan ko at ipinatong sa kaniyang tuhod ang mga paa ko.
“Ayos lang talaga. Hindi naman masakit ang pagkakahulog ng baso sa paa ko,” sambit ko sa nahihiyang boses. Hindi ko rin maiwasang maasiwa sa posisyon namin ngayong dalawa.
Pinagmasdan ko siya—wari’y nilalabanan ang pagkabo
