“Dash!” Nanlaki ang mga mata ko nang makasalubong si Dashiel papasok ng elevator. “Anong ginagawa mo dito? Akala ko ay may meeting ka?”
Mukhang kakarating lang niya dahil nasa tabi niya ang maleta at paakyat pa sa hotel.
Napakamot siya ng ulo at bumuntong hininga. “Maaga kong tinapos ang meeting ko para makahabol dito.”
“Bakit hindi ka man lang nagpasabi?” tanong ko sa kanya. “Sana ay nakapag-reserve na kami ng kwarto para sayo.”
“No need to worry about that,” aniya. “Nakapagpa-reserved na naman ako ahead of time dahil plano ko talagang humabol.”
Tinitigan ko siya.
Nitong mga nakaraang araw, pansin ko ang pag-iiba ng mood niya. Para bang may problema siya pero dahil ayaw niyang may makahalata ay pinapakita pa din niyang ang pagiging makulit at masayahin kahit pansin na pilit ang bawa
