“I’m so tired,” naka ngiwing sambit ni Arin nang maka uwi na kami sa bahay galing airport. “Rest now, nakaka pagod ang byahe,” sambit ko sakanya. Tumango naman siya sa akin at tumayo na sa pagkaka upo niya sa sofa. “Thank you ate, baka hindi na muna ako makapag dinner mamaya, I am really really tired,” na iiling na sambit ni Arin sa akin. Tumango ako sakanya at ngumiti. “Sure thing, rest well, Arin,” naka ngiting bilin ko sakanya. Ngumiti siya sa akin at hinarap niya si Ariella. “Come Ariella, bring my things on my room, pagod na ako, hindi ko na kaya mag bitbit pa ng mga gamit,” sambit ni Arin kay Ariella. Naka ngiti ko namang tinignan si Ariella na walang nagawa at kinuha nalang ang mga gamit ni Arin. “How about you Lucy? Aren’t you tired?” naka ngiting tanong ko sa anak ko na

