Chapter 21.5

4451 Words

LORRINE'S POV BAGO AKO TULUYANG LUMABAN ay nakita ko ang mata ni Czearine na nakatingin sa akin. Para bang sinasabi niyon kung paano naging matigas ang aking ulo na naging dahilan ng inaasahang gulo. Gusto kong humingi ng tawad sa kaniya dahil iniligtas niya ako ngunit heto ang isinukli ko. Kung nakinig lamang ako sa kaniya ay hindi namin kakailangan na ubusin ang lahat ng kawal na papasugod sa amin. Kung nakinig lamang sana ako sa kaniya, hindi na dapat kami nakikipaglaban pa. 'I'm so sorry, Czearine…' usal ko sa aking isip habang tinitingnan siyang maghanda sa papalapit na kawal. Bakit ba kasi napakatigas ng ulo ko? Ililigtas na nga ako, na siya namang hinihintay kong mangyari, tapos may lakas na loob pa akong makinig ng usapan nang may usapan. Wala naman akong nakuhang impormasyon. I

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD