Chapter 64
“KAIN KA MUNA, LIBRE KA NI ATE WENSY MO..” ngumiti ako sa kanya nang yayain ko siyang kumain muna kasama kami. Kita ko sa kanya ang gulat, mukhang hindi niya akalaing yayayain ko siya. “Wensy, alam mong aya-” mariin kong tinignan si Jacob na ngayon ay gusto akong pigilan sa aking gustong gawin.
“’Wag mo nga ko pakialaman, saka isa pa ay hindi naman ikaw ang manlilibre.” taray kong tingin, “Tara na?” tinignan ko muli si Angela na ngayon naman ay parang nakakita ng anghel kung makatitig sa sa’kin. Alam ko naman iyon na mukha akong anghel kaya’t hindi na dapat pang ipahalata sa akin na gano’n ang tingin niyo. “Sai?” tumaray lamang ito na parang ayaw isama ang batang kapatid ni Shone sa aming tanghalian. “Whatever,” saka naman siya na unang maglakad patungong cafeteria.
