White Flag (R18) (COMPLETED)

9

Natulog na lang kaming dalawa, mahirap na at masyadong risky... lalo naman at nasa kabilang sirang pintuan lang si Nanay. Paano kung naalimpungatan iyan? Ano naman ang idadahilan ko? Mabuti na iyong maingat...

Maingat nga ba? Kung halos madikdik na ako sa kaharap na puder at dinidiin ako roon ni Sato? Alam ko naman eh, at hindi na bago, na talagang tinitigasan ang lalaki tuwing umaga. Lalo naman kung ganito kalamig... pumikit na lang ako ng mariin at pinilit ang sariling matulog ulit. Rinig ko ngang gising na si Nanay. Hindi ko rin alam kung napapansin nito ang sitwasyon. Basta, ayaw ko namang magising si Sato. Dahil nakakahiya naman ano na tigas na tigas itong haharap kay Nanay.

Siguro nga nakatulog naman ako ulit, mga ilang minuto lang... hanggang sa bumulong si Sato. I'm not sure lang talaga kung ano iyon, mukhang nagpapaalam? Siguro, oo... kasi pagkagising ko e wala na ito. Wala na rin si Nanay. Weekend naman na, pero dahil may gagawin ako eh maaga na lang akong tumayo at nagligpit ng hinigaan.

Pupuntahan ko pa si Rose, makikiusap siguro na maghanap na lang ito ng ibang pamalit sa bagong raket ngayong Linggo. Magiging abala kasi ako sa paghahanda ng exam, mas doble ngayon dahil exam week na talaga.

"Okay, si Abby na lang siguro..." ngiti nito, nakakaunawa... tumango ako at inabot sa kanya ang supot ng cheesecake.

Tuwang-tuwa naman ito at halos yakapin itong tatlong slice ng binili ko.

"May progress ba doon?" Biglang ngisi nito na ikinakunot ng noo ko.

"Progress?" Medyo tanga ako roon na hindi maintindihan ang ibig nitong sabihin.

"Yong lalaking buntot ng buntot sa'yo? Parang gustong-gusto ka eh." Mapanuksong saad nito.

Nag-init naman ang pisngi ko ngunit dahil alam ko namang magkaibigan lang kami ni Sato ay idinahilan ko na lang ang ibang bagay. Ayaw kong umasa sa isang bagay na napakaimposible. Kung siguro, diyan-diyan lang nakatira si Sato, baka tuluyan ko na ngang hinayaan ang sariling mahulog doon. Kaso... alam na alam ko kung hanggang saan lang ako.

"Sayang naman, Sahr... bakit hindi mo akitin?"

Nagpapatawa yata, hindi ko na pinatulan. Ayaw kong pag-usapan ang mga ganyan. Obvious kasing pagkakaibigan lang ang kayang ibigay ni Sato... at ganoon din siguro ako.

Nagpaalam na ako pagkatapos, medyo nawalan ako ng gana dahil puro na lang si Sato ang lumalabas sa labi nito. Para bang kahit imposible, binibigyan niya ako ng maling pag-asa... na alam kong mahirap.

Dumaan muna ako sa Mall at kumuha ng mga kailangan sa school. Pagkatapos ay binilhan ko rin ng kahit papa'no, ng medyo mura-murang damit si Nanay. Bati na naman yata kami... ewan ko lang.

At buong araw akong tambay sa bahay, pinag-aralan ko ng mabuti ang lesson namin ngayong buwan... kailangan kong makapasa. Hindi ko alam na ganito pala kahirap ang kolehiyo, mas mahirap pa sa highschool, kaya todo aral talaga ako. Gusto kong umahon, isasama ko si Nanay, at ayaw kong umasang baka magkahimala. Walang ganoon.

Alas kwatro yata ng may kumatok... wala naman akong inaasahang bisita, pero baka isa sa mga kapitbahay iyan. Kaso ganoon na lang ang gulat ko ng si Sato iyon. Mukhang magbabakasyon lang ah? Nakasunglasses pa at amoy hanggang dito ang ginamit nitong pabango. Nakapolo pang puti na may logo ng isang brand sa dibdib nito, saka pants. Pogi ah?

Ngumiti na lang ako at pinapasok ito sa bahay. Doon ko naman napansin ang mga dala nitong supot.

"Baka umulan ulit," halakhak nito at nilapag sa mesa ang mga yon. Isa-isa nitong nilabas ang mga pagkain. Medyo nalula ako roon at ako na naman ang buntot ng buntot sa kanya. Wala rin akong masabi, dahil... ano, wala lang talaga akong makomento.

"Si Tita?" Tanong nito kalaunan, pagkatapos na ilagay sa mesa ang isang piraso ng cake. May birthday ba? Sa pagkakaalam ko tapos na iyong kanya.

"Nasa kabilang distrito pa, Sato... bakit ang dami naman niyan?" Kunot noong tanong ko rito.

Ngumiti lang ito at tiningnan ang katabi kong maliit na mesa. Nagkalat ang mga notebook ko roon, papel at ballpen. Hindi pa ako tapos mag-aral... nasa kalahati pa lang actually.

"What are you studying?" Tanong nito habang binubuklat ang isang nakatiklop na notebook. Ngumuso lang ako at naupo sa harap ng mesa saka nagbasa. Nakikibasa rin ito at naupo dito sa gilid ng mesa ko. Tahimik. At ako na pinilit ang sariling magpokus sa notebook.

Bigla itong tumayo kaya nagtatakang sinundan ko ito, kumuha lang pala ng tubig at inumin saka bumalik ditong dala iyon at isang slice ng cake. Saka naman halos mabilaukan ako noong pinasubo sa akin ito...

Hiyang-hiya ako... kaso itong si Sato hindi naman yata nahihiya at panay ang subo sa'kin. Na para bang...ano, magkasintahan kaming dalawa...

"O-okay na ako, busog na." Medyo natatawang sabi ko rito.

Ngumiti ito at iginilid ang slice at pinainom ako ng nakakarton na gatas. Mukha akong bata ano... pero mukhang hindi naman big deal kay Sato. Ako lang itong ginagawan ng kung ano sa isipan ang nangyayari.

"Next weekend, alis tayo... if you're worrying about your job. I'll pay for it. Ipagpapaalam kita kay Tita mamaya... para payagan ka." Sabi nito, habang malambing na nilalaro ang nalaglag kong buhok sa gilid ng pisngi ko.

Nag-init na naman ang batok ko... kaya umiwas ako sa mga mata nito. Siya nama'y alam kong nakatitig pa rin. Pinipilit ko talaga ang sariling wag bigyan ng kahulugan ang isang 'to.

I know, masyado lang talaga itong malambing, ganoon din naman yata siya kay Luna. Kaya offlimit, ayaw kong masaktang balang araw. Alam ko namang sa oras na mahulog ako rito, mahirap ng makaahon. Kasi, kung ikukumpara ko sa mga naging ex ko noon, mas lamang na lamang si Sato. Kaya ako pa rin ang mahihirapan sa huli.

"Anong oras ba umuuwi si Tita?" Tanong nito kalaunan...

Napatitig na lang ako sa umilaw na cellphone, mag-aalas singko pa lang. Madalas kapag weekend ay alas nuebe na ito nakakauwi, siguro dahil mas maraming tao ngayon doon kaya ganoon.

"Mamayang 9 pa siguro," nguso ko.

Tumango ito, saka hinaplos ang harap ng dibdib ko na ikinalaglag ng hawak kong ballpen. Nagtatakang napatitig na lang ako sa kanya. Tumango-tango ito, nakangisi... doon pa lang naiintindihan ko na kaagad. Mukhang may nag-iinit dito... mukhang pati ako sa pag-aaya pa lang nito e basa na kaagad ang panty. Siguro dahil bitin kagabi? Kaya ganoon? Ewan ko, ekstrang init lang talaga ang nararamdaman ko ngayon. Kaya lang, maraming tsismosa diyan sa katabing bahay... at alam kong magiging maingay ako. Kaya, kahit nakakahiya, kahit gastos na naman, tinitigan ko na lang ang orasan at tumayo. Nabitawan nito ang paghaplos sa dibdib ko. Kunot ang noo ngunit at di naman galit. Niligpit ko muna ang mga gamit... kinuha ko iyong natirang cake at pinasafety sa lalagyan. Saka kinuha ko iyong bag, gumapang papasok at palabas, bago lumapit kay Sato.

"Mahirap na dito, sa labas tayo." No inhibitions, walang pigil, talagang ako na ang nag-aya.

Umaliwalas ang mukha nito, pigil ang ngiti bago tumayo. Sinara ko naman ang pintuan at doon naman inabot sa'kin ni Sato ang sout nitong sunglasses kanina. Nagtataka naman ako.

"Try mo," tukso nito habang hawak ang kamay ko.

Tumango ako at sinubukan. Ngumisi itong lalo, napangiti na lang din ako at napalis din ng nakita ko iyong tambay na mapanukso ang mga titig sa'min ni Sato. Parang nakakainis...

"Bakit dito mo naman pinarke?" Kunot ang noong sabi ko rito, mahirap nga ang pwesto. Prone sa mga mata ng mga magnanakaw. Mahirap nga iyan...

"Hindi safe diyan, dapat doon na lang sa dati." Litanya ko. Umibis lang ito at inabot ang batok ko bago mariing hinalikan itong nagpuputak kong bibig. Napasinghap na lang ako at napaawang ang labi. Para ngang namanhid iyon sa sobrang diin ng ginawa nito.

"Its okay, Sahr." Mapang-asar na ngiti nito.

Hinaplos nito ang kabila kong hita, sa labas ng mahaba kong skirt hanggang sa ipinasok nito ang mainit at magaspang na palad. Natahimik naman ako, nag-init na naman ang batok. Halos manginig nga ako, hindi ko alam kung bakit ganoon kabilis, siguro kasi may excitement kaya ganoon? Kagabi pa ang panaka-naka, naipon din siguro ngayon.

"M-mamaya na," saway ko ng naramdaman ang kamay nitong gumagapang pa papasok. Nagdadrive rin kasi ito eh, natatakot akong baka madisgrasya kami o kung ano. At syempre ang katotohanan, na baka mahalata nitong kanina pa ako basang-basa... nakakahiya nga eh, na baka isipin niyang atat na atat na ako, basa kasi talaga... abot hanggang singit.

"S-sato, mamaya na please," saway ko.

Kinurot lang nito loob ng hita ko. Suminghap ako. Tawang-tawa naman siya at mapanuksong sinundot-sundot ang singit. Nanghina na lang ako, at alam na rin siguro nitong basa na ako... actually, pwede ngang ngayon kaagad. Nakikiliti na talaga ako eh... nakakati, sobra. Lalo na doon sa daliri nitong sumisingit sa gilid ng panty ko at alam na sigurado nitong kung gaano kabasa at kainit iyon. Lumingon pa nga siya sa'kin. Dahan-dahan ang usad ng mga sasakyan. Kaya may panahon si Sato.

Agad na ikinakunot ng noo ko iyong biglang pagbawi ng daliri nito.

"I wanna see, Sahr... pwede mo bang hubarin ang panty mo?" Ngisi nito.

Awang na lang ang labi ko at lumingon sa labas. Hindi naman siguro mapapansin iyon ano? Sa ibaba lang naman... saka, nakakaexcite.

Ginawa ko nga, dahan-dahan lang, ayaw ko namang mahalata nitong excited ako sa gagawin. Siya nama'y pasilip-silip sa akin... pigil ang ngiti.

Iniwan ko na lang ang skirt, para kung sakali, pwede ko naman ibaba iyon... mukhang naiintindihan din naman nito.

"Spread your legs, Babe... dito, sa harap ko."

Napakagat labi na lang ako bago gumilid at pinatong ang isang paa sa likod ng upuan. Agad na namilog ang mga mata nito, mukhang na excite rin sa posisyon... wala pa naman itong nakikita.

"Your skirt, Sahr. I wanna see..." pigil ngiting sabi nito.

Pulang-pula na sigurado ang pisngi ko ngayon, lalo na at sa unti-unti kong pag-angat sa sout kong skirt e nakasunod ang mga mata ni Sato.

"Wow..." namamanghang komento nito, pabalik ang mga mata sa mukha ko at sa pekpek. Pakiramdam ko nga bumuka na ng tuluyan ang labi ng pekpek ko sa sobrang basa.

"Parang sa bata ang p***y mo, Sahr..." ngiti nito.

Kagat ko na lang ang labi, hindi ako sigurado sa sinabi nito ah, medyo tumutubo na kasi ang buhok kaya hindi na ganoon kalinis... pero mukhang nasisiyahan naman ang isang ito. Sinalat nga kaagad ang kaharap... mas lalong dumulas at bumuka iyong pekpek ko sa kilabot.

"D-dahan-dahan lang, Sato. Medyo nangingilo ako..." saway ko, dumidiin kasi... nangingilabot ako lalo.

"Did you already c*m?" Tanong nito, sa tunong nagtataka. "You're wet all over," dugtong pa nito.

Mas lalo akong nahiya at hindi nakasagot. Hinuli nito ang isa kong kamay kaya nanlalaki ang mga matang napatitig roon. Basa nga! Halos tumulo... s**t! Libog na libog yata ako ngayon... hindi ako sigurado, dahil pinipigilan ko pa ang sariling aminin iyon.

"You wanna feel it?" Mapang-asar na sabi nito.

At halos mamilog ang mga mata ko ng dinampi nito ang daliri ko sa sariling kuntil. Mas lalo akong nag-init... basang-basa nga. Totoo ngang bukang-buka ang labi ng pekpek ko, tinulungan niya akong pasadahan iyon... halos tumirik ang mata ko sa sarap. Pikit mata na lang habang hinahayaan ko itong ipadama sa akin ang sariling pagnanasa, pumipintig at mainit iyon.

Basang-basa pa at tumutulo... napadilat tuloy ako at napatitig kay Sato.

"M-marurumihan 'to." Saway ko at pilit na binabawi ang daliri. Kaso mariin ang pagkakahawak ni Sato. Desidido yata sa mangyayari. Lalo na at tinutunton nito ang butas. Mainit na basa... at ganoon na lang ang gulat ko nang naramdaman na lumulubog ang sarili kong daliri roon. Nang titigan ko si Sato e namamangha ang mga mata nito. Hanggang sa tumitig siya sa akin.

"How come I could fit in, Sahr? You're tight, and look at your finger, halos kapit na kapit..." bulong nito.

Nganga naman ako, umungol at napaangat ang pang-upo. Mas lalo itong natuwa, sariling daliri ko pa nga lang... para na akong lalabasan. Kaso natigilan ako noong napansin sa gilid ng daan si Nanay... tinulak ng ilang kabataan... nawala lahat ng libog ko at nag-init ang batok sa galit. Mabilis na binawi ko ang sarili... at kahit bawal, at kahit basang-basa ang ilalim ng skirt e nilapitan ko si Nanay at tinulak ang huling tumulak kay Nanay.

Biglang humapdi ang puso ko sa tanawin, parang gusto kong umiyak. Halos manlambot ako sa kabastusan ng mga taong 'to...