XXIII

1376 Words

Hindi mawala sa isip ko ang lalakeng nakita ko sa may kanto. Hindi ko alam pero iba ang pakiramdam ko sa kanya. Napahinga ako nang malalim. As I live more as Moymoy, mas lalo kong nakikita kung gaano kadelikado ang buhay niya. Tumayo na ako mula sa aking kinahihigaan. Walang binigay si Red na ide-deliver ko ngayong araw. Kaya tanghali na ako tumayo. Si nanay Meding ay maaga rin lumabas ng bahay. Nagluluto na kasi siya ng mga kakainin ngayon at mga almusal. Ginamit ko ang pera na ibinigay ni Domingo sa akin. Hindi ko magawang gastusin ang per ana ibinibigay sa akin ni Red. I am a businessman. I want my money clean. Natigil ako sa pagpunta sa banyo noong tumunog ang cellphone ko. Binalikan ko pa iyon sa kama at sinagot ang tawag ni Domingo. “Yes, son,” bungad ko agad sa kanya. Nagpatul

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD