Lick It Harder (SSPG)

Kabanata 4

“Hindi mo’ko maalala?” tanong ko ngunit nagkibit-balikat lang ito. Nakaramdam ako ng kirot nang talikuran niya ako.

“Hindi kita kilala.” Bumagsak ang balikat ko sa naging sagot nito. “Wala akong kilalang Nadine.” Dagdag pa niya. Nanlumo ako. Sige, ipamukha mo pang hindi mo’ko kilala, bwesit ka. “Hub4dera, meron.”

Nabuhayan ang loob ko pero no’ng mapagtanto ko ang sinabi niya ay bumalik ang kirot at sama ng loob.

“Hindi naman, eh. Naninilip ka lang kaya nasasabi mo ‘yan.” Nakangusong sabi ko.

He laughed sarcastically. “Ako sisilipan ka? Asa ka babae.” Anito at napamura nang bumulwak ang dug0.

“Grinipuhan ka ba para ganyan karami ang lumalabas sa’yong dug0? You’re bloody h3ll hot bro.” I complimented him despite his situation. “At saka ang tanga mo rin ‘no? Imbes na sa ospital ka dumiretso, nagtago ka pa rito. Saan ang utak mo, bro?”

I heard him tsked. “I don’t like hospitals. Kaka-daldal mo dyan, baka maubusan na ako ng dug0. Can you just shut your mouth and help me stop the bleeding?”

Umirap ako at ngumisi nang may sumaging ideya sa isip ko. “Mag-please ka muna.”

Marahas niya akong hinarap. “Are you kidding me, babae? What if itulak kita dyan?”

Napahagalpak ako ng tawa. “What if hayaan kitang maubusan ng dug0 at ma-tegi rito? What about that?” pabalang kong saad at kinindatan pa siya. “Cool, right?”

Nanlisik ang mga mata nito. “You're pushing my buttons, aren't you?” nagtagis ang bagang niya.

Imbes na matakot, pinakatitigan ko siya ng mariin. Hindi ba talaga niya ako maalala? Sabagay, hindi naman ata siya interesado sa akin no’ng una. I was the one who was interested in him. Kailangan ko na atang mag-move on. Nakita ko naman na siya.

“Hindi naman, bro.” Bumaba ang tingin ko sa damit niya. “Buti hindi ka pa namat4y ‘no?” napakamot ako ng buhok.

Lumukot ang noo niya. “You want me to die? You’re—”

I placed my forefinger on his lips to shut him off. “Patapusin mo ako, puwede? Buti hindi ka pa namat4y…” hindi ko matuloy-tuloy ang sasabihin sa kung paano niya ako panlakihan ng mata. “Kasi kanina pa ‘yan dumudug0 ‘di ba? Tibay, ah! Anak ka ba ni satanas? Kapag daw masamang damo, mahirap mamat4y.”

Marahas nitong tinanggal ang kamay ko habang nanlilisik ang mga matang nakatitig sa akin. “Leave if you’re not going to—” nanigas ang katawan niya nang akayin ko siya.

“Saan tayo bro? I have my first-aid kit with me. I got you.” I winked at him. Umismid lang ito. “Huwag mo’kong ismiran, Stephen, baka dagdagan ko ‘yang gripo mo sa tagiliran.” I warned him but he just tsked again. “Ano ba kasing nangyari?” intriga kong tanong.

“Bumuka ang sugat.” Maiksing sagot nito na tinanguan ko naman. "That's my room. Whatever you see here will remain here. Understand?" tinuro niya ang isang kwarto.

“Yes, bro.” Ngiti-ngiti kong sagot.

Nanunuot sa ilong ko ang pinaghalong dug0 at pabango nito. I could even smell his minty breath though. Amoy cherry.

What if tikman ko? Payag kaya siya?

“Keep talking.” Umangat ang tingin ko sa kanya. “I said keep talking. Hindi ko sinabing tumingin ka sa akin.” Nagbaba siya ng tingin.

Pinagtaasan ko siya ng kilay. “Narinig ko, okay? Try mo kayang maging mabait muna sa tumutulong sa’yo ‘no?”

Hindi ako pinansin ng gag0 at itinuon muli ang tingin sa harap. Pagtapat namin sa pintuan ng kwarto, tinulak ko ‘yon.

Napanganga ako sa kung anong bumunagad sa akin. “Ano ‘to?” dahan-dahan kong inilipat ang tingin sa kanya. “H-Hacker ka ba?”

Hindi siya sumagot. Pumasok siya kaya nasama ako. Tinanggal niya ang brasong nakakawit sa batok ko at umupo sa sahig. Sumandal ito sa paanan ng kama saka ipinikit ang mga mata. “Yes, I’m a hacker…”

My lips parted. Ngayon ay alam ko na kung bakit nakuha niya ang number ko. Hindi ko man alam kung paano, alam kong may nahack siya sa bahay na device.

“A professional one.” I muttered to myself. “Hub4d ka.” Utos ko at umupo sa tabi niya.

I was not paying attention to him. I busied myself looking at the walls full of data streams. Each screen was a canvas, a constantly shifting landscape of information. Lines of code scrolled by, green and white characters dancing in a language na hindi ko maintindihan.

Nalula ako at napapakurap sa bilis ng pagdaloy ng mga ‘yon na ang sakit sa ulo intindihin. May lamesa malapit sa bintana na pinagsilipan niya sa akin kanina kung saan may nakapatong na malaking pc at apat na laptop. Just like the data flowing on the wall, the green LEDs were also blinking, as if they were reading and writing data.

Nabaling ang tingin ko sa kanyang nang marinig ko itong dumaing na para bang hindi na niya kaya.

"Sorry, sorry, sorry. Tell me what to do, bro." I said, my voice laced with panic.

Idinilat niya ang mga mata at masamang tumingin sa akin. “Are you kidding me, babae?”

I laughed sarcastically. Hindi ko alam kung bakit na-a-angasan ako sa itinatawag niya sa akin. Feeling ko napipikon siya whenever he called me that.

“Bro, baka nakakalimutan mong hindi ako doctor. Ordinaryong mamamayan lang ako ng Pilipinas.”

Tumaas ang kaliwang kilay nito. "Are we playing games here, Nadine? Do ordinary people own high-class stores, five-star hotels, resorts? Tell me–"

“Shh, ang ingay mong pangit ka. Hindi ba’t sinabi kong maghub4d ka? Ano pang hinihintay mo, hub4d na!” pag-iiba ko ng topic. For sure, nabackground check na niya. Pakitaan ba naman ng hub4d na katawan. "Stalker ka pala, eh."

“Asa ka. Hindi ko kailangan maghub4d, bebendahan mo lang ang sugat ko and we’re done. Puwede ka nang umuwi.” Pagsusungit nito.

Kumukulo na talaga ang dug0 ko sa isang ‘to. Malapit na talaga akong mapuno sa kanya. “Okay, sabi mo, eh.” Sagot ko.

Mas maayos sana kung maghuhub4d siya pero dahil ayaw niya, huwag nang pilitin at baka makaltukan ko pa.

Wala ba siyang balak magpalit ng damir? Mukhang siyang sumabak sa gyera sa dami ng dug0ng lumabas sa kanya. Akala mo ni-regla pero iyong malala.

Inangat ko ang damit niya at tahimik na inasikaso ito. Nilinis ko muna ang sugat bago binalot ng benda ang tagiliran nito. Sandali akong natigilan nang marinig kong kumulo ang tyan niya. Pinigilan ko ang sarili na huwag tumawa dahil naiinis pa rin ako sa kanya.

I pursed my lips into a thin line. Tumayo ako pagkatapos kong mabendahan ang sugat nito. Salubong ang kikay nitong nag-angat ng tingin sa akin. “Tapos na siguro ang role ko rito? Puwede na bang umuwi? I’m hungry and tired.” There was a hint of coldness in my voice.

"You're leaving me in this state?" napahilamos ako ng mukha sa inis. Akala ko ba gusto na niya akong umuwi? "Stay here. Magpapalit lang ako ng damit."

Bago pa man ito makatayo ay pinigilan ko. "No! Ikaw dapat ang magstay dyan sa posisyon mo. Bubuka ang bulaklak—istey ang sugat mo kapag umalis ka!" pagpipigil ko rito.

"Ang oa mo, Nadine."

Bwesit na 'yan, ako na nga itong nagmamagandang loob pero sinusungitan pa rin niya ako.

"Aalis na ako, bwesit ka!" mabilis nitong nahawakan ang kamay ko nang tumalikod ako. Umiwas siya ng tingin nang pandilatan ko ito ng mata.

"Alright, fine! Ikuha mo ako ng damit doon." Sinundan ko ng tingin ang itinuro nito.

It was a wardrobe cabinet. Sa katabi no'n ay may naka-attach na rack sa pader kung saan maayos na nakasabit ang iba't-ibang uri ng coat at hoodie nito. Major turn-on talaga sa lalaking malinis.

"May sando ako ro'n. Get it." Binawi ko ang kamay ko sa kanya at padabog na nagtungo ro'n. Kung maka-utos, akala mo hari. "White please."

Paikot-ikot ang mata ko sa inis. Pagkatapat ko doon, inisa-isa kong binuksan ang cabinet. Nang makita ko, nilukot ko 'yon at hinagis sa kanya. Napangisi ako nang tumama 'yon sa mukha niya. Kahit papaano ay naibwasan ang inis na nararamdaman.

"Nadine! What did you do?!" ayan, magrereklamo na naman siya. Hindi ko na lang ito pinansin at sumilip sa may bintana.

"Shut up, Stephen! Ang arte mo!" gigil kong sabi. "Kapag nagreklamo ka pa, sa leeg na kita g-gripuhan at ihuhulog dito."

"Kaya mo?" panghahamon nito. "Try then." Ang tapang, ah.

Ngiti-ngiti ko siyang nilingon. "Nagugutom na ako. Ikaw na nga itong tinulungan tapos wala ka pang pakain? Ang galing."

Hindi siya umimik. "Ramen, meron dyan. Hanapin mo. I'll take a nap. Huwag kang maingay."

Nahilot ko ang sentido habang hinahanap kung saan nakalagay ang ramen. Nang makita ko ito sa pinakahuling cabinet, kumuha ako ro'n ng apat since gutom ako.

Dumako ang tingin ko sa electric pot na may katabing wilkins distilled water. Akala ko mahihirapan pa ako maghanap. Nandito na pala lahat ng kailangan.

"Nadine..." lumipat ang tingin ko sa kinaroroonan ni Stephen. "I want you."

Takte, nananaginip ba siya?

"Nadine..." parang siyang bata na hinahanap ang nanay kapag may sakit. "Nadine, init ako."

Fvck his baby talk, ang cute.

"Stephen, anak..." natawa ako sa sinabi.

Natampal ko ang noo at tinungo ang direksyon niya dala ang electric pot, wilkins at ang apat na ramen na isiniksik ko sa aking hinaharap. Malaking tulong talaga minsan ang d3de eh, lalo na kapag malaki, puwedeng pag-ipitan ng pera maski selpon.

Naalala ko tuloy si nanang, doon niya minsan hinuhugot ang pera kapag binibilhan ako ng ice cream.

Inilapag ko muna ang mga dala at kumuha ng baso saka ulit bumalik. Sinapo ko ang noo niya at napamura sa init no'n.

Tumabi ako sa kanya. Magsasalin na sana ako ng tubig sa baso nang humilig ito sa aking balikat. "Nadine, water please..."

Mabilis ko siyang nilingon ngunit gano'n na lang ang gulat ko nang lumanding ang labi ko sa kanya.

Pareho kaming nagulat sa nangyari. When I thought he was going to push me away, mas lalo akong nanigas nang sapuin nito ang pisngi ko kasunod ang paggalaw ng labi nito.

"Stephen..." tinangka kong humilay ngunit nilukumos ng labi niya ang sa akin. Now, I could taste the sweetness of his lips.

Makaka-move on pa rin ba ako sa kanya?

"Nauuhaw ako, Nadine." He whispered between our kisses.

Tuluyan na akong nadala sa nakakalasing nitong halik. Tumugon kaagad ako nang ipasok niya ang dila sa loob ng aking bibig.

My heart pounded against my ribs as his tongue traced the contours of my mouth, exploring every crevice with a confident, almost possessive, touch.

Anong klaseng uhaw ba ang ibig niyang sabihin?

"Uhaw na uhaw pati rito." Tinupok ng init ang katawan ko nang paglandasin nito ang kamay sa mayayaman kong dibdib. "I want to lick you."

Fvck, lick me? Where? Pakiramdam ko pumintig ang pagkabab4e ko sa sinabi niya.

"Where do you want to lick me, bro?" I huskily asked when our lips parted.

Pumungay ang mga mata nitong tumitig sa akin. "From here," his hand trailed down to my bre4st. "Down here." Napaigtad ako nang haplusin niya ang umbok ng aking pagkabab4e.

"Now?" I asked. Dahan-dahan siyang tumango.

"Pumatong ka sa kama at bumuka and leave the rest to me." Fvck, ang lalim ng boses niya. Mas lalo akong nag-iinit. "I will lick it harder."