Dumaan ang araw, linggo at buwan na walang Daemon ang nagpakita sa akin. Hinihiling ko na kahit sa panaginip ay makita ko siya. Ngunit kahit sa panaginip ko ay bigo pa rin ako. Mas lalong nadagdagan ang pangungulila ko sa kanya.
"Miss na miss na kita, Daemon." Malungkot na sambit ko. Napayakap naman ako sa aking katawan ng nakaramdam ako ng panlalamig sa paligid.
"Daemon, nandito ka ba? Magpakita ka naman sa akin oh!" Sumamo ko kahit walang kasiguraduhan kung presensya nga ba ni Daemon ang nararamdaman ko sa paligid. Lalong lumakas ang hangin. Tinatangay na ang buhok ko. Nais kong maiyak. Pakiramdam ko may nakayakap sa akin pero hindi ko nakikita. Tuluyang pumatak ang luha ko.
"Akam kong ikaw yan, Daemon. Magpakita ka na sakin oh! Sobrang miss na miss na kasi kita." Luminga-linga ako
