Six
1450 Words
Agamani Astrid Ghaile Acosta
"Everything in perfect timing. Just wait for the right time and you'll see the outcome better than you expected"
Pabagsak akong yumukosa lamesa ko sa sobrang pag iisip. Napakasakit na nag ulo ko at pakiramdam ko'y sasabog na yung utak ko kakaisip.
"You sure you okay?" Nag aalalang tanong sakin ni Vreu at hindi ko sya pinansin at bagkus ay nilingon ang bakanteng upuan ni Vincent Hidalgo.
Hanggang sa matapos ang klase ay wala akong naging imik dahil sa magulong sinabi ni Vincent sakin kagabi--nakakagago.
"Tara na" walang ganang aya ko at tumayo saka nag paunang lumabas sa room.
Paglabas ko ay isang lalaki ang naka tayo sa di kalayuan ang agad kong napansin.
He's wearing a leather jacket and a shades as if the sun is too bright for him. Siguro mga 6 rooms ang pagitan namin.
Kunot noo ko syang tinitigan. Feeling ko kasi nakatingin sya sakin eh, hindi naman sya napapansin ng ibang studyante na tila isa lang syang hangin.
"Astrid" napalingon ako sa tabi ko at nakita ko si Dremion.
Binalik ko ang paningin ko sa lalaki---wala na sya.
Fvck! Am i hallucinating?!.
"Astrid" binalik ko ang tingin kay Dremion na naging si Cazdrin'ng epal.
Agad ko syang tinalikuran na may matching irap pa. Pero bago ako makalayo ay nahuli nya na ang pulsuhan ko. Inis ko syang tinignan at pilit binawi ang kamay ko pero mas hinigpitan nya ang hawak.
"Ano ba?! Ano nanaman?!" Inis na tanong ko.
"I wanna say sorry" pwersahan kong binawi ang kamay ko at inirapan ulit sya.
"Mag hanap ka ng pagong at dun ka mag sorry" inis na sabi ko at nag paunang bumaba.
Badtrip sya. Makapagsalita akala mo naman may alam. Kaltukan ko itlog nun eh---ay bad.
Nang tumunog ang elevator ay agad akong lumabas at dumeretso sa cafeteria. Unang week ko palang dito napakadame ko nang basher. Nakakayamot dahil dahilan nila ay ang mga kaklase ko.
Kinakausap ko kasi sila at minsan ring nakikipagkulitan. Hindi naman sila mahirap pakisamahan at sabagay panay lalaki sila so i believe that hindi sila plastik.
Aba subukan lang nila! Ipapatapon ko sila sa norte.
"Oh sorry!" Punyeta.
Ang lagkit!
Tatawa tawa pang humarap sakin yung babaeng naka tapon sakin ng iced choco. At tinignan ko naman ang uniporme kong parang may mapa ng america. Ganon kadami. Letse.
"Ano bang problema mo?" Bored kong tanong sakanya.
Nilalandi mo kasi yung Section Marivlloso---hula ko lang naman.
"Ang lakas kasi ng loob mong dumikit sa mga Acosta!" Taas kilay nyang sabi na nag pairap sakin.
Yung option 2 pala.
"Eh ano naman?" Bored ko paring tanong na nag pausok sa ilong nila.
"Malandi ka!" Akma nya pa akong sasampalin pero sinalag ng isang lalaki.
"Touch her ang you're dead" matalim na boses ng lalaking nakatalikod sakin.
Matalim na boses? Si Zach---yung naka upo sa harap kong lagi kong kakwentuhan.
"Z-zach?! Let go of me!" Angil ni ate gurl kaya pabato syang binitawan ni Zach at tumabi sakin.
"Problema nyo ba? Yung sa mga Acosta lang? Sige lang pag patuloy nyo yan" bored kong sabi at pinagpag ang uniporme ko hoping that it'll vanish.
Parang ex mo HAHAHAHA
"See?! She's a fame w***e kaya sya dumidikit sa mga Acosta!" Sigaw pa nung isang babae.
Sa room lang ba namin alam na Pinsan at kapatid ko ang mga talapindas na yun?.
"What do you think you're doing?!" Malalim at buong boses na tanong ng isang lalaki----kuya Aiden.
Agad namang napa atras ang mga babae. Nilingon nila ako at nakita ang chocolate sa uniporme ko. Napakunot noo sila at masamang tinignan ang tatlong babae sa harapan ko.
"Ano sa tingin nyo ang ginagawa nyo sakanya?" Inis na tanong ni Kuya Bren.
"Aksidente lang!" Parang takot na takot na dipensa ng mga babae...
So Acostas' can scare a person until it soul leaves the body eh?. Dahil badtrip ako at tinapunan nyo ko ng tsokolate---
"Aksidente? She obviously spilled it on me" pigil ngiti kong sabi at inis naman akong tinignan nung tatlong babae.
"Padapuan nga ng pilantik ay hindi namin ginawa at ikaw bubuhusan mo lang ng malagkit na tsokolate?" Madilim ang mukha ni Kuya Aquil ng sinasabi yun kaya napanguso ako sa pag pipigil ng ngiti.
Nakita ko naman si Vreu na tinataasan ako ng kilay kaya pinakita ko sakanya ang totoong ekspresyon ko at napahagikgik naman sya.
"Buy me some chocolate drink" biglang sabi ni kuya kaya napa maang naman ako.
Tama na yung takutin, enjoy nga eh HAHAHAHA.
"It's okay. Just lend me some uniform" sabi ko at hinarap yung mga babae at nag taas naman ng kilay. "Ayaw nyo?" Siniko ko si Kuya Aiden at nginuso ang mga babae. "Do what you wanna do. Ayaw nila---"
"I have extra!" Sabi nung babae at nag punta sa di kalayuan locker at bumalik ng may dalang pair of skirt ang blouse.
Nginisian ko sila sabay kindat at ayun nanaman ang pang usok ng ilong nila.
"I'll join you to powder room Babe" gusto kong humalakhak dahil nakuha ni Vreu ang mga tingin ko sakanya kanina.
Nakakakilabot
Taka namang silang tumingin ang mga kasama namin samin at parehas namin silang nginitian ng nakakaloko at kinindadtan nakuha naman nila yun.
"Mrs. Acosta! Bilisan nyo" panggagatong si Hemilton kaya napahalakhak kami ni Vreu ng makalayo kami.
----
Matapos kong magbihis ay sabay kaming pumunta ni Vreu sa Cafeteria habang nag tatawanan kaya pinag titinginan nanaman kami.
"I told you! She's one of Acostas's wife!"
"I didn't know that Vreu is already married"
"Not shocking---well they're Acostas and rich people negotiates with reach onces"
Mas natawa kami ni Vreu sa mga naririnig namin hanggang marating namin ang pwesto nila at muli akong napasibangot ng makitang sa tabi nalang ni Cazdrin ang bakante.
Gutom ka na! Wag mo munang pairalin ang pride mo parang awa mo na!
Napairap ako at pumunta sa pagitan ni Dremion at Galaxy.
"Usog" naka busangot kong sabi.
"Dito ka na sa tabi ko--ayaw mo bang katabi si Cazdrin?" Naka ngising sabi ni Galaxy at inirapan ko naman sya.
"You won't move? I won't eat then" sinilip ko pa muna si Cazdrin bago sila talikuran.
I'm way too sensitive when it comes about Garnet.
"Kuya slow down" sabi ko habang naka hawak sa seatbelt na naka kabit sakin.
"HAHAHA! Are you really a racer? Let's enjoy this since Dad is not around!" Mas binilisan nya ang pag papatakbo kaya napapikit na ako.
Yari kami kay tito Garret nito! Tsk!.
"Yah! Look!" Pag pupumilit nya kaya nag mulat ako pero laking gulat ko ng may truck na papasalubong samin.
"Kuyaa!" Tili ko at may naramdaman akong dalawang braso na umakap sakin.
Hindi agad ako naka galaw. Pero nag mulat ako ng maramdamang lumuwag ang akap sakin ni Kuya Garnet.
Duguan sya...may malay pero parang lantay na gulay. Naka ipit ang paa nya sa may manibela na para bang hirap na hirap syang tanggalin.
"Get off" bulong nya na parang pipikit na.
""f**k f**k f**k! I can't remove your feet!" bigla nalang akong umiyak.
He's like my brother since the real onces never got a chance to get along with me since they're in the philippines. Kuya Garnet is like my real brother and one of my alliance.
"Don't cry, please. Get off!" Hirap na sigaw nya at pinag tutulakan pa ako palabas ng kotse "I love you Astrid...mahal na mahal ka ni kuya" pilit nya pang inabot ang noo ko para halikan saka binuksan ang pintuan ng kotse at tinulak ako palabas.
Wala akong nagawa kundi tumakbo.
The car uses gasoline as an engine... it will explode.
May tatlong minuto palang akong lumalayo ay biglang sumabog ang kotse. Napalingon nalang ako pabalik at nakita ang kotse nyang umaapoy.
"f**k i hate myself for doing nothing" marahas kong pinunasan ang luha ko.
Yumuko ako at nag patuloy sa pag iyak... Three years ago, i promised to myself not to cry about him. Pero ito nanaman ako. Umiiyak, nag mumukmok at inaalala ang pangyayaring yun.
Bigla namang may umupo sa tabi ko pero hindi ko sya nilingon dahil sa mugto kong mata.
"I'm really sorry about what i said---i mean it" pinunasan ko ulit ang ilang luha ko at nilingon sya.
"Tama ka naman eh. I did nothing" hinarap nya ako and i saw pity in his eyes.
The thing i hate the most...
"I don't need your pity. And if you're worried about your apology. No worries because it's accepted" sabi ko at agad na tumayo para iwanan sya.
The last time i saw pity---i was broken down into peices for the nth time. Hindi ko kailangan ng awa. Ayaw ko ng awa dahil ayaw ko nang masaktan.
- Writer
