ANG una kong ginawa nang makalabas ako ng kulungan ay ang magpatingin sa doktor. Mrs. Samaniego—I mean, my biological mother insisted to come with me. Isang gabi pa lamang akong nagpapalipas sa kanilang mansyon ay sobra na agad ang gaan ng loob ko sa kanila. Hindi pa rin ako makapaniwala na anak nila ako at sila ang tunay kong magulang.
Inasikaso kaagad nila ang mga papeles ko at kahit na maraming kinailangang gawin para mapalitan ang apelyido ko ay nagawan naman nila ng paraan.
Ngayon, hindi na talaga ako isang Davis kung hindi isang Samaniego. Para paring isang panaginip ang lahat, hindi ko lang masabi kung maganda ba o hindi.
Papunta na kami sa isang ospital para magpatingin sa doktor na kakilala ng mga Samaniego.
Hindi pa rin ako nakakadalaw kay Papa. Hindi ko alam kung gusto ko ba
