PAHIMOD, WILDKER (SPG)

PAHIMOD 15

𝘚𝘈𝘏𝘈𝘚𝘛𝘙𝘈 𝘗𝘖𝘝

Dahil sa sinabing iyon ni Santana napataas ako ng isang kilay, ano bang ini-expect niya, mamatay ako? Magsasalita na sana ako ngunit biglang nagsalita si Taruray,

“Anong pinagsasabi mong babae ka? Matuto kang gumalang, kilalanin mo kung sino ang iyong kinakausap!” Masungit nitong sita kay Santana, lihim naman akong napangiti dahil hindi maipinta ang pagmumukha niya.

“Ikaw ang una kong tinawagan that time, kung tutuusin ikaw sana yung pambayad ng utang na iyong ama. Pero kung ikaw nga, siguradong pinatay ka na ni Mr. Giordano!” Dagdag pa nitong sabi, so siya pala dapat hindi ako. Dahil ayaw niya ako ang ginawang sakripisyo para sa pansariling nais.

“May problema ba Santana? Dapat ba patay na ako ngayon, siguro yan talaga ang gusto mong mangyari dahil halos saktan muna ako mapapayag lang na maging pambayad sa utang ni Dad.” Seryoso ko na tanong, nagtatakang napatingin ang aming ama sa kanya. “Pero nagpapasalamat ako dahil sa iyong ginawa, I'm leaving this hellish house. I will not be mistreated by you again; you are a good daughter in your father's eyes, right?” Muli kong sabi dahilan para lumaki ang kanyang mga mata, oras na para ilabas yung tinatago mong baho.

“Wala akong alam sa sinasabi mo, never kitang sinaktan! Ikaw itong nag kusang pumunta sa bahay ng Giordano! Tapos isisi mo sa akin! Malamang tatanungin talaga kitang buhay ka, dahil si Mr. Giordano ay isang walang pusong lalaki!” Mataray nitong sagot, siya pa talaga may ganang magtaray ngayon.

“Wala ba kayong balak papasukin kami? Nandito kaming dalawa dahil meron kailangang pirmahan si Mr Gregorio. Maliban sa meron kukunin mahalaga dito si Mrs Giordano.” Galit na sabi ni Taruray, agad namang gumilid ang dalawa. Seryoso ko lang silang tiningnan bago tuluyang pumasok sa loob ng mansyon.

Umupo kami sa sofa, habang silang tatlo ay sa kabila. Nilapag ni Taruray sa mesa ang hawak nitong bag. Napatingin ang mag-ina doon, ano bang akala nilang laman ng dalang handbag ni Taruray, meron silang ayuda?

“Mr. Gregorio, ito na ang kasulatan na bayad ka na sa lahat ng iyong utang. Lahat ng ari-arian niyo ay mapupunta kay Mr. Giordano, pati itong bahay kailangan ko ng Titulo.” Seryoso nitong sabi halata sa mukha nila ang pagkagulat.

“Hah, pati itong bahay? Kasama na nga sa bayad si Ate Sahastra, pero bakit kailangan pati itong bahay ay damay? Hindi pa ba sapat ang naging kabayaran?” Tanong ni Santana na may kasamang reklamo.

“Kung wala sanang alam kung anong naging kasunduan ay pwedeng manahimik nalang? Hindi ka nakakatulong, kung meron kayong reklamo ay kay Boss Wild. Bayaran nyo ngayon din ang utang ng iyong ama, ibabalik ko lahat ng ari-arian at bahay ninyo!” Galit na sagot ni Taruray kay Santana, umayos naman ito sa kanyang kinauupuan.

“Pasensya ka na sa aking anak. Pipirmahan ko na, wala kaming pera na pambayad at sana bigyan ako ni Mr Giordano ng isang buwan para makahanap ng lilipatan na bahay.” Mahinahon na paghingi nito ng pasensya.

“Kung puro reklamo rin lang ang maririnig ko mula sa inyo. Magbayad na lang kayo ng thirty milyon, at twenty milyon nitong interes! Total of fifty milyon!” Malamig at seryoso nitong sabi sabay balibag ng mesa. Biglang natahimik silang tatlo, kanina lang ay ang tatapang ng mukha ng mag-ina.

“Sahastra, anak tutulungan mo naman siguro kaming makahanap ng matitira-”

“Wala akong maitutulong, tapos na ang ugnayan nating dalawa simula noong araw iniwan mo ako sa bahay ng Giordano.” Putol ko sa kanyang sasabihin, ang kapal pa rin ng mukha niya pagkatapos niya akong gawing pambayad.

“Ano ba pipirma ka ba o magbabayad na lang kayo? Mahalaga ang oras ko! Hindi niyo pwedeng hingian ng tulong si Mrs Giordano, ang kapal naman ng pagmumukha ninyo!” Galit na singit ni Taruray, mababakas sa mukha nito ang pagkairita.

“At bakit hindi? Pamilya niya kami dapat lang na tumulong siyang maghanap ng matitirhan namin! Ano to nakapag-asawa lang ng mayaman tatalikuran na niya kami? Anong ipinagmamalaki niya, yung asawa niyang matandang mayaman na amoy lupa? Malaki ang tiyan at puro tigyawat ang mukha!! Buti nasisikmura niyang makisama sa ganyang tao!!” Galit na sigaw ni Santana, hindi niya na kayang itago ang tunay nitong ugali.

“Santana!!” Galit na tawag ni dad sa kanya bago tumingin kay Taruray, lalong naging seryoso ang mukha nito.

“Pasensya ka na Ms Taruray, huwag mo nalang pansinin ang sinasabi ng aking anak.” Nanginginig ang boses na sabi nito bago kinuha ang mga documents, agad niyang pinirmahan hindi man lang nito binasa.

Kinuha ko ang aking cellphone at nag-message kay Wildker. Ipinaliwanag ulit ni Taruray kung anong nasa pinirmahang dokumento ng aking ama.

Sahastra: Alam mo ba, sabi sa akin ng anak ni Andrew isa ka raw matandang amoy lupa. Malaki ang tiyan at maraming tigyawat sa mukha. Payag ka nun, grabeng panlalait sayo?

Message ko sa kanya bago muling tumingin kay Santana. Sana ma-highblood si Willdker tapos ipab4ril na lang niya kay Taruray itong satanas na to.

“Hindi ko na kayo responsibilidad, ang kapal naman ng mukha ninyong inaasa pa sakin yung lilipatan niyong bahay.” Sagot ko sa kanya, magsasalita pa sana siya ngunit pinigilan na ng aking ama. Napatingin ako sa cellphone ko nang nag-vibrate ito.

Wildker: Ano amoy lupa at matanda na ako?

Reply niya, napataas ako ng isang kilay habang nagtatype.

Sahastra: Ay hindi, alangan ako? Wildker nga raw eh, malamang ikaw ho matandang amoy lupa.

Natatawa ko na sagot, sigurado akong umuusok na yung ilong niya. Muling nag-vibrate ang aking cellphone. Habang abala akong nakikipag-usap kay Wildker, busy pa rin na nag-uusap ang dalawa. Hindi na sumasabat si Santana sa usapan, mabuti naman.

Wildker: Sampalin mo ang babaeng yan, ipagtanggol mo naman akong asawa mo! Dalawang beses mong sampalin, kailangan ko ng ebidensya ipa-video ko kay Taruray!

Tumingin ako sa kanya at kinalabit bago ipabasa ang message ni Wildker. Sumingkit ang kanyang mata at walang imik na kinuha yung cellphone ko.

“Gawin muna! Ayokong mapagalitan mamaya.” Seryoso niyang utos, tumayo ako sa aking kinauupuan at walang sabi-sabing sinampal ng dalawang beses si Santana.

“Aray ko!” Daing ko dahil biglang sumakit ang aking kamay.

Nagulat silang tatlo sa aking ginawa, bumalik ako sa pagkakaupo na hawak ang kamay ko dahil ang tigas ng mukha niya.

“Anong problema mo?” Nanginginig ang boses na tanong ni Santana. Inutusan lang ako, maganda na yung ikaw ang masaktan huwag lang kaming dalawa ni Taruray.

“Ikaw, wala kang karapatang laitin ang aking asawa! Pumunta ako rito para kunin sayo ang kinuha mong alahas na bigay ng aking ina. Sino ka para kunin ang kwintas ko?” Malamig kong tanong sa kanya.

“Anong kinuha mo Santana?” Seryoso namang tanong ni dad sa kanya. Bigla itong nataranta, tingnan natin kung ikaw pa rin ang paboritong anak niya kapag nalaman na kung anong tunay mong kulay.

“Wala akong kinukuha! Huwag mo akong pinagbibintangan dyan!” Galit niyang sigaw sa akin. Mahina akong natawa bago muling nagsalita, konti nalang malapit ng lumabas ang sungay mong tinatago.

“Wala ang kwintas at bracelet sa jewelry box ko, walang ibang magkakainteres nun kundi ikaw or ang iyong ina! Mahalaga sakin yun dahil bigay ng lola ko sa aking ina!” Hindi ko pwedeng hayaan nalang yun, wala ng ibang naiwan na alaala si mom kundi iyon na lang.

“Mag-ingat ka sa mga paratang mo Sahastra, alam kong galit ka sa amin pero ‘wag mo naman kaming gawin na magnanakaw. Maganda ang pakikitungo namin sayo, bakit hindi mo magawang tanggapin kami bilang isang bagong pamilya?!” Pagdadrama ni Ambrosia, like mother like daughter talaga ang dalawang ‘to.

“Oh talaga? Magandang pakikitungo ba yung gawin niyo akong katulong sa sarili kong pamamahay? Mabait kayong dalawa kapag meron si Dad, pero sa tuwing wala siya grabe kayong mag-ina. Lalo ka na Santana, lahat ng ginawa mong pananakit sa akin ay may ebidensya. Sa tuwing kinukulong at nilalatigo mo ako, anong lagi mong sinasabi sakin? Kahit anong gawin ko, ikaw pa rin ang paboritong anak ni dad? Wala siyang ibang papakinggan kundi ikaw lang, dahil nalason na ang kanyang utak.” Walang takot kong pagbubunyag sa ginawa nilang dalawa sakin, tumingin ako kay Dad mababakas sa mukha nito ang pagkagulat.

“Ilabas niyo na ang kwintas, If you don't want me to reveal all of the proof I have!” Pagbabanta ko sa mag-ina, habang hawak ang flash-drive kung saan nakalagay lahat ng video.

“Sinungaling ka, talagang gagawin mo ang lahat para lang mapansin ka ni dad! Hindi ko kayang gawin yung sinasabi mong pananakit sayo, never akong nanakit ng tao! Ganyan ka na ba talaga? Lahat gagawin mo para masira ako kay Dad, kung sinong may masamang ugali dito, ikaw iyon! Hindi mo matanggap na magkapatid tayo at nabaling sakin yung atensyon ni Dad! Lahat naman ginawa ko para magkasundo tayong dalawa, pero ikaw itong matigas at lagi akong inaaway. Kung nasasaktan ka man nila Royce, iyon ay para madisiplina ka!” Umiiyak na nitong sabi, ang galing talagang umarte ng babaeng ‘to. For sure maawa na naman si Andrew, inaaway ko ang kanyang paboritong anak.

“Ano Royce alam kong meron kang kinalaman, pagtatakpan mo pa rin ba si Santana? Mawawalan ka na ng trabaho rito dahil hindi na sila ang nagmamay ari ng bahay.” Baling ko sa kanya, umiwas ito ng tingin talagang matigas din ang isang to.

“Okay, kung hindi niyo ilalabas ang kwintas at bracelet magkita nalang tayo sa korte.” Pinal kong sabi bago tumayo, “Let’s go Taruray meron pa kaming family dinner sa bahay ng Giordano.” Aya ko sa kanya bago tumayo at naunang lumakad, bago pa ako tuluyang makalabas ay may humila sa aking braso.

“Ate Sahastra,” umiiyak niyang tawag, pero nakangiti siya sakin bago hinila ng malakas ang aking kamay dahilan para mapalabas na itinulak ko siya. Natumba ito sa sahig at lalong lumakas ang kanyang pag-iyak.

“I’m sorry ate Sahastra, patawarin mo ako kung dahil sakin ay hindi ka na pinapansin ni daddy.” Umiiyak niyang sabi, tumingin ako kay Dad galit siyang nakatingin sakin.

“Hindi ka na talaga magbabago Sahastra!” Dismayado nitong sabi bago inalalayang makatayo si Santana. Mahina akong natawa habang nakatingin sa kanilang dalawa. Lumakad akong palapit kay Santana at malakas siyang sinampal.

“Ayan totoo na ang pananakit ko sa kanya, huwag mo akong subukan ngayon! Hindi na kita aatrasan!” Mariin kong sabi sa kanya, takot na takot siyang nakatingin sakin.

“Ilipat muna pati puyo niya sa!” Sigaw ko sa kanya bago sila talikuran na dalawa at lumabas na ng mansyon.

To be continued…