Nineteen
1428 Words
Agamani Astrid Ghaile Acosta
"Hindi mo man lang sinabi na buhay ka!" Dinig kong sabi ng isa na pilit hinihinaan ang boses.
"Hindi ako pinayagan ni dad---"
"Dad?!---hindi ba't ang dad natin ay si Garret Acosta?! Bakit hindi ka nya papaya---"
"Hindi na sya ang daddy ko dahil hindi naman talaga sya!"
"Punyeta ang iingay nyo!" Inis na sabi ko at nag lingunan naman sila sakin at biglang nag lapitan.
"Astrid--ayos ka na ba?" Tanong sakin ni Kuya Aiden pero nag iwas ako ng tingin.
"Asan si Blake" tanong ko kay Kuya Garnet at hindi pinansin sila kuya Aiden.
Masyado akong maraming iniisip at binugbog nila si Zach na sana ay ni-report nalang nila ang ginawa ni Zach kaysa pinag kaisahan--ayan tuloy! Comatose ang walangya!
"P-pumunta kila Mama" sagot nya at tumango naman ako at pumukit.
Noong na aksidente raw si Kuya Garnet--saktong mula sa likod ay may isang sasakyan na nag kataon ay sinasakyan ni Mr. Marvin Bleu Hidalgo na asawa ni Ms. Painite ngayon.
Sya ang nag ligtas sakanya at saktong isang doctor si Mr. Hidalgo. Noon nya lang rin nalaman na anak pala ni Ms. Painite si kuya Garnet.
Kagaya ko ay resulta rin sya ng panghahalay ng ibang Acosta. Si Tito Garret. Saktong may asawa si Tito sa panahon na yun kaya inampon nila si Garnet at dinala sa america at dun nanirahan. At makalipas ang limang taon ay muling nabuntis si Ms. Painite na kami naman ni Blake ang bunga.
Naniniwala ba ako?----50/50. Una sa lahat kamukhang kamukha ko si Ms. Painite at maging si Blake dahil nga kakambal ko raw ito. At si Garnet naman ay hindi nalalayo ang itsura at ugali namin. Kaya siguro simula palang noon ay magaan na ang loob ko sakanya. Pero in the other side. Wala pang confirmation mula kay Lolo, Mommy, Daddy at iba pang Acosta. Kaya sa kalahati ay hindi parin ako naniniwala. Parang hindi ko maisip na may ganong sikreto ang mga Acosta.
"Astrid" tawag sakin ng kung sino--si Kuya Aquil.
"Oh?" Blangkong tugon ko habang naka pikit parin.
"Galit ka ba?" Nag mulat ako at nakita kong wala na ang iba doon at ang mga kapatid ko nalang na Acosta ang nasa loob.
"Hindi ako galit--naiinis lang ako" simpleng sagot ko ng hindi nag papakita ng emosyon.
"Si kuya Andrei--uuwi na sya" nilingon ko naman si Kuya Aiden.
"Oh tapos?" Walang ganang tugon ko at dun nangunot ang noo nya.
"Hindi ba't sya ang pinaka close mo?" Kunot noong tanong ni Kuya.
"It's been 11 years. Willyou still expect the same scenarios?" Naiinis ako sakanila--dahil alam kong may alam sila.
Naiinis ako perohindi ko magawang magalit dahil tinuring parin nila akong kapatid nila. Kung totoo man yun, malaki parin ang utang na loob ko sakanila.
"Baka naman na-brainwash ka na nyan si Garnet ha" pabiro pero may halong inis nasabi ni Kuya Aquil.
"Wag nyo idamay yung ibang kapatid ko" natigilan sila pareho at nilingon ako.
"Anong kapatid?" Pansin kong pinipigilan ni Kuya Aiden na mautal kaya umupo ako sa kama at hinarap sila.
"If it is true--pwedeng mag salita nalang kayo. Because i can't take if magalit ako sainyo" mahinang at mahinahon kong sabi at nadinig ko naman ang pag buntong hininga nila.
"Si Kuya Andrew--antayin natin sya. When he came with kuya Andrei, pupunta agad tayo sa Cantral Mansion" napatango nalang ako sa sinabi ni Kuya Aquil.
At least malalaman ko rin ang totoo. Hindi man ngayon, pero soon.
Sa araw din na yun ay hindi agad ako pinalabas ng hospital dahil hindi lang daw basta bastang allergy ang dahilan ng pang hihina ko.
Body Stress, pagod, puyat at kulang na pag kain na nag cause daw ng pag shu-shut down ng systems ko. Sinabi rin nila na 2 days na pala akong walang malay kaya pag kagising ko kanina ay narito ang mga Pinsan kong Acosta at nag pakita na si Kuya Garnet sakanila.
Nang gabing yun ay nag puntahan ang mga kaklase namin sa hospital at may dala pang pag kain. Malawak naman ang private room na nakuha nila na parang isang buong classroom dahil may balcony at living room, may cr at may isa pang kama sa gilid. Agmay isang lamesa sa tapat na may anim na upuan at isang set ng sofa sa living room. Ang iba naman ay nag bangkuan nalang at sa malapit sakin pumwesto.
"Nako! Balita ko malapit na yung Athletics Sports Interschool" sabi ni Kiel at sumubo ng dala nilang sphagetti.
"Oo nga raw, may mga bago ngang sports sa ASI eh." Sabad ni Daniel at inabot sakin ang ice cream at kinuha ko naman yun.
Take note--kumpleto silang lahat. Wala lang si Zach na naka confine nga at ang mga pinsan ko naman ay nag si uwian muna. At---wala rin si Cazdrin! Hmp.
"May nag a-archery pa sa school? Nadagdag daw yun, pati gun shooting" napangiti naman ako.
"Marunong aka Astrid?" Tanong ni Quian sakin kaya umayos ako ng pag kakasandal sa unan ko at sinubo ang ice cream.
"Hobby ko rin ang shooting." Simpleng sagot ko at nag ngitian naman sila.
"Feeling ko talong talo ako sa isang babae!"Paramg mag wawala na sabi ni Kiel kaya nag tawanan naman kami.
"Aii! Hindi pa natin pala napakanta yan!" Dinig king sabi ni Daniel
"Archery?" Tanong ni Xander.
"Sakto lang" sagot ko ulit.
"Ano ano pa ba ang alam mo ha? May hindi ka ba alam?" Sabi ni Jason at tinuro pa ako na parang nag dra-drama kaya nag tawanan kami.
"Wala kasi akong masyadong kasama sa London noon kaya madalas gym and sports ground ang ruta ko" sabi ko at sinubo ang maliit na apa na natira.
"So that means marunong ka rin mag bowling?" Tumango ako kay Quian at napangiti naman sya "nice!"
"Kailan ka ba ma di-discharge Astrid?" Tanong ni Yvan
"Maybe tommorow." Sagot ko.
"Punta tayo sa Sports ground! Tignan natin ang galing ni Astrid!" Parang isang magandang ideya yun na naisip ni Kiel kaya nag bunyi naman ang mga siraulo.
Bumukas ang puntuan kaya natigil kami pare pareho at pinag masdan kung sino ang papasok na tao---ay bat dimonyo?
Akala ba nya nakalimutan ko yung ginawa namin sa Comfort room?!---kingina pre nakakahiya para sakin!
Nag iwas ako ng tingin at napa pikit at nag mura ng mahina.
"Ayun oh! Hi Cazdrin!" Bati ni Kiel nasadyang nilakasan ang boses na para bang inaasar ako.
"Uy may pud!" Dinig kong sabi ng isang mukhang pag kain at libre---hindi ka ganon?
"Carbonara and Baked mac" s**t paburito ko!---teka teka wag ka papadala! Pag kain lang yan! Minanyak ka nya.
Gusto mo nga eh--nag respond ka diba?! May pa ungol pa nga eh!
Napasimangot nalang ako sa naisip ko at tumingin sa naka bukas na sliding door papuntang balcony.
May naramdaman akong umupo sa tabi ng kama ko kaya mas nag concentrate ako sa tinititigan ko. May pumatong na baba sa balikat ko kaya napa atras ako at tinawanan naman ako ng mga siraulo bago sila tumalikod na para bang binibigyan kami ng privacy.
"You okay now?" He asked softly before kissing my shoulders at kahit may tela doon ay para akong nakuriyente.
Hindi ako sumagot at umabante papunta sa paanan ng kama ko para makakuha ng strawberry at umatras ako ng walang tinginan---may yumakap sakin mula sa likod at muling pinatong ang baba sa balikat ko.
"Why don't you talk to me?" Malambing na sabi nya kaya tinuon ko ang pansin ko sa strawberry
"Is it because that night?" Mahihimigan angpagkapilyo sa boses nya kaya di ko kinaya--manyak talaga!
Tinulak ko sya at humarap saknya habang napapaluhod at matalim syang tinignan.
Naka tuon na sya sa kama ko gamit ang siko at marahang tumatawa.
Bag ang gwapo mo?!
"Manyak ka talaga eh noh?!" Asik ko at nadinig ko naman ang pagtawa ng iba
"So ikaw hindi? Then why---" i cut h off.
Siraulo to! Hellow?! Andito po iba nating klasmeyts!?
"Shut up!" Asik ko at mas natawa sya.
"Make me" malamding sabi nya.
"Bind your lips and don't fvcking sp---" hinalikan nya nanaman ako.
Lumaban kaa!
Tinulak ko sya pero hinapit nya ang bewang ko at mas idiniin ang labi nya. Unti unti nyang ginalaw yun--nakakalasing nanaman. Ang lambot ng labi nya at prang candy na matamis.
Napasabay nalang ako at naramdaman ko naman ang pag ngiti nya nang biglang---
"Ang sarap!" Napa hinto ako at tinulak si Cazdrin bago isubsob ang mukha ko sa kama at nag tawanan naman sila.
Sumilip ako at nakita kong lahat pala sila ay naka harap na samin at pinapanood na kami.
Arghhh kinginathisss!
- Writer
