Chapter 62
MAPAIT na ngiti lamang ang naibigay ko sa kaniya habang siya naman itong nakatingin sa akin, hindi ko alam kung para saan pa ba ang tingin na iyan kung alam ko naman sa sarili ko na mahal niya si Madelline at doon pa lang ay talo na ako.
“Fernando, gagamit ka ‘ba ng minus one?” tanong ni Jessica nang makalapit ito sa’min, ibinigay ni Madelline ang kanyang pyesa saka naman si Jessica tumingin sa akin. “Sa ‘yo? Cervantes?” ngumiti siya sa’kin at ako naman itong tinignan ang piano na nasa stage pa rin. “Ayon pa rin,” saka ko tinuro ang piano na nasa harap saka naman ito tumango-tango. “Mukhang mahilig ka sa piano..” ngising sambit pa nito ngunit tumaray lamang ako kahit naka ngiti. “Hindi, naturuan lang nang kaunti ‘nong bata..” hindi ko na sinabi ang buong storya kung
