Kabanata 29
Peste! Pesteng luha yan! Argh, nakita ba nila? Nakakainis naman! Maghahalikan lang di pa pumuntang kwarto. Tsk. “Akala ko ba may pupuntahan ka?” Natigilan ako dahil sa boses na yon. “Anong meron sa park?” lumapit ito sakin at umupo sa tabi ko. “N…nagpapahangin lang ako.” “Wala bang hangin sa bahay natin?” Natin? Namin? Ano bang sinasabi nito. Nabibingi na ata ako. BAKIT SIYA PUMUNTA DITO?! Tiningnan ko yung phone ko. “Kailangan ko ng umalis.” Bago pa man ako makatayo’y mabilis na nitong hinawakan ang kamay ko. Para namang nakuryenteng inagaw ko iyon. “Ano ba, Rain! May kailangan akong puntahan!” “Saan naman?” “K-kay… sa… sa trabaho ko!” Hindi nito alam kung san na kami nakatira ngayon kaya imposibleng malaman nitong nasa New York ang trabaho ko. “Sa trabaho mo? Akala ko ba nasa
- Writer
