CHAPTER 25
Matuling lumipas ang isang buwan. Everything went back to normal. Normal meaning before Ludwig enters my life for the second time. Hindi na ako bumalik sa Ricaforte Liquors. Wala na din akong pakialam. Hindi na din ako nagtangkang bumalik sa La Trinidad. May bago na akong trabaho. Tinulungan ako ni Stevan na makapasok sa isang school supply company.
Now I am doing just fine.
'Fine nga ba?' Singit ng contrabida kong isipan.
Hay ewan. Nagpapasalamat na lang talaga ako kay Collins. He was kind enough to pay for my ticket without asking any question kung anong nangyari sa akin sa Korea. I tried to repay him pero tumanggi siyang tanggapin ang bayad ko hindi din naman siya humingi ng kapalit. Sobrang dami niya sigurong pera kaya wapakels siya.
Syempre walang nakaka
