Miss Independent

Chapter 16

"KUYA ang killjoy mo talaga, gustong kong mag explore eh at mas bet ko iyong taga ibang bansa dahil madali lang makipag divorce kong sakaling hindi kami mag click." asar pa nito sa kapatid, natawa ako nang makitang naka angry birds naman ang mga kilay nang lalaki.

Lumingon ito sa akin na nagtatanong ang mga mata. Umiling lang ako dahil ayaw kong masali sa usapan nila ni Bea, mas nageenjoy akong pakinggan ang mga ito.

"Huwag mo akong bigyan nang sakit sa ulo Bea, andiyan na nga iyong lalaking handang makipagbalikan ikaw naman itong ayaw at naghahanap pa nang iba." mahabang litanya ni Brett

"Wala na bang iba diyaan kuya? Ang boring kaya nang kaibigan mo. Hindi kami magtatagal dahil magkaiba kami nang trip sa buhay." balewalang sagot nito sa kapatid.

"Bahala ka nga sa buhay mo, huwag ka lang uuwi na iiyak-iyak dahil baka makapatay ako Beagail." banta nito sa kapatid, 

"Aww ang sweet mo talaga kuya, iyan ang gusto ko sayo eh. But don't worry kuya if ever man iiyak ako sisiguraduhin kong hindi mo malalaman, ayaw kong mapahamak ka siyempre ikaw lang kaya ang nag-iisang kapatid ko." sagot nito kay Brett

"Malalaman ko pa rin iyan Bea, basta kapag gusto mo nang kausap nandito lang ako. You're still my little sister kahit pa matanda ka na." saad ni Brett sa kapatid.

"Thank you kuya, but I have ate Lavi now. Kong sakali mang may problema ako malalaman iyon ni ate Lavi." sagot ni Bea dito, agad namang lumingon sa akin si Brett. 

Nagkibit-balikat lang ako dito, inabot nito sa akin ang cellphone dahil gusto daw akong ni Bea.

"Yes Be?" tanong ko dito

"Mag ingat ka kay kuya ha, hindi joke lang. Ang sarap niyo lang panuorin na magkasama kayo, hoping na sana kong ano man iyong mga issue noon ay maayos na ito. Love you both!" seryusong saad nito, tumango lang ako bilangs agot dito, I don't know what to say

"You take care, youcan call me anytime Be if you need someone to talk." bilin ko dito nang magpaalam na ito

"What's that?" tanong ni Brett sa akin nang iabot ko ang cellphone nito.

"What, what?" balik kong tanong dito

"Kailan pa kayo naging close ni Bea?" tanong nito, nataw naman ako sa tanong nito akala ko kong ano na.

"Kanina lang, magaan ang loob ko dito dahil totoo itong tao at ramdam ko iyon. Lalo na nang magsimula na itong asarin, your so lucky that you have Bea as your sister." sagot ko kay Brett, tumango naman ito

"I know, thank you atleast ngayon may mapagtatanungan na ako if ever bigla na naman itong mawala, simula nang bumukod na ito sa parents namin ay naging malihim na ito sa akin. Ayaw nitong mag-alala kami," paliwanag nito

"Maybe ayaw niya lang na madamay kayo sa problema niya, at ayaw niyang mag-alala kayo." sagot ko dito

"Sa tingin mo?" tumango ako dito

"Hindi naman siya ganyan noon, nagsimula lang ito nang umuwi ito galing sa Baguio city kasama ang kanyang boyfriend to celebrate there first anniversary. Simula noon nalaman nalang namin nang parents ko na hiwalay na pala ang mga ito." saad ni Brett, tinitigan ko ito upang alamin ang kanyang reaksyon ngunit blanko lang ito.

"Sinubukan niyo bang e reach out si Bea? Baka nahihiya lang itong magsabi sa inyo." sagot ko dito,

"Yes, ilang beses rin but she's good in hiding her emotions, ayaw niya talagang bigyan nang alalahanin ang mga taong nakapaligid sa kanya." sagot nito at lumingon sa akin

"Siguro para sa kanya maliit na bagay lang iyon na kaya niyang e handle, bigyan mo nalang siya nang time balang araw magkukusa rin iyon na mag ipen up sayo." saad ko dito, malungkot naman itong napangiti,

"Natatakot akong what if may mabigat pala itong pinagdadaanan, what if sinubukan nitong mag open up sa akin ngunit sadyang naging busy lang ako sa business ko kaya ayaw niyang dagdagan pa ang problema ko." malungkot nitong saad, 

I understand Brett's side, at the same time ay naiintindihan ko rin si Bea. Hinawakan ko ang kamay nito upang pakalmahin, mahirap talaga kapag isa o dalawa lang kayong magkakapatid.

"Whatever her reason is, respetohin nalang natin. As long as hindi niya sinasaktan ang sarili niya at masaya naman siya. I know Bea is strong enough to handle things like this, when it comes breakups? Women are the strongest in handling the emotions. So don't worry, kong tatawag man ito sa akin to tell her problems to share her struggles, ay sasabihin ko sa iyo." saad ko kay Brett,

Ang babae kasi hanggat kaya pang e handle ang isang problema ay hindi ito magsasabi sa iba, magugulat ka nalang na okay na sila. At ready na ulit sa panibagong pagsubok sa buhay. Kaya nga there's a saying na 'Life is a beautiful struggle'.

"Thank you Lavi, alam kong mapapanatag na si Bea dahil may isang tao nang mapagsasabihan niya." 

"No problem, para lang akong nagkaroon nang little sister because of Bea." nakangiting saad ko dito

"She is." sagot nito, nag-iwas naman ako nang tingin dahil naiilang ako sa basi nang titig nito.

"So what happen?" tukoy ko sa palabas na kanyang pinapanood.

"Oh the movie?" tanong nito

"Yes, anong mayroon dito?" tukoy ko sa movie

"Its all about the game and challenges with a tempting prize but the stakes are deadly." sagot nito

"Really? Ito iyong mga gusto kong movie, ayaw ko sa mga love story masyadong pabebe." tumatawang saad ko dito

"What else?" tanong pa nito

"Suspense, thriller and horror." simpleng sagot ko, napalingon naman ako dito at natawa ako nang makita ang reaksyon ni Brett,

"What's with the face?" tumatawang tanong ko dito

"You're watching those kind of movie?" gulat nitong tanong, nagkibit balikat ako dito

"Why? what's wrong with that? Masaya kayang panoorin, mas exciting." inosenting sagot ko dito

"Wooaah! Your unbelievable Lav." saad nito

Well hindi lang si Brett ang unang nagsabi sa akin nito, even my parents told me that I'm weird. Bakit ba? Mas nakaka excite kaya ito, naalala ko tulo nag movie marathon kami ni Lucy noon sa room ko nang bigla itong sumigaw dahil biglang lumabas si Freddue sa Nightmare na movie, biglang pumasok ang parents ko habang ako naman ay tawa nang tawa dito.

"Yeah, don't worry hindi lang ikaw ang unang nagsabi sa akin nang ganyan. I know I have a weird taste of movie but I don't care mas prefer ko eh." balewalang sagot ko dito at sumubo nang cropick.

"Ang hirap mong isama sa sinehan, no offence meant but I really those movie. Ang creepy kasi." pagrarason nito, tumawa naman ako

"Sabihin mo nalang na takot ka lang, wala namang problema eh." saad ko dito

"Hindi ako takot, its just that ang creepy lang." depensa nito

"Ganoon pa rin iyon, creepy kasi takot ka. Kaya amaze ako sa mga lalaking hindi takot manoon nang mga horror eh dahil mabibilang lang sa daliri ang hindi takot sa horror mostly sa mga lalaki ay hindi kayang manood." pang-aasar ko dito

"Hindi ah, hindi ako takot." 

"Sege nga ta manood tayo after nito." panghahamon ko kay Brett, natawa nalang ako nang natahimik na ito.

Akala ko ay susuko na ito at aamin nang takot pero dahil sa pride ay nagtatapangan pa. Napangisi nalang ako.

"Sure." tipis nitong sagot

"Edi palitan na natin ang palabas para makapagsimula na tayo." sabi ko dito

Naghanap ako nang ibang palabas na horror, sakto namang lumabas ang isa sa mga napanood namin ni Lucy sa Paris 'The dead don't die' at 'The maid' narinig ko ang paghinga nito.

"Lavi, hinaan mo lang ang volume." sabi pa nito, sinunos ko naman,

"Takot ka ba?" tanong ko dito umiling naman si Brett, tingnan natin kong hanggang saan ang tapang nang isang Brett Castulo.

"Really." I smirk 

Nagsimula na ang palabas at natawa ako dito nang biglang nag flinch ito sa tabi ko, pagtingin ko dito ay mahigpit itong nakakapit sa may gilid nang sofa. Hindi ko napigilan ang tawa ko kaya lumingon ito sa akin at sinamaan ako nnag tingin.

"What was that for?" pagsusungit nito

"Ikaw, your'e so funny Brett. Aminin mo nalang kasing hindi mo kaya manood nito wala namang problema." tumatawang saad ko

"Tss, fine! Hindi ko kaya, nakakatakot naman kasi talaga. Para akong aatakihin sa puso kong mayroon man ako noon." reklamo nito,

Follow your own star.