PLEASURE SEEKER (TAGALOG, FILIPINO)

CRAZY FOR YOU

"A-Ang tigas mo agad..." namamanghang anas niya sa pagitan ng mga labi namin.

Napangisi ako. "That's how much I missed you," anas ko saka ko siya muling siniil ng halik. My tongue played against her tongue. Sinipsip ko rin iyon at napaungol siya sa sarap.

At dahil gigil na gigil na ako sa kanya, inalis ko na lang ang pangibabang damit niya. Maging ang pantalon ko, ibinaba ko na rin. Binuhat ko siya sa pangupo at awtomatikong napakapit ang mga hita niya sa balakang ko.

Naupo ako sa semento at doon ko kinapa ang pagkakababae niya. Namangha ako dahil basang-basa na rin siya! I rubbed her c**t to make her wet more. Napaungol siya sa sarap. Itinaas ko na rin ang damit niya at iniangat ang bra niya. Napalunok ako ng makita ko ang mala-rosas na u***g niya. Agad kong dinilaan iyon at hinimas. Napaliyad siya sa luwalhating dulot ng dila ko.

"Ohhh... Ray... ahmmmm... hmmmmmm..." halinghing niya sabay himas sa p*********i ko. She m*********s me expertly. Saglit akong napalayo sa dibdib niya at napatingin ako sa kamay niyang humahaplos ng taas baba sa p*********i ko.

"Damn... you're so good, honey..." nasasarapang anas ko. Binilisan niya at mariin kong naikagat ang ibabang labi ko. Damn! She knew how to drive me crazy! Naging eksperto na siya pagdating sa bagay na iyon. And for that, I'll make it sure she'll pay...

"That's enough!" I groaned. I lifted her and entered slowly. "Shit... ang init-init mo!" nanggigigil na anas ko habang pinapasok ko ang p*********i ko sa kanya.

"Ahm... hmm... s-sige pa..." nasasarapang ungol ni Damsel. Namumungay na ang mga mata niya hanggang sa tuluyan ko ng naramdaman ang buong init niya na nakapalibot sa p*********i ko. Nanghihinang napayakap na lamang si Damsel sa akin. I hugged her too. I let myself savor that heavenly moment. It was a pure bliss being inside her. I felt like a servant wanted to please my goddess...

I kissed her torridly. I even bite her lower lip and she moaned in delight. "Ray..." ungol niya ng dahan-dahan ko siyang itaas baba.

"You like this? How about this?" ungol ko saka iginalaw ang balakang ko ng kanan at kaliwa. Damn! Her flesh throttled my manhood! I want to explode really...

"Ahhhh!" masarap na sigaw niya. Tuminis na ang boses ni Damsel, hudyat na malapit na niyang marating ang langit. Mabilis man, alam kong dahil iyon sa tagal kaming hindi nagtalik. Binilisan ko siyang itaas baba. Maging ang pagindayog ng balakang ko, binilisan ko hanggang sa mariin kong naipikit ang mga mata dahil lalabasan na rin ako. Kahit gusto ko pang tagalan, hindi ko p'wedeng gawin dahil magsisidatingan na rin ang mga tao ko.

"Ray... R-Ray... Ah—!" ungol ni Damsel habang nilalabasan na siya. Nakikita ko na ang puting likidong bumabalot sa pagkakalaki ko habang labas masok iyon. Parami ng parami iyon sa bawat bayo ko.

"I'm coming, baby... I... am... coming..." masarap na ungol ko rin habang binibilisan ko ang labas pasok ko ng p*********i sa kanya.

"Yes!" I groaned in delight and I buried my d**k inside her deeply. Mariin kong ipinikit ang mga mata habang hinahayaan kong lumabas ang lahat ng reaksyon ng katawan kong naipon na sa loob ng dalawang buwan.

It was still a wonderfull quickie. Kapwa habol namin ang hininga hanggang sa tinitigan ko si Damsel. Napangiti ako ng makitang pawisan siya. Pinunasan ko ang noo niya at malambing kong hinalikan ang pisngi niya.

"Are you okay?" malambing kong tanong sa kanya.

Tumango siya at humilig sa noo ko. Saglit pa kaming nagpababa ng init hanggang sa tuluyan na naming pinaghiwalay ang katawan namin. Tinulungan ko na siyang magayos ng sarili hanggang sa pareho na lang kaming napangisi sa isa't isa.

"Nabura tuloy 'yung lipstick ko," reklamo niya kuno dahil sa ginawa kong panghahalik.

Natawa ako. "Kahit wala ka naman noon, maganda ka pa rin,"

Namula ang pisngi niya sa puri ko. Napalakas na ang tawa ko. Hindi siya talaga sanay na pinupuri. "It's true. You are beautiful, Damsel. Never forget that, okay?"

Ngumiti siya at alam ko, naniwala siya sa sinabi ko. Saglit kaming nagkatitigan at doon ko napangalanan ang ilang damdaming hindi ko maintindihan noon at nakakapagpalito sa akin. I didn't just like Damsel. I didn't just want her. Oo at doon nagsimula ang lahat pero ngayon ko napagtanto na higit pa doon ang tingin ko sa kanya. At alam kong tatawanan ako ng buong mundo dahil sa damdaming iyon. Iyon ang nararamdaman ko habang sinusundan ko ng tingin si Damsel palabas ng opisina ko.

Doon ko nakita si Raul na saktong dumaan sa tapat ng opisina ko. Mukhang nagkabiglaan sila ni Damsel. Dahil sa pagkabigla ni Damsel, agad siyang umalis at dali-daling umalis. Pasara na ang pinto ko at doon napatingin si Raul sa akin. Kumabog ang dibdib ko ng makitaan ko siya ng disappointment. Bigla akong nakaamoy ng hindi maganda sa nakitang emosyon sa mukha niya.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"Lagi ko kayong nakikita ni sir. Kayo na ba?"

Natigil ako sa paglalakad ng marinig ko ang boses na iyon ni Raul. Sumilip ako sa pantry at nakita kong si Damsel ang kausap niya. Nandoon din si Irma na nagche-check ng ilang stocks namin at patingin-tingin. Tatlong hakbang ang layo nila sa divider na kinatatayuan ko kaya agad kong narinig iyon.

Pigil hiningang hinintay ko ang sagot ni Damsel. Alam ko, nakakaramdam na ang mga tao ko. Nagsimula iyon noong makita kami ni Raul dalawang linggo ng nakararaan. Magmula noon, araw-araw na siyang pumapasok ng maaga kaya hindi na kami makapaglambingan ng husto ni Damsel. Ayaw kong isipin pero nararamdaman ko, ginagawa ni Raul iyon para makumpirma ang hinala.

Tama ang kasabihang walang sikretong hindi nabubunyag. Sumisingaw na ang lihim namin ni Damsel. Isa pang nakapagpasingaw noon, alam kong may kinalaman si Freddie doon. Hindi lang minsan ko nakitang nagaabang si Freddie sa labas ng bar at mukhang inaabangan si Damsel. Hindi lang siya makaporma dahil hinahatid ko siya pauwi na alam kong nakikita minsan ng mga tao ko. Hindi ko na rin magawang itago pa iyon. Alin? Paglalakarin ko pa si Damsel sa kabilang kanto para magkita kami? Sa kalagitaan ng madaling araw? Paglalakarin ko siya? No way.

Sa university naman ay naging aminado si Damsel na aali-aligid si Freddie. Ilang beses akong muntikan ng sumugod para ireklamo si Freddie pero dahil sa pakiusap ni Damsel, hindi ko itinutuloy. May punto rin naman si Damsel. Wala naman daw ginagawang masama si Freddie at baka makaapekto iyon sa record niya sa university at sa scholarship niya.

Isang taon na lang ang bubunuin niya, matatapos na siya. Titiisin na lang daw niya iyon at iiwas para wala ng gulo. Nasisiguro daw niyang makakaiwas na siya dahil hindi na niya magiging kaklase pa si Freddie. Pareho man sila ng kurso, nahuli ng isang taon si Freddie dahil huminto daw ito.

"Hindi," tanggi ni Damsel saka nagpunas ng mga pinggan. Alam kong natetensyon na siya. Hindi sanay si Damsel sa ganoon kaya alam kong kinakabahan siya.

"Hindi daw. Kaya malakas ka kay boss, eh. Siguradong..." naiinis na singit ni Irma saka napailing ng hindi maituloy ang sasabihin. Mukhang ayaw din magbitaw ng salita pero nagawa namang magbigay ng double meaning na pambibitin.

Nagtiim ang bagang ni Raul. Mukhang umaasang magtatapat si Damsel sa kanya. Bumalatay ang matinding disappointment niya sa mukha. "Nakita mo na? Hindi lang ako ang nakakapansin. Marami kami rito. Napapansin naming may relasyon kayo o baka naman... pinipilit ka ba niya? Sabihin mo ang totoo at—"

"At kapag tinuloy mo pa 'yang gusto mong sabihin, sisiguraduhin kong huling araw mo na ito sa trabaho," mainit na ulong singit ko. How dare him to talk to Damsel that way! Sino ba si Raul sa inaakala niya para panghimasukan ang buhay ni Damsel? The idea angered me even more. Halos sumabog na ang puso ko sa sobrang inis!

"Eh, 'di ituloy mo!" mainit na rin ang ulong sagot ni Raul. Mukhang sumabog na rin ng oras na iyon. Alam kong may gusto siya kay Damsel at hindi na siya makakaporma pa ng dahil sa akin. Galit na inalis niya ang apron ng bar saka iyon hinagis sa lababo. Nagulat ako sa inasta niya. Pero saglit lang dahil nagalit na rin ako sa inasal niya. "Tatanggalin mo ako? Ano'ng grounds? Irereklamo kita sa labor at sa pangha-harass ninyo kay Damsel! Hindi ka na naawa. Ang bata-bata, pinatulan mo! Hindi ka na rin naawa sa boyfriend niya! Gabi-gabi, naghihintay sa labas tapos sa'yo lang pala mauuwi ang girlfriend niya!" galit na sagot niya. Ang lakas talaga ng loob.

"Hindi totoo 'yan!" luhaang bulalas ni Damsel saka tumakbo palabas ng quarters. Mukhang hindi na kinaya ang lahat ng iyon. Nagiinit ang ulong binalingan ko ang dalawang empleyado kong parang pinitpit na luya dahil sa ginawang pagamin ni Damsel.

"You're fired. Get out. Now!" singhal ko kay Raul. I would never tolerate that kind of behavior.

"Sir, hindi niyo p'wedeng tanggalin si Raul. Regular employee ho siya," matapang na singit ni Irma. Mukhang na kay Raul ang simpatya. Still, I don't give a s**t!

"Who says so? I am the owner of this bar and he was threatening me and giving a malicious accusations! We have our rule book here stating bar's rules and regulation and he clearly violates one of them. You are my supervisor, you should at least know that!" mainit na sagot ko at natameme sila. Namutla sila sa sinabi ko. Halos hingalin na ako sa sobrang galit.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"Sir! Umalis po si Damsel!" sigaw ng isang waitress ko. Hindi na ako nagdalawang isip, iniwanan ko sila Raul saka lumabas ng bar. Napamura ako ng hindi ko naabutan si Damsel. Nakasakay na siya ng taxi! Damn it!

Galit na bumalik ako sa loob ng bar at halos parang mga dagang nagsihanap ng matataguan ang mga tao ko. Pati sina Irma at Raul, hindi ko na makita. Galit na pumasok ako sa opisina at napamura na lang ng malakas.

I grabbed my keys and decided to follow Damsel. Habang nagmamaneho, tinatawagan ko siya. Napamura na lang ako ulit ng hindi siya sumasagot. Minabuti kong magpunta na lang sa bahay nila at matyagang naghintay sa tapat noon.

Napabuntong hininga ako at napahagod ako sa buhok. Minabuti ko na lang padalhan ng mensahe si Damsel at sinabing nandoon ako. Nang hindi siya nag-reply, sinubukan ko siyang tawagan at napaungol ako ng hindi siya sumagot. Naghintay na lang ako hanggang sa sumapit na ang hating gabi.

Doon dumating si Damsel. Agad ko siyang sinalubong. Nabigla siya ng makita ako pero saglit lang. Napalunok ako ng makitang wala ng bakas ng pagiyak niya pero nandoon ang kalamigan sa mga mata niya. Bigla akong kinabahan sa nakitang reaksyon niya.