Chaptet 43: Walang Nagawa
“Pinagkaisahan niyo ako ha,” natatawang wika ni Anton sa kanila.
“Hindi kaya kuya Anton,” sabi naman ng kapatid ko.
Hindi nila alam na nandiyan ako sa pintuan na nakikinig sa pinag uusapan nilang tatlo hindi nila ako napansin sapagkat naaliw sila sa pag uusap at pagbibiruan nilang tatlo. Pinagmasadan ko si Anton na ngumingiti habang may ginagawa dahil sa mga biro ng akinhg kapatid at ng ama nito.
“Totoo naman iyon iho bakita yaw mo pang aminin nabalitaan ko nga noon na may nag aaway ng dahil sayo dahil pinag aagawan ka raw nong nag aaral ka pa ng nayskul,” sabi pa ng papa nito.
“Nako pa huwag mo ng banggitin iyon baka isumbong pa ni Arthur sa kanyang ate niyan lagot ako,” natatawa pa ring ani ni Anton.
Sa panaginip mo Anton kahit kailan hindi ako magagalit o
