Chapter 97: Hindi Sinasadya na Tuksuhin
“Bakit ka namumula Anna mainit na ba?” tanong pa nito.
“H-hindi pa naman Anton medyo masakit lang sa mukha kaya namumula ako pero ayos lang naman,” parang balisa kong sagot kay Anton.
“Ah ganun ba akala ko naiinitan ka na masyado kasi namumula ka kasi ng todo.”
“Hindi pa naman Anton.”
“Magsabi ka lang kong papasok na tayo sa loob kasi medyo tumaas na ang sikat ng araw at nasisikatan na tayo rito,” sabi naman ni Anton.
“Oo Anton sasabihan kita.”
Kahit hindi naman oyon ang dahilan sadyang di niya lang alam kong anong dahilan ng pagkapula ng mukha ko kundi sa mga mahahalay na pumapasok sa aking isipan tungkol sa kanya. Hindi dahil masakit na ang init ang totoo pa nga niyan ay hindi pa nga iyon nakakpaso ng balat kasi maaga pa naman sabi nila vita
