"That was so close!" Mahinang sambit niya sa tapat ng punong tainga ko. Naalimpungatan lang siguro si Sab kanina dahil ilang sandali lang ay nakatulog rin agad siya. Tapos na rin si Levi sa paliligo niya at paglabas nga niya ay nakasimangot pa.
"Sabi ko naman sa'yo, diba? Baka magising si Sab dahil kakababa lang natin sa higaan niya," wika ko naman. Mahina ang mga boses namin at para kaming mga bubuyog na nagbubulungan rito.
"Yeah, I understand. But I'll make sure, next time ay babawi ako," seryoso pa talagang sabi niya sabay yakap sa akin mula sa likuran ko.
Hindi ko na ipinalipat si Sab sa higaan niya at hinayaan ko na lang siya sa tabi namin. Nasanay kasi siya na katabi ako sa pagtulog kaya alam kong naninibago pa siya ngayon pero sinasanay ko na siya paunti-unti sa kanyang bagong
