10
1986 Words
"Nay,"
Yong inis ko abot hanggang kabilang kanto, tinulak ko nga ang tumulak kay Nanay na sinamaan lang ako ng titig. Na para bang gusto rin nitong kantiin ang pagkatao ko. Kaso, ibang usapan na kapag sinaktan nila si Nanay, talagang papatulan ko.
Saktong pumarke sa likod si Sato at mabilis na lumapit. Natakot yata ang mga kabataan at tumakbo palayo. Nagmumura rin si Sato na parang gusto pang habulin ang mga yon kaso mas importante ang kalagayan ni Nanay. Naiiyak nga ako habang tinutulungan ito sa pagtayo. Nakaalalay din si Sato bago namin dinala sa sasakyan.
"Bakit naman po ganoon, Nay?" Himig ng hinampong tanong ko rito.
Hindi ito nagsalita, tikom pa rin ang bibig. Napabuntong hininga na lang ako at nakipagtitigan kay Sato. Tumitig din ito pero hindi na nagsalita. Nang ibaba ko nga ang mga mata ay para bang nanindig ang balahibo ko pagkakita pa lang sa nakalapag na panty. Pabalik-balik tuloy ang titig ko kay Sato at kay Nanay. Hinatid ito ni Sato, hanggang labasan ng maliit na eskinita. Nag-aalangan naman akong bumaba, wala akong panloob! Ano na lang kapag hinangin bigla? Anong idadahilan ko? Syempre, hinintay kong makalabas si Nanay bago sumilip muli sa loob at binulsa ang panty. Sakto namang sumisilip si Sato at pilyong ngumisi.
Hiyang-hiya tuloy ako lalo na roon sa nakadantay na palad ni Sato sa likod habang tanaw namin ang paglalakad ni Nanay, tahimik lang ito. Siguro nahiya sa nangyari kaya nanatiling tahimik.
Nakabuntot naman kami, binabantayan si Nanay. Parang nawalan na rin ako ng gana sa gusto ni Sato. Bigla akong nanghina habang inaalala ang nakita kanina. Kung sana ay ganoon lang, kaso sinaktan nila ang Nanay ko.
"Magpapadeliver ako ng foods, Sahara." Bulong nito.
Tumango ako at tahimik na tinulungan si Nanay sa pagpapalabas ng mga hindi naubos na paninda. Doon naman nagsipatakan ang mga luha ko, sumisinghot pa nga e, habang tulala kong pinapanood ang basang mesa.
"Anak, labas muna kayo ng kaibigan mo." Tulak ni Nanay.
Umiling-iling ako habang pinupunasan ang pisngi. Masama pa rin hanggang ngayon ang loob ko sa nadatnan. Halos isumpa ko iyong pang-aalimpusta ng mga kabataang yon. Porke't mahirap kami, ganoon na lang?
"Nanay, umuwi na lang kaya tayo... mas masagana ang buhay sa probinsya kesa rito. Wala na tayong mapapala sa mga mapagmatang tao. Tingin nila, sila lang ang mas higit... e paano naman tayo?" Hindi ko na napigilan ang pagdaramdam.
Natigilan si Nanay. Nanghihinang napaupo ito sa upuan at napabuntong hininga.
"Nandito ang buhay mo, Sahara..."
Hindi ko maintindihan kung bakit nasabi iyon ni Nanay. Tutol naman ito sa pag-aaral ko kaya ano ang kinaibahan kung sakaling itigil ko na iyon? Oo nga nandito ang buhay ko, kaya lang pipiliin ko pa ba iyon kung ganitong inaalipusta ang Nanay ko?
"Okay lang Nay, marami pa rin namang opportunity sa probinsya. Siguro nama'y kahit Community College ay mayroon."
Maliit ang ngiti nito ng sinabi ko iyon. Pinunasan ko naman ang luha at saktong pumasok si Sato, dala ang mga supot ng pagkain. Ngumiti ito, hindi yata napansin ang tensyon, basta't masaya itong nag-aya ng pagkain.
Nakipagkuwentuhan na naman ito kay Nanay, tinanong pa kung naaalala ba nito ang mukha ng mga kabataang tumulak. Parang nawalan din ito ng pag-asa nang umiling si Nanay. Ako nama'y sinabi kong oo,
"Ipapasketch ko, Sahr. They have to face what they did."
Hindi yata uso rito ang basta na lang hahayaan ang nangyari. Kaya ng sumunod na araw, pagkatapos ng klasi, at nanundo ito at pinakita sa akin ang presinto. Para ngang mga basang sisiw ang mga nandoon, halos ayaw makipagtitigan. Mabuti at hindi naman ganon kalala ang parusa at talagang tinuruan lang ng leksyon ni Sato ang mga yon.
Buong Linggo akong hatid sundo ni Sato, sabi nito baka raw takasan ko sa weekend... e ang usapan dalawa kaming pupunta ng Baguio. Kaya rin siguro pumayag agad si Nanay dahil naging komportableng kaibigan nito ito sa bahay. Minsan kasi, lalo na kapag maulan, ay doon natutulog si Sato. Para namang nasasanay na nga eh, hindi makikitaan ng pandidiri.
"Bawi tayo sa weekend, Sahr. I've been so horny these past few days. Ayaw ko namang istorbuhin ka at baka ako pa sisihin mo kapag bumagsak ka." Tawang-tawa na bulong nito.
Samantalang nag-iinit naman ang pisngi ko. Nakayuko lang ako roon habang inihahanda ang bullet point ng huling exam bukas. Nasa tabi ko si Sato, si Nanay nama'y lumabas sandali dahil siguro may bibilhin. Kaya kaming dalawa lang ang nandito. Hindi nga ako makaimik sa diretsahan nitong sinabi.
"Sahr, that's wrong." Puna nito sa sinusulat ko.
Pigil naman akong nagbubura noon at tiningala siyang nakatitig sa notebook ko. Nakadantay ang kamay nito sa likod ng upuan ko kaya para bang hindi lang pagkakaibigan ang meron kami.
"You should put something like this before going down to the arrow, babagsak ka niyan." Puna pa nito.
Napangiti na lang ako habang umiiling at sinunod ang utos nito. Mas madali nga! Kaya noong huling exam halos sigurado ako sa pagsagot. Sinundo kaagad ako ni Sato, sa labas pa lang ng gate. May dala itong pasalubong, pakunswelo yata kay Nanay. Baka raw magbago ang isip...
"I'm so excited..." bulong nito habang pinapasadahan ang likod ng tenga ko ng sarili nitong dila. Nanindig kaagad ang balahibo ko at napahigpit ang kapit sa strap ng bag. Saktong dumaan sa gilid si Nanay kaya napaatras ako.
Tawang-tawa itong nakasunod ang mga mata kay Nanay. Sinabi ko ngang doon sa kabila magpark, hindi safe sa amin. Lalo na at dumami bigla ang tambay. Simula noong bumibisita na si Sato, naging painuman ang bulwagan... at ang lalagkit pa ng titig!
"Nay, nakapagtabi naman po ako ng sweldo... wag po muna kayong magtinda. Babalik ako Lunes ng umaga," utos ko rito habang tinutulungan ito sa ulam. Aalis din kami kaagad ni Sato, kailangang mas maaga dahil traffic at uwian. Nakapag-impake naman na ako kaso hindi ko naman maiwan kaagad si Nanay.
"Nay, please?!"
Makulit talaga ito, gustong ipush iyong kagustuhan. Kaya noong tumango ito e nagpabantay na rin ako sa kapitbahay, at kung maaari ireport kaagad sa akin.
Isang bag lang naman ang dala ko, punong-puno nga lang... si Sato ang tagabitbit habang may dala akong maliit. Tinext ko nga ulit si Rose at sinabi ritong pakialalahanan ulit si Boss na Lunes na ako magtatrabaho.
"Let's buy our dinner first," lumiko ito at nakipila sa drive thru.
"Busy ba si Luna?" Tanong ko rito, naalala ko naman ang kaibigan. Halos sabay-sabay naman ang exam sa buong school kaya nagtataka ako kung bakit hindi ito makakasama.
"May lakad sila ng Mommy niya, gusto nga sanang sumama noon lalo na at narinig niyang kasama ka."
Tumango ako at uminom ng soda bago kumagat sa burger. May nilapag ding nakapack na ulam at chicken joy si Sato dito sa tapat ko. Medyo busog pa kasi ako kaya papak lang muna.
"Sahr," maya't tawag nito pagkatapos ng tatlumpong minutong tahimik na byahe.
"Hm?" Silip ko rito habang tinatago ang cellphone sa bag.
"You think it's better if we asked for a birth control?" Ngiwing tanong nito.
Nag-init na naman ang tenga ko, kaso kinalma ko rin kaagad ang sarili. Kahit na parang nanlalamig ang buo kong katawan. Medyo awkward nga itong usapin, pero naisip ko rin... tama lang naman siguro. Dahil nag-aaral pa ako at hindi sigurado kung magiging safe ba iyong 'no kapote'? Parang sa mukha pa lang ni Sato, hindi ito mahilig magsuot ng condom.
"S-sige, gusto ko nga rin sana iyon." Sabi ko habang umiinom ulit.
Ngumiti ito ng malumanay. Tahimik naman akong nagmamasid sa labas hanggang sa nainip at gumilid para bahagyang makahiga habang tinititigan ko ang pagdadrive ni Sato.
"Wala ka bang balak na maggirlfriend?" Hindi ko na rin napigilan ang sariling matanong iyon.
Sa gwapo at lakas ng dating nito, sigurado namang mabilis lang itong makakakuha ng girlfriend.
Natawa ito, iyong tawa na para yata sa sarili. Saka sumilip sa akin.
"Ayaw ko munang maggirlfriend, Sahr. I am still enjoying what we have now."
'Enjoying'. Sabagay naman, parang komportable rin kami sa isa't isa kaya siguro nasabi niya iyon.
"Ikaw ba?" Tanong nito kalaunan.
Umiling ako at sumilip sa mailaw na daanan, medyo di na nga traffic. Siguro kasi gabi na at papuntang North na ito... kakaunti na lang ang mga sasakyan.
"Mas importante sa'kin ang makapagtapos, distraksyon lang iyan."
Lihim itong natawa kaya di ko na rin napigilan ang sariling mapangiti.
"But it's really okay for you that we're doing this?" Kuryusong tanong nito kalaunan.
Tumango ako, wala akong makapang pandidiri o kung ano. Komportable kasi ako kaya ganoon. Sa halip na gawin sa kung kani-kaninong lalaki, bakit hindi muna sa isa? Siguro kapag pareho na naming nahanap ang totoo naming mamahalin, makakalimutan din namin itong ganitong set up. Sa panahon ngayon, hindi na importante kung ano ang meron o kung ano ang nawala.
"Ano bang set up niyo ng boyfriend mo noon?" Napahaplos pa ito sa pang-ibabang labi.
Medyo nahiya ako sa tanong nito. Iba talaga ang pumapasok sa isipan ko... kaya lang, sabi ko nga komportable naman na kami sa isa't isa, kaya siguro hindi rin nakakahiya kung sagutin ko ito sa paraang hindi mandidiri. Naging boyfriend ko rin naman yon ah. Normal lang dito kung anuman ang ginawa ko noon. Siguradong sanay din ito sa pamumuhay sa labas ng bansa. Kaya, di na rin siguro bago.
"Hanggang haplos, laro... ganoon." Iling ko.
Ngumisi ito. Iyong ngising may halong panunukso.
"Bakit hindi mo binigay, Sahr? I know you loved him... or maybe liked him?"
Ngumiti ako. Hindi na nahiya sa pag-amin.
"Takot akong mabuntis. Magkokolehiyo na ako kaya kumalas na ako."
Mas lalo itong na-amuse sa narinig... dahan-dahan pa rin ang pagdadrive. Na para bang engrossed sa pinag-uusapan kaya ingat na ingat.
"And what we did, was it easy for you?" Tanong pa nito.
Umiling ako, nagulat ito sa naging sagot ko. Na para bang hindi iyon ang inaasahan niyang sagot.
"No'ng una, hindi ako komportable. Malay ko ba kasi, akala ko kakayanin ko... pero, ano..." namumulang alaala ko sa ginawa namin noon sa hotel, "... tapos nang-iwan ka."
Napahalakhak ito, iyong halakhak na tuwang-tuwa pa. Ako nama'y medyo nahiya na rin sa mga inamin.
"I got scared, Sahr. Nawalan talaga ako ng gana lalo na noong dumugo. I thought that wasn't your first time. Akala ko eksperyensyado ka na... you were hot, Sahr. Much more now."
Umusok yata ang tenga ko sa pinagsasabi nito... kanina inaantok pa ako, dahil siguro sa exam at pagkain, ngayon gising na gising na ako habang nakatitig kay Sato.
"Okay naman na ako, kinaya ko na nga eh... saka masarap."
Nabilaukan ito. Ako na naman ang napangiti bago nag-abot ng tubig at nakatatlong lagok. Inuuhaw ako. Ewan ko kung bakit...
"You're just stretchable, Sahr. Di ko nga akalain paano mo nakakaya ito. Samantalang, ang liit-liit mo." Halakhak pa nito, pambawi yata sa bigla.
Napangiti nga akong muli at nag-abot na naman ng tubig. Saktong sumilip ito sa akin. Ngising aso...
"Nauuhaw ka?" Obvious na tanong nito.
Mas lalong namalat ang lalamunan ko at uminom muli. Tawa naman ito ng tawa.
"Konting tiis na lang, Sahr... malapit na." Mapanuksong iling nito.
Nawala ang ngiti ko at napatitig sa unahan. Hindi naman ako makatulog, at wala na rin akong matinong sasabihin pa kay Sato. And all of a sudden, pakiramdam ko sinisiliban ako ng init. Tulad noong dinadatnan ako ng libog, nagsasarili na lang ako. At ito, parang wala namang pinagkaibahan. Nag-iinit na rin ako kanina pa. Dala siguro ng pagod at pressure sa exam kanina, kaya para akong hito na dumulas sa inuupuan at umayos saka inangat ang isang paa at idinantay malapit sa driver's seat.
"S-sorry, kailangan lang." baling ko rito na nagulat sa pagbaba ng suot kong panty. Ngumisi rin ito kalaunan.
"You're still young and in need, Sahr. Go on, I love to watch."
Siguro nga tama lang na maging komportable kami sa isa't isa para magawa ko ito.
- Writer
