Parang hinahaplos-haplos ang puso ni Amanda sa nasasaksihan niya. Si Arthur, pinagsisilbihan ang anak nila. Nilagyan niya 'to nang maraming pagkain sa plato nito. At kung ano pa'ng ibang gusto ni Eula na pagkain ay agad niyang nilalagay sa plato niya. At gano'n din siya kay Amanda. Siya ang naglagay ng mga pagkain nila.
Nasa isang malaking table sila ngayon pero hindi maramdaman ni Arthur ang kalungkutan o ang feeling ng nag-iisa sa hapag kainan dahil kasama niya ang dalawang taong hiniling niya sa Diyos na sana ay makasama niyang muli balang araw, ang mag-ina niya. Ang babaeng mahal niya at ang kanilang anak. Ngunit kahit medyo seryoso ang mukha nito at hindi 'yon masyadong halata ay masaya ang loob nito. Hinihiling niya sa kanyang isipan na sana, gano'n na lang lagi.
Dati kasi ay siya
