PATULOY ANG BAWAT PAGHIKBI KO. Nakahilig lang ang mukha sa dibdib ni Heiro. I can feel his heartbeat as he softly carressed my hair with his hand. Iyong isang kamay niya ay nakahawak sa bewang ko. Parang tumigil ang oras at parang hindi ko na alam kung tama pa ba ang ginagawa ko ngayon.
For a minute, hinayaan kong maging ganoon lang kami. Magkalapit sa isa’t-isa habang tuluyang dumidilim ang paligid. Kahit ngayon lang muna, bago ko harapin ang realidad.
I closed my eyes as Heiro continued to hug me. Naramdaman kong lumandas ang kanyang labi sa gilid ng pisngi ko at tumigil ‘yon sa bandang tenga ko.
“I love you. . .” bulong niya sa ‘kin. Rinig ko ang bahagyang pangininig nito. Dahil sa kaba o dahil sa takot?
Napadilat ako at agad na tinul
