Parang di-makinang robot na dahan-dahang lumingon si Angela. “W-Why are you suddenly being like this?" Halos hindi lumabas ang tinig sa labi niya at napatitig rito. A leer on his eyes that made her chest tighten.
"Don't ask me a question I can't even find an answer Angela." Nasa mukha nito ang bakas ng paghihirap. Na parang may dinadala itong mabigat sa dibdib na hindi nito magawang sabihin.
You are hurting me! She wanted to burts in tears. Mariin niyang nakagat ang pang-ibabang labi. It was to much to bear! Bakit kailangan nilang magtiis na dalawa ng ganito kung pwede naman nilang makasama ang isat-isa. "A-Am I bothering you that much na hindi mo ako gustong papuntahin rito?" Gumaralgal ang tinig niya, nagsisimula nang mag-init ang sulok ng mga mata niya.
"Yes." Walang pag-aatubili
