PAHIMOD, WILDKER (SPG)

PAHIMOD 16

𝘚𝘈𝘏𝘈𝘚𝘛𝘙𝘈 𝘗𝘖𝘝

Pagdating namin ni Taruray sa bahay ng Giordano, agad siyang nagpaalam sakin na mag-report kay Wildker. Ako naman ay nagtungo sa aking silid para makapagpahinga. Napagod akong makipagtalo sa kanila, sila pa itong matatapang kahit walang-wala ng pera at mapuntahan.

Nagtungo ako sa banyo para mag-half bath muna para mamayang dinner ay maayos pa rin ang aking itsura. Hindi ko alam kung paano ang pakikitungong gagawin sa magkakapatid. Kilala sila bilang isang nakakatakot na pamilya. Tapos kasama ko pa sa iisang bahay ang tatlo sa kanila. Parang isang maling sagot ko lang sa mga tanong nila ay bigla nalang akong bumulagta sa sahig. Pero kung makipag-usap si Taruray ay wala itong katakot-takot, close kaya sila?

Nang matapos akong maligo at magpalit ng pang tulog. Nagtungo na ako sa kama sakto namang tumunog ang aking cellphone.

Meron message si Wildker, nagsalubong ang akong dalawang kilay dahil sa kanyang sinabi.

𝘞𝘪𝘭𝘥𝘬𝘦𝘳: 𝘚𝘪𝘳𝘢 𝘺𝘢𝘵𝘢 𝘢𝘯𝘨 𝘳𝘦𝘭𝘰 𝘬𝘰.

Napataas ang isa kong kilay, wrong send ba siya? And so, bakit sakin niya sinasabi?

𝘈𝘬𝘰: 𝘈𝘯𝘰𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘬𝘪 𝘬𝘰!

Mataray kong reply, edi ipagawa niya or bumili ng bago total mayaman naman siya. Kailangan pa bang ipaalam na nasira relo niya, dapat updated din ba ako?

𝘞𝘪𝘭𝘥𝘬𝘦𝘳: 𝘋𝘢𝘱𝘢𝘵 𝘣𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘢𝘯𝘨 𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵 𝘮𝘰! 𝘜𝘭𝘪𝘵 𝘢𝘯𝘨 𝘒𝘑 𝘮𝘰 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯.

Ako pa KJ anong kinalaman ko sa pagkasira ng relo niya, baliw ba siyang tao?

𝘈𝘬𝘰: 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵? 𝘚𝘪𝘳𝘢𝘶𝘭𝘰 𝘬𝘢 𝘣𝘢?!

Medyo naiinis kong reply sa kanya. Ano na naman kayang sasabihin ng siraulong ‘to? May oras yata siyang sumira ng araw! Ibang klaseng trip sa buhay!

𝘞𝘪𝘭𝘥𝘬𝘦𝘳: 𝘒𝘢𝘴𝘪 𝘩𝘶𝘮𝘪𝘩𝘪𝘯𝘵𝘰 𝘢𝘯𝘨 𝘰𝘳𝘢𝘴 𝘬𝘢𝘱𝘢𝘨 𝘮𝘢𝘨𝘬𝘢𝘴𝘢𝘮𝘢 𝘵𝘢𝘺𝘰𝘯𝘨 𝘥𝘢𝘭𝘢𝘸𝘢. 𝘈𝘢𝘺𝘺𝘪𝘪𝘦𝘦𝘩𝘩!

Sumingkit ang aking dalawang mata dahil sa kanyang message. Ano ‘to pick-up line na walang kwenta, wala ba siyang magawa sa buhay? Akala ko ba sobrang busy niyang tao, may oras pa itong bumanat ng ganito?

𝘈𝘬𝘰: 𝘖𝘩 𝘵𝘢𝘱𝘰𝘴? 𝘋𝘢𝘱𝘢𝘵 𝘣𝘢 𝘬𝘪𝘭𝘪𝘨𝘪𝘯 𝘥𝘪𝘯 𝘢𝘬𝘰?

Agad kong reply, sumandal ako sa headboard ng kama habang hinihintay ang susunod nitong sasabihin. Habang hinihintay ko ang message niya’y aking sinusuklay yung b4sa kong buhok.

Nabaling ang aking atensyon nang muling tumunog yung cellphone ko. Nang mabasa ko if anong message niya’y agad akong bumaba sa kama.

𝘞𝘪𝘭𝘥𝘬𝘦𝘳: 𝘈𝘣𝘢 𝘰𝘰, 𝘥𝘢𝘩𝘪𝘭 𝘬𝘶𝘯𝘨 𝘩𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘱𝘢𝘱𝘢𝘴𝘶𝘬𝘪𝘯 𝘬𝘪𝘵𝘢 𝘥𝘺𝘢𝘯 𝘴𝘢 𝘬𝘸𝘢𝘳𝘵𝘰 𝘮𝘰!!

Siraulo ba siya, dali-dali kong ni-lock yung pinto, lalo akong kinabahan nang may kumatok. Lintik, pumunta ba talaga siya dito? Hindi ko binuksan ang pinto, mahigpit kong hinawakan yung door knob para ‘di mabuksan.

Muli siyang kumatok, magkakasunod para pa itong galit. Hindi na pagkatok ang kanyang ginawa, pinapalo niya na yung pinto.

“Ms Sahastra!!” Napataas ang isa kung kilay nang marinig yung boses ni Taruray. Bakit parang nag-expect akong siya ang kakatok sa pinto? My gôd Sahastra, gumising ka!!

“Si-sino yan?!” Paninigurado ko, dahil baka mamaya ay ginaya lang niya ang boses ni Taruray.

“Si Taruray, nakahanda na ang pagkain at ikaw nalang yung hinihintay sa dining room.” Agad nitong sabi, dali-dali ko namang binuksan ang pinto bago tuluyang lumabas sumilip muna ako sa paligid dahil baka kasama niya si Wildker.

“May problema ba Ms Sahastra?” Nagtataka niya na tanong habang nakatingin sakin.

“Hindi mo kasama si Wildker?” Pabalik kong tanong, agad siyang umiling. Nakahinga akong maluwag, mabuti naman dahil nakakatakot ang kanyang sinabi akala ko totoo na.

“Tingnan mo kasi ang mga message niya sakin. Nakakakilabot!” Sabi ko sabay ipinakita ang aking cellphone, nagsalubong yung dalawa nitong kilay at pigil na pigil sa kanyang pagtawa.

“Sinabi niya yan?” Hindi makapaniwala na tanong nito, inosente naman na tumango ako bilang sagot sa kanya, ano gang meron?

“Wal4nghiya may ganyan pa siyang banat ngayon?” Natatawa niyang sabi, halos mamula ang mukha nito dahil sa pagpipigil ng tawa.

“Wag mong sasabihin na pinakita ko sayo baka magalit siya sakin.” Kinakabahan ko na sabi sa kanya habang pababa kami ng hagdan.

“Hindi ko maipapangako dahil sa ganyang bagay bumabawi ang isang Taruray. Kapag nagtulong ang tatlong kvpal na magkakapatid, lagi akong kawawa.” Nakangisi nitong sagot, lalo tuloy ako na-curious kung gaano sila ka-close.

“Matagal ka ng nagtatrabaho sa kanila?” Tanong ko, tumango naman ito bago nagsalita. Mukhang excited pa siyang mag-kuwento, nanatili naman akong tahimik hinihintay kung anong sasabihin.

“Parents ko ang unang nanilbihan sa kanilang pamilya, noong four years old ako nakilala ko silang magkakapatid. Baby pa noon si Wildker, kaya ang madalas kong kalaro ay yung dalawa. Kung saan sila nag-aral doon din ako, kaya ang alam ng iba ay nag-iisa akong babaeng kapatid nila.” Kwento nito, kaya pala hindi siya naiilang or napipikon dahil chilhood friends sila.

“Meron akong isang kapatid sa ina, pero hindi kasing sama ng ev!l sister mo. Soon makikilala mo rin siya, ang kaaway nilang tatlo.” Dagdag pa nitong kwento bago binuksan ang pinto ng dining room.

“Hello sis,” masiglang bati sa akin ni Celt, parang hindi niya ako nakita kanina. Normal ba silang tatlo? Si Wildley lang ang maingay sa kanila, yung dalaww ay may mga sariling mundo.

“Hi asawa ko.” May pang aasar niyang tawag kay Taruray, hindi siya pinansin nito.

“Dito ka sa tabi ko, Darling.” Tawag naman sakin ni Wildker bago hilahin ang katabi nitong upuan. Wala akong choice kundi ang umupo doon, katabi ko si Taruray katapat niya yung bunso nila Wildker.

“Ms Sahastra, saan kayo nagkakilala ni Wildker? Anong nagustuhan mo sa kapatid ko?” Seryoso na tanong ni Wilder habang kumukuha ng ulam niya, magsasalita na sana ako pero naunang sumagot si Wildker.

“Bigla ka yatang nagkaroon ng interes sa aking asawa?” Pabalik nitong tanong, wala bang alam ang dalawa niyang kapatid tungkol sa aming kasunduan?

“Alam mong hindi siya matatanggap ni Donya Giordano, dahil ang gusto niyang pakasalan mo ay yung babaeng nagligtas sa kanya.” Seryoso nitong sagot habang malamig na nakatingin sakin.

“Tsk, bakit ko pakakasalan ang babaeng yun? Si Sahastra ang aking mahal, kaya nga pinakasalan ko na siya agad. Matagal na kaming nagkikita, at talagang itinago ko ang aming relasyon.” Pagsisinungaling nito, tumingin siya sa akin at hinawakan ang aking kamay.

“Bakit kailangan niyang makialam kung sinong babae ang dapat kong pakasalan? Bakit hindi na lang ikaw ang magpakasal sa babaeng gusto niya?” Malamig niya na tanong, lalo namang naging seryoso ang mukha ni Wilder.

“Good luck, sana lang kayang harapin ng asawa mo si Donya Giordano. Meron tayong family dinner sa susunod na linggo, at sinabi ni mom isama mo ang iyong asawa!” Malamig nitong sagot, bigla naman akong kinabahan. Humigpit ang pagkakahawak ni Wildker sa aking kamay, pilit naman akong ngumiti para ipakitang hindi ako natatakot.

“Nasa hapag tayo, pwede bang mamaya niyo na pag-usapan ang bagay na yan!” Seryoso na sita ni Wildley habang kumakain.

Umayos naman ako sa kinauupuan ko, binitawan na rin ni Wildker ang aking kamay at sinandukan ako ng kanin at ulam.

Wala na muling nagsalita sa amin, tanging mga kubyertos na lamang ang naririnig na ingay dito sa dining room. Minsan ay nahuhuli kong nakatingin sa akin si Wilder, hindi ko alam if anong problema niya bakit ako ang kanyang pinag-iinitan.

Hindi ako makakain ng maayos dahil sa aking nalaman. Malamang bilang asawa ni Wildker ay dapat kasama ako sa family dinner nila. Pero hindi ko inaasahang agad-agad akong dadalhin doon, nakakatakot ba si Donya Giordano? Sa tono palang ng pananalita ni Wilder ay para na akong hihimatayin sa takot.

Siguro naman hindi ako pababayaan ni Wildker, sana ay walang maging problema sa kanyang pamilya.

“Are you alright?” Tanong ni Wildker dahilan para mapatingin ako sa kanya.

“Oh, yes okay lang ako. Meron lang akong naalala. Pagsisinungaling ko sa, ayokong magalala pa ito.

“Gusto mo bang sumama kay Taruray Bukas? Meron siyang party na pupuntahan at gusto kong ikaw ang makipag-business deal sa ibang negosyante. Gusto kong isampal kay Wilder na hindi ka lang basta babae. Ipakita mo kung paano kita nagustuhan.” Seryoso nitong sabi bago tumingin sa kanyang kapatid.

“Ayokong minamaliit ang aking asawa! Mukhang hindi pa worth-it para sa kanila kung anong klase kang babae.” Dagdag nitong sabi, mukhang magkakainitan pa silang magkapatid.

Tumikhim si Taruray at agad na uminom ng tubig, kung magpapatuloy ito Siguradong may mangyayaring gulo dito sa dining room. Huminga akong malalim, magsasalita na sana ako ngunit nauna na si Taruray.

“Sira yata ang relo ko.” Nanlaki ang aking mga matang tumingin sa kanya dahil bakit niya sinabi iyon.

Tinitingnan niya ang kanyang relo “Hala huminto na nga ang oras-” agad ko siyang siniko dahil baka makahalata si Wildker.

“Sige sasama ako bukas kay Taruray, mauna na kami aayusin pa namin ang relo niya.” Pagsisinungaling ko bago tumayo at hinila si Taruray sa kinauupuan nito. Nagtataka namang tumingin sakin si Wildker, matamis akong ngumiti bago muling hinila palabas ng dining room si Taruray.

Malakas itong tumawa na tila may halo pang pang-aasar. Hawak nito ang kanyang tiyan at naluluha pang tumatawa. Napailing na lamang ako dahil kapag nagpatuloy ito ay talaga malilintikan na ako kay Wildker.

To be continued…