'J? Jia Margareth...... Bilis na tawag ni Aldwin kay J ngunit hindi ito narinig ni J nakapasok na ito sa loob ng airport..J tapusin ko lang itong mission ko dito at ikaw nalang muna ang atupagin ko.Hindibna ako papayag na magkalayobtayo J mahal na mahal kita..
At nakarating na sila J sa Batangas..Gusto na nya magpahinga ngunit wala pang trenta minutos ay may nagdoorbell sa kanilang gate.."Lyn paki-check naman kung sino ang tao sa labas...'opo ate,sino po sila?Ako si Donya Esperanza ang lola ni J sa ama..Pwede ko ba siya makausap?pasok po at tatawagin ko labg si Ate..
Ate lola mo daw po si Donya Esperanza..."ha anong ginagawa niya dito?'sino ang tao sa labas Lyn?Lola akala ko po tulog kayo,..Narinig kong may nagdoorbell sino ang dumating?Ah la ako na po ang bahala dito ha..Pasok nalang po kayo sa kwarto ninyo..No hija...Derederetso itong lumabas at narinig nya ang usapan ng mga Lola nya...
Anong ginagawa mo ditong babae ka!!Wala kang karapatan na umapak sa pamamahay ko!ikaw ang dahilan nawala ang anak ko sa amin!Diba ayaw mo sa mahihirap, bakit umapak ka sa bahay namin.."Nandito ako para kausapin si J,magpapaliwanag ako,matagal ko na siyang hinahanap. ."hindi po ayaw ko kayong kausap,lumabas na po kayo wala akong panahon para sainyo.."At bakit Jia,ayaw mo bang kilalanin ka ni lola na apo?Siya na nga lumapit sayo diba?Bakit Camille,kung ikaw ba sa kalagayan ko,matagal ko siyang hindi nakita ngayon bigla nalang susulpot sa harapan ko para magpakilalang Lola ko?Kayo po ang may kasalanan nawala sa akin ang mga magulang ko..bakit may gana pa kayong magpakita sa akin ha?Hindi ko kayo kailangan,at kahit kailan hindi ko kayo kilalaning lola...
Umiiyak si donya Esperanza na tumalikod nalang. Sabay hawak hawak ni camille upang alalayan..Ito tandaan mo Jia,kahit anong mangyari lola mo parin ako. "Hindi mo apo ang apo ko,lumabas na ka~~!!Hindi natapos ng Lola ni J ang sasabihin at bigla nalang itong natumba ....Nag alala ito at tinawag ang kanyang lolo para itakbo nila sa hospital.
Sorry Doc Jia,dead on arrival ang lola mo....Hindi mapugilang naikuyom ni J ang kanyang mga kamao at sinugod ang ang papalapit na donya kasama si Camille at kasunod nito si Gabrielle...'Ano masaya na ba kayo?sa tuwing nagpapakita ba talaga kayo sa pamilya ko ay may mamatay?Jia hija,yong nangyari noon sa magulang mo ay aksidente. wala akong kasalanan,hindi kami nagkaintindihan ng Daddt at mommy mo...Ang sabi ko ay pauwiin muna at babalik din sa susunod na araw dahil nagkaproblema kami sa negosyo sa amerika..Wala ako sa sarili noon...Am sorry iha,subrang lungkot ko ng mawala ang daddy mo..Ilang araw,buwan at taon akong di makatulog ng maayos..Patawad hija,patawad!!!
Iyak lang ang sagot ni J sa matandang donya...Wala siya sa sarili sa burol ng Lola nya...ito na ang mommy niya sa loob ng 29 taon...Naawa siya sa lolo niya sa edad na 72 ay hindi matanggap ang pagkawala ng asawa...70 palang ang lola niya at bata pa ito tingnan sa edad niya at dahil nanaman sa ina ng daddy niya ay inatake sa puso ang lola niya...Mahal na mahal niya ang lola niya at wala ng papantay dito...