A few years ago. In Moymoy’s residence
Christmas eve
“Merry Christmas, ‘nay!” masiglang bati ni Moymoy sa kanyang Lola. Noche Buena na at tanging tinapay lamang na tig singkwenta ang handa nila. Hindi niya kasi na ibenta lahat ng kalakal niya kanina dahil maagang nagsara ang junk shop na pinagbebentahan nila. Ayaw naman nila magbenta sa kabilang block dahil napakababa ng bili ng mga ito. Agad na ngumiti si Meding at hinagkan ang pisngi ng apo. “Maligayang pasko, apo.” Napakunot ang noo ni Moymoy. “Oh? Bakit ang lungkot mo, ‘nay?” Pinilit na ngumiti ni Meding at umiling. Hindi niya maiwasang maawa para sa kanyang apo. Nagdise-syete na lang ito pero wala nang kinalakhang magulang. Sa murang edad din nito ay natuto na itong kumayod para sa kanilang dalawa. “Pasensya ka na, apo. Wala tayong
