“Girls, thank you ha,” sambit ko at tiningnan sina Mara at Aza. Ramdam ko ang pagod pero mas ramdam ko ang gaan ng loob ko dahil sa kanila.
“Walang anuman, Re—Nat.” sagot ni Mara sabay kindat sa akin. “
“Sana maulit ulit to.” nakangiting dagdag ni Mara.
“We need to do this again. It’s therapeutic!” singit naman ni Aza at makahulugan akong tiningnan, pati si Mara.
Agad kaming tumango tango habang may ngiti sa labi.
“Alright, enough drama na. Uwi na tayo,” ani Logan pero may ngiti rin sa labi. Si Lucas naman, nakaakbay kay Aza, at parehong kumaway sa amin bago pumasok sa kotse.
Maya maya, isa isa nang nagsimula ang makina ng mga sasakyan. Ang tunog ng pag start ng engine ay naghalo sa hangin na parang orkestra ng pagtatapos ng mahabang araw.
“Bye, Nat!” sabay na sigaw nina Mara at Aza
