Mabilis kaming kumilos ni Raze papunta sa coffee shop ko, habang nasa sasakyan kami I can feel my heart pounds like a drum in my chest, it feels so heavy and hard to breathe. Iniiwasan ko ang ganitong pakiramdam dahil baka mamaya hindi ko kayanin at bigla na lang akong mahimatay sa harapan ng asawa ko, kaya naman hinwakan ko ang dalaw akong kamay para pakalmahin ang sarili ko. Pero kahit anong pagkalma ang gawin ko sa sarili ko hindi pa rin ako matahimik, ang daming pumapasok ngayon sa isip ko, baka mamaya malala yung nangyari sa coffee shop kaso ang nasa isip ko kasi talaga eh yung sa part kung saan sinabi nilang may emergency ngayon doon sa shop, samantalang wala namang ibang tao doon bukod sa mga construction workers, engineers and architects. Isa pa, gabi na rin, sa pagkakaalam ko band
