Nagkatinginan kaming dalawa ni Stephen. Gusto kong matawa pero hindi ko magawa. Kasi naman ‘yong mukha niya hindi maipinta.
I don’t know if he knew Jhano pero base sa expression niya, mukhang kilala niya. “Kilala mo?” natatawang tanong ko.
Hindi siya umimik pero ang talim ng tingin sa akin. “You’re not going to talk to him, Nadine.” Sa isang malamig at malalim na boses, nagtaasan ang balahibo ko sa batok.
Namewang ako sa harap niya. “At bakit? Pinsan ko naman ‘yon?” I teased him with a smirk.
Lumukot ang noo niya. “Pinsan? Magpinsan ba talaga kayo?” nagulat ako sa sinabi niya. “Oh, come on, Nadine, wag mong sabihin na wala kang alam?”
Nagsalubong ang kilay ko. Pinagsasabi ng yelo na ‘to? “Anong ibig mong sabihin?” umiling siya bago lumapit sa’kin. I’m starting to get confused. “Tell m
