Thirty-five
1251 Words
Agamani Astrid Ghaile Acosta
Kasa, baril.
Ibinaba ko ang kamay ko at nilagyan ng anim na rubber bullet bago sinimulan uling bumaril.
Kasa, baril.
Anim na beses kong ginawa yun hanggang sa maubos yung bala ng baril ko.
Ibinaba ko ang baril ko at lalagyan na sana ng bala ng may tumama sa balikat ko. It was surely a rubber bullet.
Hindi ako dumaing dahil kahit masakit ay sanay na ako sa impact nito sakin.
Humarap ako at sumalubong ang walang ayos na si Alodia. Naka sweater, sweatpants at crocks. Naka magulong bun din ang buhok nya.
"What do you think your doing?" Blangkong tanong ko.
I'm not in a total mood. Naiinis ako. No. Nagagalit ako!.
"Traitor" kinasa nya yung baril at itinutok sakin.
Ako lang kasi yung mag isa sa auditorium habang nag pra-practice ako.
Pasimple kong nilagyan ng bala ang baril na hawak ko. Ang hirap nyang paki-usapan at maling mali ang pasok ng pag dra-drama nya dahil paniguradong sakanya ko maibubunton ang galit ko.
Galit ako kay Cazdrin.
I just wanna fill this gun with a real bullet and shoot him repeatedly for him to die. Una dahil sa panggagamit nya at pangalawa sa pag sisinungaling nya at pangatlo...sa pag ta-take advantage nya na gusto ko sya.
He really thinks i'll fall for the same trap? I love you? Tss. Go to hell.
Pinutok ulit ni Alodia ang baril dahilan para tumama ang bala sa braso ko.
Hindi ulit ako dumaing.
Ako naman ang nag kasa ng baril at walang ano ano ay pinatamaan ang upper legs nya kaya napadaing naman sya at napaupo.
"You chose the wrong day to play drama" sabi ko at pinanuod syang maghirap na tumayo.
"Is that really it Ghaile?... i tought we're friends?" Sabi nya at umiyak kaya napabuntong hininga ako.
"You're a mess Alodia. How can we be friends if you can't understand my simple words. You know me. Shits lives in my mouth" blangkong tugon ko.
"Please Ghaile... i can't lose you when i already lose Garnet" sabi nya at tumayo para mag lakad papalapit sakin.
Napailing naman ako at bumuntong hininga. I know marami ring pinag dadaanan si Alodia.
Especially sa family nila. Si Tita Alona at si tito Angelo. Alam kong hindi maayos ang pamilya ni Alodia kaya tumakas sya papunta dito sa pilipinas.
Lumapit din ako sakanya at inalalayan sya sa pamamagitan ng pag hawak sa braso nya.
"Spit it. I'm already here" sabi ko at umiyak nanaman sya ng umiyak at niyakap pa ako.
"I'm so sorry Ghaile" bulong nya sakin kaya hinaplos ko naman ang likod nya. "Forgive me please" dagdag nya bago humigpit ang yakap sakin.
"Hush now... Tell me the problem" sabi ko at niyakap pa sya ng mas mahigpit.
"Ghaile...i'm pregnant" bahagyang lumuwang ang akap ko sakanya at hinarap sya sakin.
"What?" Nabibiglang tanong ko at tinakoan nya naman ang mukha nya gamit ang dalawang kamay.
"Ghaile, i'm 3 weeks pregnant" sabi nya habang naka takip ang palad sa mukha na patuloy sa pag iyak.
Inaalayan ko naman syang umupo sa bleacher na malapit samin saka ako umupo sa harap nya.
"Kailan mo nalaman?" I asked and pinunasan nya naman ang luha nya.
"Kagabi. It was supposed to be my period week, last week so i suspected. And i am. I tried urine pregnancy test before going to an obygyne earlier. I'm pregnant" sabi nya at mas umiyak.
Hinawakan ko naman ang dalwa nyang kamay.
"Alam na ba ni Shan?" Pabulong kong tanong at sunod sunod naman syang umiling.
"P-please don't tell him" parang nag mamakaawa na sabi nya pero hindi ko sinunod.
Tumayo ako at hinugot ang phone ko.
"G-ghaile please p-please" pag mamakaawa nya pa habang naka lagay sa tenga ko ang phone ko.
"Ghaile?" Shan's voice answered from the line.
"Where are you?" I asked
"Gymnasium. Practice for basketball team" sagot nya at bumuntong hininga namana ako.
"Are you done?"
"Hindi pa eh---may kailangan ka ba?" Nabibiglang tanong nya.
"I'm here at the Auditorium. Can you go here?... alone?" Hindi sya sumagot at narinig ko ang pag papaalam nya sa coach.
"I'll be there" sabi nya kaya ibinaba ko na ang phone line at hinarap si Alodia na napaupo na sa sahig.
I guided her to seat in the bleachers. Pilit ko syang pinapatahan pero hindi sya makatigil na para bang dalawang taon na bata na iniwan ng ina.
Maya maya lang ay pumasok na si Shan na nag pupunas pa ng pawis.
Sinensyasan ko sya na bilisang lumapit at patakbo naman syang lumapit sakin.
Nangunot pa ang noo nya ng makita ang kapatid na humahangos na umiiyak sa harap ko.
"What happenned?" He asked at agad dinaluhan ang kapatid.
"I told you Shan. She's a mess" pag didiin ko pa sa huling salita at bumuntong hininga naman sya.
"I'm sorry... may ginawa nanaman ba sya sayo?" Umilingnnaman ako. "Then bakit sya umiiyak?" Taning nya at hinarap pa ang kapatid.
"Ask her" i said at pinulot ang baril na ginamit kanina ni Alodia.
Nadinig ko pa ailang nag bulungan at bigal nalang may dumagundong na ingay kaya napalingon ako. Umiiyak si Alodia sa tabi habang naka talikod si Shan at sapo ang ulo.
Napansin ko rin ang nakatumbang katabing bleacher na syang gumawa siguro ng ingay.
"What the f**k Alodia?! Kailan pa?" Galit na tanong ni Shan kaya lumapit ako.
He has an uncontrolable anger that he can hurt whoever he was angry at. And hurting Aodia is not good. Specially buntis sya.
Hinawakan ko ang braso ni Shan at bahagya pa syang hinihila.
"3 weeks kuya" naka yukong sagot ni Shan at muling napapikit ng mariin at nag tiim ng bagang.
"Alam na ba nila Mommy? Of course not! Ako nga ngayon ko lang nalaman eh. Baka naman wala kang balak sabihin samin? Malamang! Si Ghaile pa nga ang tumawag sakin eh!" Galit na sabi ni Shan.
Siraulo. Tanong mo, sagot mo.
"Calm down Shan" sabi ko at napapikit naman ulit aya bago humarap sakin habang hawak ang magkabilang sentido nya.
"I'm so pissed of!" Madiin nyang sabi at ibinaba ang kamay bago yun kinuyom. "I wanna hurt you Alodia" bulong ni Shan habang naka pikit at sakin naka harap.
I held his arms.
"Shan. Look at me" utos ko pero nanatili syang nakapikit habang sinasabi na gusto nyang saktan si Alodia. "Shan. Shan" tawag ko sakanya pero marahan nya akong tinulak at inambahan si Alodia pero sinalo ko ang kamay nyang nasa ere at hinaplos ang pisngi nya.
"Look at me" utos ko sakanya at napatitig naman sya sakin. "Calm down Shan" i said at unti unti namang bumaba ang kamay nyang nasa ere. "Good, that's it" sabi ko at ngumiti ng tipid sakanya at saka lumayo.
Ako naman ang humarap kay Alodia.
"Stop crying, it's bad for the baby" sabi ko at inabutan sya ng panyo.
Tinanggap nya naman yun at pinunasan an luha nya pero patuloy parin sya sa pag iyak.
"Nag pacheck ka na ba?" Kamadong tanong ni Shan pero bakas parin ang inis.
"Kanina lang" naka yukong sabi ni Alodia na nag pupunas parin ng luha.
Tumayo naman ako para kumuha ng bottled water para inumin nya ng mapatigil ako sa tinanong ni Shan.
"Sinong ama nyan sa tingin mo?" Shan asked at nanatili naman akong naka talikod.
"Si Garnet" walang alinlangang sagot nya.
Ha?
Sino daw?
"Sino?" Nabibiglang tanong ni Shan.
"Si Garnet Gem" sagot nya ulit.
Hatdog.
To be continued...
(NEXT UPDATE PUBLISH; May 24, 2020. 12nn)
- Writer
