“Do you still love me, Nadine?” tanong nito pagkapasok namin sa paliguan. Muli kong ikinawit ang kamay ko sa batok niya bago dahan-dahang tumango.
“Mag-aalala ba ako ng gano’n kung hindi?” bumungisngis siya nang pisilin ko ang kanyang matangos na ilong. “Tingin ka kasi sa dinadaanan mo.”
“Tulala ako, eh. Nasaktan ako, maarteng babae,” malambing niyang saad na hindi mapawi-pawi ang ngiti sa labi. “First blood no’ng sabihin mong hindi akin ang dinadala mo, double kill naman no’ng ipamukha mo sa akin na may boyfriend ka na tapos savage no’ng paalisin mo’ko.”
Naningkit ang mga mata ko sinabi niya. Nag-p-play ba ‘to ng mobile legend? Lagi ko kasing naririnig ‘yon sa mga bata na naglalaro sa kanilang phone.
“Tingin nga ng nasaktan.” Pang-aasar ko. Mas lumawak ang ngiti niya. Ang gwapo talaga
